7. කණ්ඩකවිමානවත්ථු

1171. ‘‘පුණ්ණමාසෙ යථා චන්දො, නක්ඛත්තපරිවාරිතො;

සමන්තා අනුපරියාති, තාරකාධිපතී සසී.

1172. ‘‘තථූපමං ඉදං බ්‍යම්හං, දිබ්බං දෙවපුරම්හි ච;

අතිරොචති වණ්ණෙන, උදයන්තොව රංසිමා.

1173. ‘‘වෙළුරියසුවණ්ණස්ස, ඵලිකා රූපියස්ස ච;

මසාරගල්ලමුත්තාහි, ලොහිතඞ්ගමණීහි ච.

1174. ‘‘චිත්‍රා මනොරමා භූමි, වෙළූරියස්ස සන්ථතා;

කූටාගාරා සුභා රම්මා, පාසාදො තෙ සුමාපිතො.

1175. ‘‘රම්මා ච තෙ පොක්ඛරණී, පුථුලොමනිසෙවිතා;

අච්ඡොදකා විප්පසන්නා, සොවණ්ණවාලුකසන්ථතා.

1176. ‘‘නානාපදුමසඤ්ඡන්නා, පුණ්ඩරීකසමොතතා [සමොත්ථතා (ක.), සමොගතා (ස්‍යා.)];

සුරභිං සම්පවායන්ති, මනුඤ්ඤා මාලුතෙරිතා.

1177. ‘‘තස්සා තෙ උභතො පස්සෙ, වනගුම්බා සුමාපිතා;

උපෙතා පුප්ඵරුක්ඛෙහි, ඵලරුක්ඛෙහි චූභයං.

1178. ‘‘සොවණ්ණපාදෙ පල්ලඞ්කෙ, මුදුකෙ ගොණකත්ථතෙ [චොලසන්ථතෙ (සී.)];

නිසින්නං දෙවරාජංව, උපතිට්ඨන්ති අච්ඡරා.

1179. ‘‘සබ්බාභරණසඤ්ඡන්නා, නානාමාලාවිභූසිතා;

රමෙන්ති තං මහිද්ධිකං, වසවත්තීව මොදසි.

1180. ‘‘භෙරිසඞ්ඛමුදිඞ්ගාහි, වීණාහි පණවෙහි ච;

රමසි රතිසම්පන්නො, නච්චගීතෙ සුවාදිතෙ.

1181. ‘‘දිබ්බා තෙ විවිධා රූපා, දිබ්බා සද්දා අථො රසා;

ගන්ධා ච තෙ අධිප්පෙතා, ඵොට්ඨබ්බා ච මනොරමා.

1182. ‘‘තස්මිං විමානෙ පවරෙ, දෙවපුත්ත මහප්පභො;

අතිරොචසි වණ්ණෙන, උදයන්තොව භාණුමා.

1183. ‘‘දානස්ස තෙ ඉදං ඵලං, අථො සීලස්ස වා පන;

අථො අඤ්ජලිකම්මස්ස, තං මෙ අක්ඛාහි පුච්ඡිතො’’.

1184. සො දෙවපුත්තො අත්තමනො…පෙ… යස්ස කම්මස්සිදං ඵලං.

1185. ‘‘අහං කපිලවත්ථුස්මිං, සාකියානං පුරුත්තමෙ;

සුද්ධොදනස්ස පුත්තස්ස, කණ්ඩකො සහජො අහං.

1186. ‘‘යදා සො අඩ්ඪරත්තායං, බොධාය මභිනික්ඛමි;

සො මං මුදූහි පාණීහි, ජාලි [ජාල (සී.)] තම්බනඛෙහි ච.

1187. ‘‘සත්ථිං ආකොටයිත්වාන, වහ සම්මාති චබ්‍රවි;

අහං ලොකං තාරයිස්සං, පත්තො සම්බොධිමුත්තමං.

1188. ‘‘තං මෙ ගිරං සුණන්තස්ස, හාසො මෙ විපුලො අහු;

උදග්ගචිත්තො සුමනො, අභිසීසිං [අභිසිංසිං (සී.), අභිසීසි (පී.)] තදා අහං.

1189. ‘‘අභිරූළ්හඤ්ච මං ඤත්වා, සක්‍යපුත්තං මහායසං;

උදග්ගචිත්තො මුදිතො, වහිස්සං පුරිසුත්තමං.

1190. ‘‘පරෙසං විජිතං ගන්ත්වා, උග්ගතස්මිං දිවාකරෙ [දිවඞ්කරෙ (ස්‍යා. ක.)];

මමං ඡන්නඤ්ච ඔහාය, අනපෙක්ඛො සො අපක්කමි.

1191. ‘‘තස්ස තම්බනඛෙ පාදෙ, ජිව්හාය පරිලෙහිසං;

ගච්ඡන්තඤ්ච මහාවීරං, රුදමානො උදික්ඛිසං.

1192. ‘‘අදස්සනෙනහං තස්ස, සක්‍යපුත්තස්ස සිරීමතො;

අලත්ථං ගරුකාබාධං, ඛිප්පං මෙ මරණං අහු.

1193. ‘‘තස්සෙව ආනුභාවෙන, විමානං ආවසාමිදං;

සබ්බකාමගුණොපෙතං, දිබ්බං දෙවපුරම්හි ච.

1194. ‘‘යඤ්ච මෙ අහුවා හාසො, සද්දං සුත්වාන බොධියා;

තෙනෙව කුසලමූලෙන, ඵුසිස්සං ආසවක්ඛයං.

1195. ‘‘සචෙ හි භන්තෙ ගච්ඡෙය්‍යාසි, සත්ථු බුද්ධස්ස සන්තිකෙ;

මමාපි නං වචනෙන, සිරසා වජ්ජාසි වන්දනං.

1196. ‘‘අහම්පි දට්ඨුං ගච්ඡිස්සං, ජිනං අප්පටිපුග්ගලං;

දුල්ලභං දස්සනං හොති, ලොකනාථාන තාදින’’න්ති.

1197. සො කතඤ්ඤූ කතවෙදී, සත්ථාරං උපසඞ්කමි;

සුත්වා ගිරං චක්ඛුමතො, ධම්මචක්ඛුං විසොධයි.

1198. විසොධෙත්වා දිට්ඨිගතං, විචිකිච්ඡං වතානි ච;

වන්දිත්වා සත්ථුනො පාදෙ, තත්ථෙවන්තරධායථාති [තත්ථෙවන්තරධායතීති (ක.)].

කණ්ඩකවිමානං සත්තමං.