8. අනෙකවණ්ණවිමානවත්ථු

1199. ‘‘අනෙකවණ්ණං දරසොකනාසනං, විමානමාරුය්හ අනෙකචිත්තං;

පරිවාරිතො අච්ඡරාසඞ්ගණෙන, සුනිම්මිතො භූතපතීව මොදසි.

1200. ‘‘සමස්සමො නත්ථි කුතො පනුත්තරො [උත්තරි (ක.)], යසෙන පුඤ්ඤෙන ච ඉද්ධියා ච;

සබ්බෙ ච දෙවා තිදසගණා සමෙච්ච, තං තං නමස්සන්ති සසිංව දෙවා;

ඉමා ච තෙ අච්ඡරායො සමන්තතො, නච්චන්ති ගායන්ති පමොදයන්ති.

1201. ‘‘දෙවිද්ධිපත්තොසි මහානුභාවො, මනුස්සභූතො කිමකාසි පුඤ්ඤං;

කෙනාසි එවං ජලිතානුභාවො, වණ්ණො ච තෙ සබ්බදිසා පභාසතී’’ති.

1202. සො දෙවපුත්තො අත්තමනො…පෙ… යස්ස කම්මස්සිදං ඵලං.

1203. ‘‘අහං භදන්තෙ අහුවාසි පුබ්බෙ, සුමෙධනාමස්ස ජිනස්ස සාවකො;

පුථුජ්ජනො අනනුබොධොහමස්මි [අනවබොධොහමස්මිං (සී.), අනනුබොධොහමාසිං (?)], සො සත්ත වස්සානි පරිබ්බජිස්සහං [පබ්බජිස්සහං (ස්‍යා. ක.), පබ්බජිසාහං (පී.)].

1204. ‘‘සොහං සුමෙධස්ස ජිනස්ස සත්ථුනො, පරිනිබ්බුතස්සොඝතිණ්ණස්ස තාදිනො;

රතනුච්චයං හෙමජාලෙන ඡන්නං, වන්දිත්වා ථූපස්මිං මනං පසාදයිං.

1205. ‘‘න මාසි දානං න ච මත්ථි දාතුං, පරෙ ච ඛො තත්ථ සමාදපෙසිං;

පූජෙථ නං පූජනීයස්ස [පූජනෙය්‍යස්ස (ස්‍යා. ක.)] ධාතුං, එවං කිර සග්ගමිතො ගමිස්සථ.

1206. ‘‘තදෙව කම්මං කුසලං කතං මයා, සුඛඤ්ච දිබ්බං අනුභොමි අත්තනා;

මොදාමහං තිදසගණස්ස මජ්ඣෙ, න තස්ස පුඤ්ඤස්ස ඛයම්පි අජ්ඣග’’න්ති.

අනෙකවණ්ණවිමානං අට්ඨමං.