12. තතියනාගවිමානවත්ථු

976. ‘‘කො නු දිබ්බෙන යානෙන, සබ්බසෙතෙන හත්ථිනා;

තුරියතාළිතනිග්ඝොසො, අන්තලික්ඛෙ මහීයති.

977. ‘‘දෙවතා නුසි ගන්ධබ්බො, අදු [ආදු (සී. ස්‍යා.)] සක්කො පුරින්දදො;

අජානන්තා තං පුච්ඡාම, කථං ජානෙමු තං මය’’න්ති.

978. ‘‘නම්හි දෙවො න ගන්ධබ්බො, නාපි [නාම්හි (ක.)] සක්කො පුරින්දදො;

සුධම්මා නාම යෙ දෙවා, තෙසං අඤ්ඤතරො අහ’’න්ති.

979. ‘‘පුච්ඡාම දෙවං සුධම්මං [දෙව සුධම්ම (ස්‍යා.), දෙව සුධම්මං (ක.)], පුථුං කත්වාන අඤ්ජලිං;

කිං කත්වා මානුසෙ කම්මං, සුධම්මං උපපජ්ජතී’’ති.

980. ‘‘උච්ඡාගාරං තිණාගාරං, වත්ථාගාරඤ්ච යො දදෙ;

තිණ්ණං අඤ්ඤතරං දත්වා, සුධම්මං උපපජ්ජතී’’ති.

තතියනාගවිමානං ද්වාදසමං.