2. චාලාථෙරීගාථා
182. ‘‘සතිං උපට්ඨපෙත්වාන, භික්ඛුනී භාවිතින්ද්රියා;
පටිවිජ්ඣි පදං සන්තං, සඞ්ඛාරූපසමං සුඛං’’.
183. ‘‘කං නු උද්දිස්ස මුණ්ඩාසි, සමණී විය දිස්සසි;
න ච රොචෙසි පාසණ්ඩෙ, කිමිදං චරසි මොමුහා’’.
184. ‘‘ඉතො බහිද්ධා පාසණ්ඩා, දිට්ඨියො උපනිස්සිතා;
න තෙ ධම්මං විජානන්ති, න තෙ ධම්මස්ස කොවිදා.
185. ‘‘අත්ථි සක්යකුලෙ ජාතො, බුද්ධො අප්පටිපුග්ගලො;
සො මෙ ධම්මමදෙසෙසි, දිට්ඨීනං සමතික්කමං.
186. ‘‘දුක්ඛං දුක්ඛසමුප්පාදං, දුක්ඛස්ස ච අතික්කමං;
අරියං චට්ඨඞ්ගිකං මග්ගං, දුක්ඛූපසමගාමිනං.
187. ‘‘තස්සාහං වචනං සුත්වා, විහරිං සාසනෙ රතා;
තිස්සො විජ්ජා අනුප්පත්තා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං.
188. ‘‘සබ්බත්ථ විහතා නන්දී, තමොඛන්ධො පදාලිතො;
එවං ජානාහි පාපිම, නිහතො ත්වමසි අන්තක’’.
… චාලා ථෙරී….