3. උපචාලාථෙරීගාථා

189. ‘‘සතිමතී චක්ඛුමතී, භික්ඛුනී භාවිතින්ද්‍රියා;

පටිවිජ්ඣිං පදං සන්තං, අකාපුරිසසෙවිතං’’.

190. ‘‘කිං නු ජාතිං න රොචෙසි, ජාතො කාමානි භුඤ්ජති;

භුඤ්ජාහි කාමරතියො, මාහු පච්ඡානුතාපිනී’’.

191. ‘‘ජාතස්ස මරණං හොති, හත්ථපාදාන ඡෙදනං;

වධබන්ධපරික්ලෙසං, ජාතො දුක්ඛං නිගච්ඡති.

192. ‘‘අත්ථි සක්‍යකුලෙ ජාතො, සම්බුද්ධො අපරාජිතො;

සො මෙ ධම්මමදෙසෙසි, ජාතියා සමතික්කමං.

193. ‘‘දුක්ඛං දුක්ඛසමුප්පාදං, දුක්ඛස්ස ච අතික්කමං;

අරියං චට්ඨඞ්ගිකං මග්ගං, දුක්ඛූපසමගාමිනං.

194. ‘‘තස්සාහං වචනං සුත්වා, විහරිං සාසනෙ රතා;

තිස්සො විජ්ජා අනුප්පත්තා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

195. ‘‘සබ්බත්ථ විහතා නන්දී, තමොඛන්ධො පදාලිතො;

එවං ජානාහි පාපිම, නිහතො ත්වමසි අන්තක’’.

… උපචාලා ථෙරී….

සත්තකනිපාතො නිට්ඨිතො.