4. සුන්දරීථෙරීගාථා

313. ‘‘පෙතානි භොති පුත්තානි, ඛාදමානා තුවං පුරෙ;

තුවං දිවා ච රත්තො ච, අතීව පරිතප්පසි.

314. ‘‘සාජ්ජ සබ්බානි ඛාදිත්වා, සතපුත්තානි [සත්ත පුත්තානි (ස්‍යා.)] බ්‍රාහ්මණී;

වාසෙට්ඨි කෙන වණ්ණෙන, න බාළ්හං පරිතප්පසි’’.

315. ‘‘බහූනි පුත්තසතානි, ඤාතිසඞ්ඝසතානි ච;

ඛාදිතානි අතීතංසෙ, මම තුය්හඤ්ච බ්‍රාහ්මණ.

316. ‘‘සාහං නිස්සරණං ඤත්වා, ජාතියා මරණස්ස ච;

න සොචාමි න රොදාමි, න චාපි පරිතප්පයිං’’.

317. ‘‘අබ්භුතං වත වාසෙට්ඨි, වාචං භාසසි එදිසිං;

කස්ස ත්වං ධම්මමඤ්ඤාය, ගිරං [ථිරං (සී.)] භාසසි එදිසිං’’.

318. ‘‘එස බ්‍රාහ්මණ සම්බුද්ධො, නගරං මිථිලං පති;

සබ්බදුක්ඛප්පහානාය, ධම්මං දෙසෙසි පාණිනං.

319. ‘‘තස්ස බ්‍රහ්මෙ [බ්‍රාහ්මණ (සී. ස්‍යා.)] අරහතො, ධම්මං සුත්වා නිරූපධිං;

තත්ථ විඤ්ඤාතසද්ධම්මා, පුත්තසොකං බ්‍යපානුදිං’’.

320. ‘‘සො අහම්පි ගමිස්සාමි, නගරං මිථිලං පති;

අප්පෙව මං සො භගවා, සබ්බදුක්ඛා පමොචයෙ’’.

321. අද්දස බ්‍රාහ්මණො බුද්ධං, විප්පමුත්තං නිරූපධිං;

ස්වස්ස ධම්මමදෙසෙසි, මුනි දුක්ඛස්ස පාරගූ.

322. දුක්ඛං දුක්ඛසමුප්පාදං, දුක්ඛස්ස ච අතික්කමං;

අරියං චට්ඨඞ්ගිකං මග්ගං, දුක්ඛූපසමගාමිනං.

323. තත්ථ විඤ්ඤාතසද්ධම්මො, පබ්බජ්ජං සමරොචයි;

සුජාතො තීහි රත්තීහි, තිස්සො විජ්ජා අඵස්සයි.

324. ‘‘එහි සාරථි ගච්ඡාහි, රථං නිය්‍යාදයාහිමං;

ආරොග්‍යං බ්‍රාහ්මණිං වජ්ජ [වජ්ජා (සී.)], ‘පබ්බජි [පබ්බජිතො (සී.)] දානි බ්‍රාහ්මණො;

සුජාතො තීහි රත්තීහි, තිස්සො විජ්ජා අඵස්සයි’’’.

325. තතො ච රථමාදාය, සහස්සඤ්චාපි සාරථි;

ආරොග්‍යං බ්‍රාහ්මණිවොච, ‘‘පබ්බජි දානි බ්‍රාහ්මණො;

සුජාතො තීහි රත්තීහි, තිස්සො විජ්ජා අඵස්සයි’’.

326. ‘‘එතඤ්චාහං අස්සරථං, සහස්සඤ්චාපි සාරථි;

තෙවිජ්ජං බ්‍රාහ්මණං සුත්වා [ඤත්වා (සී.)], පුණ්ණපත්තං දදාමි තෙ’’.

327. ‘‘තුය්හෙව හොත්වස්සරථො, සහස්සඤ්චාපි බ්‍රාහ්මණි;

අහම්පි පබ්බජිස්සාමි, වරපඤ්ඤස්ස සන්තිකෙ’’.

328. ‘‘හත්ථී ගවස්සං මණිකුණ්ඩලඤ්ච, ඵීතඤ්චිමං ගහවිභවං පහාය;

පිතා පබ්බජිතො තුය්හං, භුඤ්ජ භොගානි සුන්දරි; තුවං දායාදිකා කුලෙ’’.

329. ‘‘හත්ථී ගවස්සං මණිකුණ්ඩලඤ්ච, රම්මං චිමං ගහවිභවං පහාය;

පිතා පබ්බජිතො මය්හං, පුත්තසොකෙන අට්ටිතො;

අහම්පි පබ්බජිස්සාමි, භාතුසොකෙන අට්ටිතා’’.

330. ‘‘සො තෙ ඉජ්ඣතු සඞ්කප්පො, යං ත්වං පත්ථෙසි සුන්දරී;

උත්තිට්ඨපිණ්ඩො උඤ්ඡො ච, පංසුකූලඤ්ච චීවරං;

එතානි අභිසම්භොන්තී, පරලොකෙ අනාසවා’’.

331. ‘‘සික්ඛමානාය මෙ අය්‍යෙ, දිබ්බචක්ඛු විසොධිතං;

පුබ්බෙනිවාසං ජානාමි, යත්ථ මෙ වුසිතං පුරෙ.

332. ‘‘තුවං නිස්සාය කල්‍යාණී, ථෙරී සඞ්ඝස්ස සොභනෙ;

තිස්සො විජ්ජා අනුප්පත්තා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

333. ‘‘අනුජානාහි මෙ අය්‍යෙ, ඉච්ඡෙ සාවත්ථි ගන්තවෙ;

සීහනාදං නදිස්සාමි, බුද්ධසෙට්ඨස්ස සන්තිකෙ’’.

334. ‘‘පස්ස සුන්දරි සත්ථාරං, හෙමවණ්ණං හරිත්තචං;

අදන්තානං දමෙතාරං, සම්බුද්ධමකුතොභයං’’.

335. ‘‘පස්ස සුන්දරිමායන්තිං, විප්පමුත්තං නිරූපධිං;

වීතරාගං විසංයුත්තං, කතකිච්චමනාසවං.

336. ‘‘බාරාණසීතො නික්ඛම්ම, තව සන්තිකමාගතා;

සාවිකා තෙ මහාවීර, පාදෙ වන්දති සුන්දරී’’.

337. ‘‘තුවං බුද්ධො තුවං සත්ථා, තුය්හං ධීතාම්හි බ්‍රාහ්මණ;

ඔරසා මුඛතො ජාතා, කතකිච්චා අනාසවා’’.

338. ‘‘තස්සා තෙ ස්වාගතං භද්දෙ, තතො [අථො (ක.)] තෙ අදුරාගතං;

එවඤ්හි දන්තා ආයන්ති, සත්ථු පාදානි වන්දිකා;

වීතරාගා විසංයුත්තා, කතකිච්චා අනාසවා’’.

… සුන්දරී ථෙරී….