8. පුණ්ණිකාථෙරීඅපදානං

184. ‘‘විපස්සිනො භගවතො, සිඛිනො වෙස්සභුස්ස ච;

කකුසන්ධස්ස මුනිනො, කොණාගමනතාදිනො.

185. ‘‘කස්සපස්ස ච බුද්ධස්ස, පබ්බජිත්වාන සාසනෙ;

භික්ඛුනී සීලසම්පන්නා, නිපකා සංවුතින්ද්‍රියා.

186. ‘‘බහුස්සුතා ධම්මධරා, ධම්මත්ථපටිපුච්ඡිකා;

උග්ගහෙතා ච ධම්මානං, සොතා පයිරුපාසිතා.

187. ‘‘දෙසෙන්තී ජනමජ්ඣෙහං, අහොසිං ජිනසාසනෙ;

බාහුසච්චෙන තෙනාහං, පෙසලා අතිමඤ්ඤිසං.

188. ‘‘පච්ඡිමෙ ච භවෙ දානි, සාවත්ථියං පුරුත්තමෙ;

අනාථපිණ්ඩිනො ගෙහෙ, ජාතාහං කුම්භදාසියා.

189. ‘‘ගතා උදකහාරියං, සොත්ථියං දිජමද්දසං;

සීතට්ටං තොයමජ්ඣම්හි, තං දිස්වා ඉදමබ්‍රවිං.

190. ‘‘‘උදහාරී අහං සීතෙ, සදා උදකමොතරිං;

අය්‍යානං දණ්ඩභයභීතා, වාචාදොසභයට්ටිතා [වාචාරොසභයට්ටිතා (ස්‍යා.)].

191. ‘‘‘කස්ස බ්‍රාහ්මණ ත්වං භීතො, සදා උදකමොතරි;

වෙධමානෙහි ගත්තෙහි, සීතං වෙදයසෙ භුසං’.

192. ‘‘‘ජානන්තී වත මං භොති, පුණ්ණිකෙ පරිපුච්ඡසි;

කරොන්තං කුසලං කම්මං, රුන්ධන්තං [නිද්ධන්තං (සී. පී.), නුදන්තං (ස්‍යා.)] කතපාපකං.

193. ‘‘‘යො චෙ වුඩ්ඪො දහරො වා, පාපකම්මං පකුබ්බති;

දකාභිසිඤ්චනා සොපි [භොති (සී. ක.) ථෙරීගා. 239], පාපකම්මා පමුච්චති’.

194. ‘‘උත්තරන්තස්ස අක්ඛාසිං, ධම්මත්ථසංහිතං පදං;

තඤ්ච සුත්වා ස සංවිග්ගො [සුසංවිග්ගො (ස්‍යා.)], පබ්බජිත්වාරහා අහු.

195. ‘‘පූරෙන්තී ඌනකසතං, ජාතා දාසිකුලෙ යතො;

තතො පුණ්ණාති නාමං මෙ, භුජිස්සං මං අකංසු තෙ.

196. ‘‘සෙට්ඨිං තතොනුජානෙත්වා [තතො අනුමොදෙත්වා (සී. ස්‍යා.), තතො අනුමානෙත්වා (පී.)], පබ්බජිං අනගාරියං;

න චිරෙනෙව කාලෙන, අරහත්තමපාපුණිං.

197. ‘‘ඉද්ධීසු ච වසී හොමි, දිබ්බාය සොතධාතුයා;

චෙතොපරියඤාණස්ස, වසී හොමි මහාමුනෙ.

198. ‘‘පුබ්බෙනිවාසං ජානාමි, දිබ්බචක්ඛු විසොධිතං;

සබ්බාසවපරික්ඛීණා, නත්ථි දානි පුනබ්භවො.

199. ‘‘අත්ථධම්මනිරුත්තීසු, පටිභානෙ තථෙව ච;

ඤාණං මෙ විමලං සුද්ධං, බුද්ධසෙට්ඨස්ස වාහසා.

200. ‘‘භාවනාය මහාපඤ්ඤා, සුතෙනෙව සුතාවිනී;

මානෙන නීචකුලජා, න හි කම්මං විනස්සති [පනස්සති (ස්‍යා.)].

201. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං…පෙ… විහරාමි අනාසවා.

202. ‘‘ස්වාගතං වත මෙ ආසි…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

203. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං පුණ්ණිකා භික්ඛුනී ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

පුණ්ණිකාථෙරියාපදානං අට්ඨමං.