10. පෙසලාථෙරීඅපදානං

220. ‘‘ඉමම්හි භද්දකෙ කප්පෙ, බ්‍රහ්මබන්ධු මහායසො;

කස්සපො නාම ගොත්තෙන, උප්පජ්ජි වදතං වරො.

221. ‘‘සාවත්ථියං පුරෙ වරෙ, උපාසකකුලෙ අහං;

පසූතා තං [නං (ස්‍යා.)] ජිනවරං, දිස්වා සුත්වා ච දෙසනං.

222. ‘‘තං වීරං සරණං ගන්ත්වා, සීලානි ච සමාදියිං;

කදාචි සො මහාවීරො, මහාජනසමාගමෙ.

223. ‘‘අත්තනො අභිසම්බොධිං, පකාසෙසි නරාසභො;

අනනුස්සුතධම්මෙසු, පුබ්බෙ දුක්ඛාදිකෙසු ච.

224. ‘‘චක්ඛු ඤාණඤ්ච පඤ්ඤා ච, විජ්ජාලොකො ච ආසි මෙ;

තං සුත්වා උග්ගහෙත්වාන, පරිපුච්ඡිඤ්ච භික්ඛවො.

225. ‘‘තෙන කම්මෙන සුකතෙන, චෙතනාපණිධීහි ච;

ජහිත්වා මානුසං දෙහං, තාවතිංසමගච්ඡහං.

226. ‘‘පච්ඡිමෙ ච භවෙ දානි, ජාතා සෙට්ඨිමහාකුලෙ;

උපෙච්ච බුද්ධං සද්ධම්මං, සුත්වා සච්චූපසංහිතං.

227. ‘‘පබ්බජිත්වාචිරෙනෙව, සච්චත්ථානි [සබ්බත්ථානි (ස්‍යා. ක.)] විචින්තයං;

ඛෙපෙත්වා ආසවෙ සබ්බෙ, අරහත්තමපාපුණිං.

228. ‘‘ඉද්ධීසු ච වසී හොමි, දිබ්බාය සොතධාතුයා;

චෙතොපරියඤාණස්ස, වසී හොමි මහාමුනෙ.

229. ‘‘පුබ්බෙනිවාසං ජානාමි, දිබ්බචක්ඛු විසොධිතං;

සබ්බාසවපරික්ඛීණා, නත්ථි දානි පුනබ්භවො.

230. ‘‘අත්ථධම්මනිරුත්තීසු, පටිභානෙ තථෙව ච;

ඤාණං මෙ විමලං සුද්ධං, බුද්ධසෙට්ඨස්ස වාහසා.

231. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං, භවා සබ්බෙ සමූහතා;

නාගීව බන්ධනං ඡෙත්වා, විහරාමි අනාසවා.

232. ‘‘ස්වාගතං වත මෙ ආසි, මම බුද්ධස්ස සන්තිකෙ;

තිස්සො විජ්ජා අනුප්පත්තා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

233. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො, විමොක්ඛාපි ච අට්ඨිමෙ;

ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං පෙසලා [සෙලා (ස්‍යා. පී.)] භික්ඛුනී ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

පෙසලාථෙරියාපදානං දසමං.

ඛත්තියාවග්ගො චතුත්ථො.