5. නන්දාථෙරීඅපදානං
166. ‘‘පදුමුත්තරො නාම ජිනො, සබ්බධම්මාන පාරගූ;
ඉතො සතසහස්සම්හි, කප්පෙ උප්පජ්ජි නායකො.
167. ‘‘ඔවාදකො විඤ්ඤාපකො, තාරකො සබ්බපාණිනං;
දෙසනාකුසලො බුද්ධො, තාරෙසි ජනතං බහුං.
168. ‘‘අනුකම්පකො කාරුණිකො, හිතෙසී සබ්බපාණිනං;
සම්පත්තෙ තිත්ථියෙ සබ්බෙ, පඤ්චසීලෙ පතිට්ඨපි.
169. ‘‘එවං නිරාකුලං ආසි, සුඤ්ඤතං තිත්ථියෙහි ච;
විචිත්තං අරහන්තෙහි, වසීභූතෙහි තාදිභි.
170. ‘‘රතනානට්ඨපඤ්ඤාසං, උග්ගතොව මහාමුනි;
කඤ්චනග්ඝියසඞ්කාසො, බාත්තිංසවරලක්ඛණො.
171. ‘‘වස්සසතසහස්සානි, ආයු විජ්ජති තාවදෙ;
තාවතා තිට්ඨමානො සො, තාරෙසි ජනතං බහුං.
172. ‘‘තදාහං හංසවතියං, ජාතා සෙට්ඨිකුලෙ අහුං;
නානාරතනපජ්ජොතෙ, මහාසුඛසමප්පිතා.
173. ‘‘උපෙත්වා තං මහාවීරං, අස්සොසිං ධම්මදෙසනං;
අමතං පරමස්සාදං, පරමත්ථනිවෙදකං.
174. ‘‘තදා නිමන්තයිත්වාන, සසඞ්ඝං ලොකනායකං;
දත්වා තස්ස මහාදානං, පසන්නා සෙහි පාණිභි.
175. ‘‘ඣායිනීනං භික්ඛුනීනං, අග්ගට්ඨානමපත්ථයිං;
නිපච්ච සිරසා ධීරං, සසඞ්ඝං ලොකනායකං.
176. ‘‘තදා අදන්තදමකො, තිලොකසරණො පභූ;
බ්යාකාසි නරසාරථි, ‘ලච්ඡසෙ තං සුපත්ථිතං.
177. ‘‘‘සතසහස්සිතො කප්පෙ, ඔක්කාකකුලසම්භවො;
ගොතමො නාම ගොත්තෙන, සත්ථා ලොකෙ භවිස්සති.
178. ‘‘‘තස්ස ධම්මෙසු දායාදා, ඔරසා ධම්මනිම්මිතා;
නන්දාති නාම නාමෙන, හෙස්සති සත්ථු සාවිකා’.
179. ‘‘තං සුත්වා මුදිතා හුත්වා, යාවජීවං තදා ජිනං;
මෙත්තචිත්තා පරිචරිං, පච්චයෙහි විනායකං.
180. ‘‘තෙන කම්මෙන සුකතෙන, චෙතනාපණිධීහි ච;
ජහිත්වා මානුසං දෙහං, තාවතිංසමගච්ඡහං.
181. ‘‘තතො චුතා යාමමගං, තතොහං තුසිතං ගතා [අගං (සී. පී. ක.)];
තතො ච නිම්මානරතිං, වසවත්තිපුරං තතො [ගතා (ස්යා.)].
182. ‘‘යත්ථ යත්ථූපපජ්ජාමි, තස්ස කම්මස්ස වාහසා;
තත්ථ තත්ථෙව රාජූනං, මහෙසිත්තමකාරයිං.
183. ‘‘තතො චුතා මනුස්සත්තෙ, රාජානං චක්කවත්තිනං;
මණ්ඩලීනඤ්ච රාජූනං, මහෙසිත්තමකාරයිං.
184. ‘‘සම්පත්තිං අනුභොත්වාන, දෙවෙසු මනුජෙසු ච;
සබ්බත්ථ සුඛිතා හුත්වා, නෙකකප්පෙසු සංසරිං.
185. ‘‘පච්ඡිමෙ භවෙ සම්පත්තෙ, සුරම්මෙ [පුරස්මිං (ස්යා.)] කපිලව්හයෙ;
රඤ්ඤො සුද්ධොදනස්සාහං, ධීතා ආසිං අනින්දිතා.
186. ‘‘සිරියා [සිරිංව (සී.), රංසිරිව (ස්යා.)] රූපිනිං දිස්වා, නන්දිතං ආසි තං කුලං;
තෙන නන්දාති මෙ නාමං, සුන්දරං පවරං අහු.
187. ‘‘යුවතීනඤ්ච සබ්බාසං, කල්යාණීති ච විස්සුතා;
තස්මිම්පි නගරෙ රම්මෙ, ඨපෙත්වා තං යසොධරං.
188. ‘‘ජෙට්ඨො භාතා තිලොකග්ගො, පච්ඡිමො [මජ්ඣිමො (පී.)] අරහා තථා;
එකාකිනී ගහට්ඨාහං, මාතරා පරිචොදිතා.
189. ‘‘‘සාකියම්හි කුලෙ ජාතා, පුත්තෙ බුද්ධානුජා තුවං;
නන්දෙනපි විනා භූතා, අගාරෙ කිං නු අච්ඡසි.
190. ‘‘‘ජරාවසානං යොබ්බඤ්ඤං, රූපං අසුචිසම්මතං;
රොගන්තමපිචාරොග්යං, ජීවිතං මරණන්තිකං.
191. ‘‘‘ඉදම්පි තෙ සුභං රූපං, සසීකන්තං මනොහරං;
භූසනානං අලඞ්කාරං, සිරිසඞ්ඝාටසන්නිභං.
192. ‘‘‘පුඤ්ජිතං ලොකසාරංව, නයනානං රසායනං;
පුඤ්ඤානං කිත්තිජනනං, උක්කාකකුලනන්දනං.
193. ‘‘‘න චිරෙනෙව කාලෙන, ජරා සමධිසෙස්සති [සමභිභොස්සති (සී. ස්යා.), සමධිහෙස්සති (පී.)];
විහාය ගෙහං කාරුඤ්ඤෙ [කාරුඤ්ඤෙ (සී. පී.), පාරය්හිං (ස්යා.)], චර ධම්මමනින්දිතෙ’.
194. ‘‘සුත්වාහං මාතු වචනං, පබ්බජිං අනගාරියං;
දෙහෙන න තු චිත්තෙන, රූපයොබ්බනලාළිතා.
195. ‘‘මහතා ච පයත්තෙන, ඣානජ්ඣෙන පරං මම;
කාතුඤ්ච වදතෙ මාතා, න චාහං තත්ථ උස්සුකා.
196. ‘‘තතො මහාකාරුණිකො, දිස්වා මං කාමලාලසං [කමලානනං (ස්යා.)];
නිබ්බින්දනත්ථං රූපස්මිං, මම චක්ඛුපථෙ ජිනො.
197. ‘‘සකෙන ආනුභාවෙන, ඉත්ථිං මාපෙසි සොභිනිං;
දස්සනීයං සුරුචිරං, මමතොපි සුරූපිනිං.
198. ‘‘තමහං විම්හිතා දිස්වා, අතිවිම්හිතදෙහිනිං;
චින්තයිං සඵලං මෙති, නෙත්තලාභඤ්ච මානුසං.
199. ‘‘තමහං එහි සුභගෙ, යෙනත්ථො තං වදෙහි මෙ;
කුලං තෙ නාමගොත්තඤ්ච, වද මෙ යදි තෙ පියං.
200. ‘න වඤ්චකාලො සුභගෙ [පඤ්හකාලො සුභණෙ (සී. ස්යා. පී.)], උච්ඡඞ්ගෙ මං නිවාසය;
සීදන්තීව මමඞ්ගානි, පසුප්පය මුහුත්තකං’.
201. ‘‘තතො සීසං මමඞ්කෙ සා, කත්වා සයි සුලොචනා;
තස්සා නලාටෙ පතිතා, ලුද්ධා [ලූතා (ස්යා.)] පරමදාරුණා.
202. ‘‘සහ තස්සා නිපාතෙන, පිළකා උපපජ්ජථ;
පග්ඝරිංසු පභින්නා ච, කුණපා පුබ්බලොහිතා.
203. ‘‘පභින්නං වදනඤ්චාපි, කුණපං පූතිගන්ධනං;
උද්ධුමාතං විනිලඤ්ච, පුබ්බඤ්චාපි සරීරකං.
204. ‘‘සා පවෙදිතසබ්බඞ්ගී, නිස්සසන්තී මුහුං මුහුං;
වෙදයන්තී සකං දුක්ඛං, කරුණං පරිදෙවයි.
205. ‘‘‘දුක්ඛෙන දුක්ඛිතා හොමි, ඵුසයන්ති ච වෙදනා;
මහාදුක්ඛෙ නිමුග්ගම්හි, සරණං හොහි මෙ සඛී’.
206. ‘‘‘කුහිං වදනසොභං තෙ, කුහිං තෙ තුඞ්ගනාසිකා;
තම්බබිම්බවරොට්ඨං තෙ, වදනං තෙ කුහිං ගතං.
207. ‘‘‘කුහිං සසීනිභං වණ්ණං, කම්බුගීවා කුහිං ගතා;
දොළාලොලාව [දාමාමාලඤ්ච (ස්යා.), දොලොලුල්ලාව (ක.)] තෙ කණ්ණා, වෙවණ්ණං සමුපාගතා.
208. ‘‘‘මකුළඛාරකාකාරා [මකුලම්බුරූහාකාරා (සී.), මකුළපදුමාකාරා (ස්යා.)], කලිකාව [කලසාව (සී. ස්යා. පී.)] පයොධරා;
පභින්නා පූතිකුණපා, දුට්ඨගන්ධිත්තමාගතා.
209. ‘‘‘වෙදිමජ්ඣාව සුස්සොණී [තනුමජ්ඣා පුථුස්සොණී (සී. ස්යා.), වෙදිමජ්ඣා පුථුස්සොණී (පී.)], සූනාව නීතකිබ්බිසා;
ජාතා අමෙජ්ඣභරිතා, අහො රූපමසස්සතං.
210. ‘‘‘සබ්බං සරීරසඤ්ජාතං, පූතිගන්ධං භයානකං;
සුසානමිව බීභච්ඡං, රමන්තෙ යත්ථ බාලිසා’.
211. ‘‘තදා මහාකාරුණිකො, භාතා මෙ ලොකනායකො;
දිස්වා සංවිග්ගචිත්තං මං, ඉමා ගාථා අභාසථ.
212. ‘‘‘ආතුරං කුණපං පූතිං, පස්ස නන්දෙ සමුස්සයං;
අසුභාය චිත්තං භාවෙහි, එකග්ගං සුසමාහිතං.
213. ‘‘‘යථා ඉදං තථා එතං, යථා එතං තථා ඉදං;
දුග්ගන්ධං පූතිකං වාති, බාලානං අභිනන්දිතං.
214. ‘‘‘එවමෙතං අවෙක්ඛන්තී, රත්තින්දිවමතන්දිතා;
තතො සකාය පඤ්ඤාය, අභිනිබ්බිජ්ඣ දක්ඛසි’.
215. ‘‘තතොහං අතිසංවිග්ගා, සුත්වා ගාථා සුභාසිතා;
තත්රට්ඨිතාවහං සන්තී, අරහත්තමපාපුණිං.
216. ‘‘යත්ථ යත්ථ නිසින්නාහං, සදා ඣානපරායනා;
ජිනො තස්මිං ගුණෙ තුට්ඨො, එතදග්ගෙ ඨපෙසි මං.
217. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං…පෙ… විහරාමි අනාසවා.
218. ‘‘ස්වාගතං වත මෙ ආසි…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං.
219. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.
ඉත්ථං සුදං නන්දා භික්ඛුනී ජනපදකල්යාණී ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.
නන්දාථෙරියාපදානං පඤ්චමං.