9. සන්ධිතත්ථෙරගාථා

217. ‘‘අස්සත්ථෙ හරිතොභාසෙ, සංවිරූළ්හම්හි පාදපෙ;

එකං බුද්ධගතං සඤ්ඤං, අලභිත්ථං [අලභිං හං (ක.)] පතිස්සතො.

218. ‘‘එකතිංසෙ ඉතො කප්පෙ, යං සඤ්ඤමලභිං තදා;

තස්සා සඤ්ඤාය වාහසා, පත්තො මෙ ආසවක්ඛයො’’ති.

… සන්ධිතො ථෙරො….

වග්ගො පඤ්චමො නිට්ඨිතො.

තස්සුද්දානං –

කුමාරකස්සපො ථෙරො, ධම්මපාලො ච බ්‍රහ්මාලි;

මොඝරාජා විසාඛො ච, චූළකො ච අනූපමො;

වජ්ජිතො සන්ධිතො ථෙරො, කිලෙසරජවාහනොති.

දුකනිපාතො නිට්ඨිතො.