4. වල්ලියත්ථෙරගාථා

167. ‘‘යං කිච්චං දළ්හවීරියෙන, යං කිච්චං බොද්ධුමිච්ඡතා;

කරිස්සං නාවරජ්ඣිස්සං [නාවරුජ්ඣිස්සං (ක. සී. ක.)], පස්ස වීරියං පරක්කම.

168. ‘‘ත්වඤ්ච මෙ මග්ගමක්ඛාහි, අඤ්ජසං අමතොගධං;

අහං මොනෙන මොනිස්සං, ගඞ්ගාසොතොව සාගර’’න්ති.

… වල්ලියො ථෙරො….