16. සාරිපුත්තසුත්තං

961. ‘‘න මෙ දිට්ඨො ඉතො පුබ්බෙ, (ඉච්චායස්මා සාරිපුත්තො)

න සුතො උද කස්සචි;

එවං වග්ගුවදො සත්ථා,

තුසිතා ගණිමාගතො.

962. ‘‘සදෙවකස්ස ලොකස්ස, යථා දිස්සති චක්ඛුමා;

සබ්බං තමං විනොදෙත්වා, එකොව රතිමජ්ඣගා.

963. ‘‘තං බුද්ධං අසිතං තාදිං, අකුහං ගණිමාගතං;

බහූනමිධ බද්ධානං, අත්ථි පඤ්හෙන ආගමං.

964. ‘‘භික්ඛුනො විජිගුච්ඡතො, භජතො රිත්තමාසනං;

රුක්ඛමූලං සුසානං වා, පබ්බතානං ගුහාසු වා.

965. ‘‘උච්චාවචෙසු සයනෙසු, කීවන්තො තත්ථ භෙරවා;

යෙහි භික්ඛු න වෙධෙය්‍ය, නිග්ඝොසෙ සයනාසනෙ.

966. ‘‘කතී පරිස්සයා ලොකෙ, ගච්ඡතො අගතං දිසං;

යෙ භික්ඛු අභිසම්භවෙ, පන්තම්හි සයනාසනෙ.

967. ‘‘ක්‍යාස්ස බ්‍යප්පථයො අස්සු, ක්‍යාස්සස්සු ඉධ ගොචරා;

කානි සීලබ්බතානාස්සු, පහිතත්තස්ස භික්ඛුනො.

968. ‘‘කං සො සික්ඛං සමාදාය, එකොදි නිපකො සතො;

කම්මාරො රජතස්සෙව, නිද්ධමෙ මලමත්තනො’’.

969. ‘‘විජිගුච්ඡමානස්ස යදිදං ඵාසු, (සාරිපුත්තාති භගවා)

රිත්තාසනං සයනං සෙවතො චෙ;

සම්බොධිකාමස්ස යථානුධම්මං,

තං තෙ පවක්ඛාමි යථා පජානං.

970. ‘‘පඤ්චන්නං ධීරො භයානං න භායෙ, භික්ඛු සතො සපරියන්තචාරී;

ඩංසාධිපාතානං සරීසපානං, මනුස්සඵස්සානං චතුප්පදානං.

971. ‘‘පරධම්මිකානම්පි න සන්තසෙය්‍ය, දිස්වාපි තෙසං බහුභෙරවානි;

අථාපරානි අභිසම්භවෙය්‍ය, පරිස්සයානි කුසලානුඑසී.

972. ‘‘ආතඞ්කඵස්සෙන ඛුදාය ඵුට්ඨො, සීතං අතුණ්හං [අච්චුණ්හං (සී. ස්‍යා.)] අධිවාසයෙය්‍ය;

සො තෙහි ඵුට්ඨො බහුධා අනොකො, වීරියං පරක්කම්මදළ්හං කරෙය්‍ය.

973. ‘‘ථෙය්‍යං න කාරෙ [න කරෙය්‍ය (සී. ස්‍යා. ක.)] න මුසා භණෙය්‍ය, මෙත්තාය ඵස්සෙ තසථාවරානි;

යදාවිලත්තං මනසො විජඤ්ඤා, කණ්හස්ස පක්ඛොති විනොදයෙය්‍ය.

974. ‘‘කොධාතිමානස්ස වසං න ගච්ඡෙ, මූලම්පි තෙසං පලිඛඤ්ඤ තිට්ඨෙ;

අථප්පියං වා පන අප්පියං වා, අද්ධා භවන්තො අභිසම්භවෙය්‍ය.

975. ‘‘පඤ්ඤං පුරක්ඛත්වා කල්‍යාණපීති, වික්ඛම්භයෙ තානි පරිස්සයානි;

අරතිං සහෙථ සයනම්හි පන්තෙ, චතුරො සහෙථ පරිදෙවධම්මෙ.

976. ‘‘කිංසූ අසිස්සාමි කුවං වා [කුධ වා (ක.), කුථ වා (නිද්දෙස)] අසිස්සං, දුක්ඛං වත සෙත්ථ ක්වජ්ජ සෙස්සං;

එතෙ විතක්කෙ පරිදෙවනෙය්‍යෙ, විනයෙථ සෙඛො අනිකෙතචාරී.

977. ‘‘අන්නඤ්ච ලද්ධා වසනඤ්ච කාලෙ, මත්තං සො ජඤ්ඤා ඉධ තොසනත්ථං;

සො තෙසු ගුත්තො යතචාරි ගාමෙ, රුසිතොපි වාචං ඵරුසං න වජ්ජා.

978. ‘‘ඔක්ඛිත්තචක්ඛු න ච පාදලොලො, ඣානානුයුත්තො බහුජාගරස්ස;

උපෙක්ඛමාරබ්භ සමාහිතත්තො, තක්කාසයං කුක්කුච්චියූපඡින්දෙ.

979. ‘‘චුදිතො වචීභි සතිමාභිනන්දෙ, සබ්‍රහ්මචාරීසු ඛිලං පභින්දෙ;

වාචං පමුඤ්චෙ කුසලං නාතිවෙලං, ජනවාදධම්මාය න චෙතයෙය්‍ය.

980. ‘‘අථාපරං පඤ්ච රජානි ලොකෙ, යෙසං සතීමා විනයාය සික්ඛෙ;

රූපෙසු සද්දෙසු අථො රසෙසු, ගන්ධෙසු ඵස්සෙසු සහෙථ රාගං.

981. ‘‘එතෙසු ධම්මෙසු විනෙය්‍ය ඡන්දං, භික්ඛු සතිමා සුවිමුත්තචිත්තො;

කාලෙන සො සම්මා ධම්මං පරිවීමංසමානො,

එකොදිභූතො විහනෙ තමං සො’’ති.

සාරිපුත්තසුත්තං සොළසමං නිට්ඨිතං.

අට්ඨකවග්ගො චතුත්ථො