14. තුවටකසුත්තං

921. ‘‘පුච්ඡාමි තං ආදිච්චබන්ධු [ආදිච්චබන්ධුං (සී. ස්‍යා.)], විවෙකං සන්තිපදඤ්ච මහෙසි;

කථං දිස්වා නිබ්බාති භික්ඛු, අනුපාදියානො ලොකස්මිං කිඤ්චි’’.

922. ‘‘මූලං පපඤ්චසඞ්ඛාය, (ඉති භගවා)

මන්තා අස්මීති සබ්බමුපරුන්ධෙ [සබ්බමුපරුද්ධෙ (ස්‍යා. පී. ක.)];

යා කාචි තණ්හා අජ්ඣත්තං,

තාසං විනයා [විනයාය (?)] සදා සතො සික්ඛෙ.

923. ‘‘යං කිඤ්චි ධම්මමභිජඤ්ඤා, අජ්ඣත්තං අථවාපි බහිද්ධා;

න තෙන ථාමං [මානං (සී. ක.)] කුබ්බෙථ, න හි සා නිබ්බුති සතං වුත්තා.

924. ‘‘සෙය්‍යො න තෙන මඤ්ඤෙය්‍ය, නීචෙය්‍යො අථවාපි සරික්ඛො;

ඵුට්ඨො [පුට්ඨො (සී. ස්‍යා. ක.)] අනෙකරූපෙහි, නාතුමානං විකප්පයං තිට්ඨෙ.

925. ‘‘අජ්ඣත්තමෙවුපසමෙ, න අඤ්ඤතො භික්ඛු සන්තිමෙසෙය්‍ය;

අජ්ඣත්තං උපසන්තස්ස, නත්ථි අත්තා කුතො නිරත්තා වා.

926. ‘‘මජ්ඣෙ යථා සමුද්දස්ස, ඌමි නො ජායතී ඨිතො හොති;

එවං ඨිතො අනෙජස්ස, උස්සදං භික්ඛු න කරෙය්‍ය කුහිඤ්චි’’.

927. ‘‘අකිත්තයී විවටචක්ඛු, සක්ඛිධම්මං පරිස්සයවිනයං;

පටිපදං වදෙහි භද්දන්තෙ, පාතිමොක්ඛං අථවාපි සමාධිං’’.

928. ‘‘චක්ඛූහි නෙව ලොලස්ස, ගාමකථාය ආවරයෙ සොතං;

රසෙ ච නානුගිජ්ඣෙය්‍ය, න ච මමායෙථ කිඤ්චි ලොකස්මිං.

929. ‘‘ඵස්සෙන යදා ඵුට්ඨස්ස, පරිදෙවං භික්ඛු න කරෙය්‍ය කුහිඤ්චි;

භවඤ්ච නාභිජප්පෙය්‍ය, භෙරවෙසු ච න සම්පවෙධෙය්‍ය.

930. ‘‘අන්නානමථො පානානං, ඛාදනීයානං අථොපි වත්ථානං;

ලද්ධා න සන්නිධිං කයිරා, න ච පරිත්තසෙ තානි අලභමානො.

931. ‘‘ඣායී න පාදලොලස්ස, විරමෙ කුක්කුච්චා නප්පමජ්ජෙය්‍ය;

අථාසනෙසු සයනෙසු, අප්පසද්දෙසු භික්ඛු විහරෙය්‍ය.

932. ‘‘නිද්දං න බහුලීකරෙය්‍ය, ජාගරියං භජෙය්‍ය ආතාපී;

තන්දිං මායං හස්සං ඛිඩ්ඩං, මෙථුනං විප්පජහෙ සවිභූසං.

933. ‘‘ආථබ්බණං සුපිනං ලක්ඛණං, නො විදහෙ අථොපි නක්ඛත්තං;

විරුතඤ්ච ගබ්භකරණං, තිකිච්ඡං මාමකො න සෙවෙය්‍ය.

934. ‘‘නින්දාය නප්පවෙධෙය්‍ය, න උණ්ණමෙය්‍ය පසංසිතො භික්ඛු;

ලොභං සහ මච්ඡරියෙන, කොධං පෙසුණියඤ්ච පනුදෙය්‍ය.

935. ‘‘කයවික්කයෙ න තිට්ඨෙය්‍ය, උපවාදං භික්ඛු න කරෙය්‍ය කුහිඤ්චි;

ගාමෙ ච නාභිසජ්ජෙය්‍ය, ලාභකම්‍යා ජනං න ලපයෙය්‍ය.

936. ‘‘න ච කත්ථිතා සියා භික්ඛු, න ච වාචං පයුත්තං භාසෙය්‍ය;

පාගබ්භියං න සික්ඛෙය්‍ය, කථං විග්ගාහිකං න කථයෙය්‍ය.

937. ‘‘මොසවජ්ජෙ න නීයෙථ, සම්පජානො සඨානි න කයිරා;

අථ ජීවිතෙන පඤ්ඤාය, සීලබ්බතෙන නාඤ්ඤමතිමඤ්ඤෙ.

938. ‘‘සුත්වා රුසිතො බහුං වාචං, සමණානං වා පුථුජනානං [පුථුවචනානං (සී. ස්‍යා. පී.)];

ඵරුසෙන නෙ න පටිවජ්ජා, න හි සන්තො පටිසෙනිකරොන්ති.

939. ‘‘එතඤ්ච ධම්මමඤ්ඤාය, විචිනං භික්ඛු සදා සතො සික්ඛෙ;

සන්තීති නිබ්බුතිං ඤත්වා, සාසනෙ ගොතමස්ස න පමජ්ජෙය්‍ය.

940. ‘‘අභිභූ හි සො අනභිභූතො, සක්ඛිධම්මමනීතිහමදස්සී;

තස්මා හි තස්ස භගවතො සාසනෙ, අප්පමත්තො සදා නමස්සමනුසික්ඛෙ’’ති.

තුවටකසුත්තං චුද්දසමං නිට්ඨිතං.