2. පධානසුත්තං

427. ‘‘තං මං පධානපහිතත්තං, නදිං නෙරඤ්ජරං පති;

විපරක්කම්ම ඣායන්තං, යොගක්ඛෙමස්ස පත්තියා.

428. ‘‘නමුචී කරුණං වාචං, භාසමානො උපාගමි;

‘කිසො ත්වමසි දුබ්බණ්ණො, සන්තිකෙ මරණං තව.

429. ‘‘‘සහස්සභාගො මරණස්ස, එකංසො තව ජීවිතං;

ජීව භො ජීවිතං සෙය්‍යො, ජීවං පුඤ්ඤානි කාහසි.

430. ‘‘‘චරතො ච තෙ බ්‍රහ්මචරියං, අග්ගිහුත්තඤ්ච ජූහතො;

පහූතං චීයතෙ පුඤ්ඤං, කිං පධානෙන කාහසි.

431. ‘‘‘දුග්ගො මග්ගො පධානාය, දුක්කරො දුරභිසම්භවො’’’;

ඉමා ගාථා භණං මාරො, අට්ඨා බුද්ධස්ස සන්තිකෙ.

432. තං තථාවාදිනං මාරං, භගවා එතදබ්‍රවි;

‘‘පමත්තබන්ධු පාපිම, යෙනත්ථෙන [සෙනත්ථෙන (?), අත්තනො අත්ථෙන (අට්ඨ. සංවණ්ණනා)] ඉධාගතො.

433. ‘‘අණුමත්තොපි [අණුමත්තෙනපි (සී. ස්‍යා.)] පුඤ්ඤෙන, අත්ථො මය්හං න විජ්ජති;

යෙසඤ්ච අත්ථො පුඤ්ඤෙන, තෙ මාරො වත්තුමරහති.

434. ‘‘අත්ථි සද්ධා තථා [තතො (සී. පී.), තපො (ස්‍යා. ක.)] වීරියං, පඤ්ඤා ච මම විජ්ජති;

එවං මං පහිතත්තම්පි, කිං ජීවමනුපුච්ඡසි.

435. ‘‘නදීනමපි සොතානි, අයං වාතො විසොසයෙ;

කිඤ්ච මෙ පහිතත්තස්ස, ලොහිතං නුපසුස්සයෙ.

436. ‘‘ලොහිතෙ සුස්සමානම්හි, පිත්තං සෙම්හඤ්ච සුස්සති;

මංසෙසු ඛීයමානෙසු, භිය්‍යො චිත්තං පසීදති;

භිය්‍යො සති ච පඤ්ඤා ච, සමාධි මම තිට්ඨති.

437. ‘‘තස්ස මෙවං විහරතො, පත්තස්සුත්තමවෙදනං;

කාමෙසු [කාමෙ (සී. ස්‍යා.)] නාපෙක්ඛතෙ චිත්තං, පස්ස සත්තස්ස සුද්ධතං.

438. ‘‘කාමා තෙ පඨමා සෙනා, දුතියා අරති වුච්චති;

තතියා ඛුප්පිපාසා තෙ, චතුත්ථී තණ්හා පවුච්චති.

439. ‘‘පඤ්චමං [පඤ්චමී (සී. පී.)] ථිනමිද්ධං තෙ, ඡට්ඨා භීරූ පවුච්චති;

සත්තමී විචිකිච්ඡා තෙ, මක්ඛො ථම්භො තෙ අට්ඨමො.

440. ‘‘ලාභො සිලොකො සක්කාරො, මිච්ඡාලද්ධො ච යො යසො;

යො චත්තානං සමුක්කංසෙ, පරෙ ච අවජානති.

441. ‘‘එසා නමුචි තෙ සෙනා, කණ්හස්සාභිප්පහාරිනී;

න නං අසූරො ජිනාති, ජෙත්වා ච ලභතෙ සුඛං.

442. ‘‘එස මුඤ්ජං පරිහරෙ, ධිරත්ථු මම [ඉද (ක.)] ජීවිතං;

සඞ්ගාමෙ මෙ මතං සෙය්‍යො, යං චෙ ජීවෙ පරාජිතො.

443. ‘‘පගාළ්හෙත්ථ න දිස්සන්ති, එකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා;

තඤ්ච මග්ගං න ජානන්ති, යෙන ගච්ඡන්ති සුබ්බතා.

444. ‘‘සමන්තා ධජිනිං දිස්වා, යුත්තං මාරං සවාහනං;

යුද්ධාය පච්චුග්ගච්ඡාමි, මා මං ඨානා අචාවයි.

445. ‘‘යං තෙ තං නප්පසහති, සෙනං ලොකො සදෙවකො;

තං තෙ පඤ්ඤාය භෙච්ඡාමි [ගච්ඡාමි (සී.), වෙච්ඡාමි (ස්‍යා.), වජ්ඣාමි (ක.)], ආමං පත්තංව අස්මනා [පක්කංව අමුනා (ක.)].

446. ‘‘වසීකරිත්වා [වසිං කරිත්වා (බහූසු)] සඞ්කප්පං, සතිඤ්ච සූපතිට්ඨිතං;

රට්ඨා රට්ඨං විචරිස්සං, සාවකෙ විනයං පුථූ.

447. ‘‘තෙ අප්පමත්තා පහිතත්තා, මම සාසනකාරකා;

අකාමස්ස [අකාමා (ක.)] තෙ ගමිස්සන්ති, යත්ථ ගන්ත්වා න සොචරෙ’’.

448. ‘‘සත්ත වස්සානි භගවන්තං, අනුබන්ධිං පදාපදං;

ඔතාරං නාධිගච්ඡිස්සං, සම්බුද්ධස්ස සතීමතො.

449. ‘‘මෙදවණ්ණංව පාසාණං, වායසො අනුපරියගා;

අපෙත්ථ මුදුං [මුදු (සී.)] වින්දෙම, අපි අස්සාදනා සියා.

450. ‘‘අලද්ධා තත්ථ අස්සාදං, වායසෙත්තො අපක්කමි;

කාකොව සෙලමාසජ්ජ, නිබ්බිජ්ජාපෙම ගොතමං’’.

451. තස්ස සොකපරෙතස්ස, වීණා කච්ඡා අභස්සථ;

තතො සො දුම්මනො යක්ඛො, තත්ථෙවන්තරධායථාති.

පධානසුත්තං දුතියං නිට්ඨිතං.