7. මණිරතනඞ්ගපඤ්හො

7. ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, ‘මණිරතනස්ස තීණි අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’ති යං වදෙසි, කතමානි තානි තීණි අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’’ති? ‘‘යථා, මහාරාජ, මණිරතනං එකන්තපරිසුද්ධං, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන එකන්තපරිසුද්ධාජීවෙන භවිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, මණිරතනස්ස පඨමං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, මණිරතනං න කෙනචි සද්ධිං මිස්සීයති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන පාපෙහි පාපසහායෙහි සද්ධිං න මිස්සිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, මණිරතනස්ස දුතියං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, මණිරතනං ජාතිරතනෙහි යොජීයති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන උත්තමවරජාතිමන්තෙහි සද්ධිං සංවසිතබ්බං, පටිපන්නකඵලට්ඨසෙක්ඛඵලසමඞ්ගීහි සොතාපන්නසකදාගාමිඅනාගාමිඅරහන්තතෙවිජ්ජඡළභිඤ්ඤසමණමණිරතනෙහි සද්ධිං සංවසිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, මණිරතනස්ස තතියං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං. භාසිතම්පෙතං, මහාරාජ, භගවතා දෙවාතිදෙවෙන සුත්තනිපාතෙ –

‘‘‘සුද්ධා සුද්ධෙහි සංවාසං, කප්පයව්හො පතිස්සතා;

තතො සමග්ගා නිපකා, දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සථා’’’ති.

මණිරතනපඤ්හො සත්තමො.