1. පන්ථමක්කටකඞ්ගපඤ්හො

1. ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, ‘පන්ථමක්කටකස්ස එකං අඞ්ගං ගහෙතබ්බ’න්ති යං වදෙසි, කතමං තං එකං අඞ්ගං ගහෙතබ්බ’’න්ති? ‘‘යථා, මහාරාජ, පන්ථමක්කටකො පන්ථෙ මක්කටජාලවිතානං කත්වා යදි තත්ථ ජාලකෙ ලග්ගති කිමි වා මක්ඛිකා වා පටඞ්ගො වා, තං ගහෙත්වා භක්ඛයති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන ඡසු ද්වාරෙසු සතිපට්ඨානජාලවිතානං කත්වා යදි තත්ථ කිලෙසමක්ඛිකා බජ්ඣන්ති, තත්ථෙව ඝාතෙතබ්බා. ඉදං, මහාරාජ, පන්ථමක්කටකස්ස එකං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං. භාසිතම්පෙතං, මහාරාජ, ථෙරෙන අනුරුද්ධෙන –

‘‘‘චිත්තං නියමෙ ඡසු ද්වාරෙසු, සතිපට්ඨානවරුත්තමෙ;

කිලෙසා තත්ථ ලග්ගා චෙ, හන්තබ්බා තෙ විපස්සිනා’’’ති.

පන්ථමක්කටකඞ්ගපඤ්හො පඨමො.