7. වග්ගුලිඞ්ගපඤ්හො

7. ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, ‘වග්ගුලිස්ස ද්වෙ අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’ති යං වදෙසි, කතමානි තානි ද්වෙ අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’’ති? ‘‘යථා, මහාරාජ, වග්ගුලි ගෙහං පවිසිත්වා විචරිත්වා නික්ඛමති, න තත්ථ පලිබුද්ධති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන ගාමං පිණ්ඩාය පවිසිත්වා සපදානං විචරිත්වා පටිලද්ධලාභෙන ඛිප්පමෙව නික්ඛමිතබ්බං, න තත්ථ පලිබුද්ධෙන භවිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, වග්ගුලිස්ස පඨමං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, වග්ගුලි පරගෙහෙ වසමානො න තෙසං පරිහානිං කරොති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන කුලානි උපසඞ්කමිත්වා අතියාචනාය වා විඤ්ඤත්තිබහුලතාය වා කායදොසබහුලතාය වා අතිභාණිතාය වා සමානසුඛදුක්ඛතාය වා න තෙසං කොචි විප්පටිසාරො කරණීයො, නපි තෙසං මූලකම්මං පරිහාපෙතබ්බං, සබ්බථා වඩ්ඪි යෙව ඉච්ඡිතබ්බා. ඉදං, මහාරාජ, වග්ගුලිස්ස දුතියං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං. භාසිතම්පෙතං, මහාරාජ, භගවතා දෙවාතිදෙවෙන දීඝනිකායවරෙ ලක්ඛණසුත්තන්තෙ –

‘‘‘සද්ධාය සීලෙන සුතෙන බුද්ධියා, චාගෙන ධම්මෙන බහූහි සාධුහි;

ධනෙන ධඤ්ඤෙන ච ඛෙත්තවත්ථුනා, පුත්තෙහි දාරෙහි චතුප්පදෙහි ච.

‘‘‘ඤාතීහි මිත්තෙහි ච බන්ධවෙහි, බලෙන වණ්ණෙන සුඛෙන චූභයං;

කථං න හායෙය්‍යුං පරෙති ඉච්ඡති, අත්ථසමිද්ධිඤ්ච පනාභිකඞ්ඛතී’’’ති.

වග්ගුලිඞ්ගපඤ්හො සත්තමො.