3. පෙණාහිකඞ්ගපඤ්හො

3. ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, ‘පෙණාහිකාය ද්වෙ අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’ති යං වදෙසි, කතමානි තානි ද්වෙ අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’’ති? ‘‘යථා, මහාරාජ, පෙණාහිකා සකපතිම්හි උසූයාය ඡාපකෙ න පොසයති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන සකමනෙ [සකමනො (ක.)] කිලෙසෙ උප්පන්නෙ උසූයායිතබ්බං, සතිපට්ඨානෙන සම්මාසංවරසුසිරෙ පක්ඛිපිත්වා මනොද්වාරෙ කායගතාසති භාවෙතබ්බා. ඉදං, මහාරාජ, පෙණාහිකාය පඨමං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, පෙණාහිකා පවනෙ දිවසං ගොචරං චරිත්වා සායං පක්ඛිගණං උපෙති අත්තනො ගුත්තියා, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන එකකෙන පවිවෙකං සෙවිතබ්බං සංයොජනපරිමුත්තියා, තත්‍ර රතිං අලභමානෙන උපවාදභයපරිරක්ඛණාය සඞ්ඝං ඔසරිත්වා සඞ්ඝරක්ඛිතෙන වසිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, පෙණාහිකාය දුතියං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං. භාසිතම්පෙතං, මහාරාජ, බ්‍රහ්මුනා සහම්පතිනා භගවතො සන්තිකෙ –

‘‘‘සෙවෙථ පන්තානි සෙනාසනානි, චරෙය්‍ය සංයොජනවිප්පමොක්ඛා;

සචෙ රතිං නාධිගච්ඡෙය්‍ය තත්ථ, සඞ්ඝෙ වසෙ රක්ඛිතත්තො සතීමා’’’ති.

පෙණාහිකඞ්ගපඤ්හො තතියො.