1. උපචිකඞ්ගපඤ්හො

1. ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, ‘උපචිකාය එකං අඞ්ගං ගහෙතබ්බ’න්ති යං වදෙසි, කතමං තං එකං අඞ්ගං ගහෙතබ්බ’’න්ති? ‘‘යථා, මහාරාජ, උපචිකා උපරි ඡදනං කත්වා අත්තානං පිදහිත්වා ගොචරාය චරති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන සීලසංවරඡදනං කත්වා මානසං පිදහිත්වා පිණ්ඩාය චරිතබ්බං, සීලසංවරඡදනෙන ඛො, මහාරාජ, යොගී යොගාවචරො සබ්බභයසමතික්කන්තො හොති. ඉදං, මහාරාජ, උපචිකාය එකං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං, භාසිතම්පෙතං, මහාරාජ, ථෙරෙන උපසෙනෙන වඞ්ගන්තපුත්තෙන –

‘‘‘සීලසංවරඡදනං, යොගී කත්වාන මානසං;

අනුපලිත්තො ලොකෙන, භයා ච පරිමුච්චතී’’’ති.

උපචිකඞ්ගපඤ්හො පඨමො.