9. කම්මකාරඞ්ගපඤ්හො

9. ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, ‘කම්මකාරස්ස එකං අඞ්ගං ගහෙතබ්බ’න්ති යං වදෙසි, කතමං තං එකං අඞ්ගං ගහෙතබ්බ’’න්ති? ‘‘යථා, මහාරාජ, කම්මකාරො එවං චින්තයති ‘භතකො අහං ඉමාය නාවාය කම්මං කරොමි, ඉමායාහං නාවාය වාහසා භත්තවෙතනං ලභාමි, න මෙ පමාදො කරණීයො, අප්පමාදෙන මෙ අයං නාවා වාහෙතබ්බා’ති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන එවං චින්තයිතබ්බං ‘ඉමං ඛො අහං චාතුමහාභූතිකං කායං සම්මසන්තො සතතං සමිතං අප්පමත්තො උපට්ඨිතස්සති සතො සම්පජානො සමාහිතො එකග්ගචිත්තො ජාතිජරාබ්‍යාධිමරණසොකපරිදෙවදුක්ඛදොමනස්සුපායාසෙහි පරිමුච්චිස්සාමීති අප්පමාදො මෙ කරණීයො’ති, ඉදං, මහාරාජ, කම්මකාරස්ස එකං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං. භාසිතම්පෙතං, මහාරාජ, ථෙරෙන සාරිපුත්තෙන ධම්මසෙනාපතිනා –

‘‘‘කායං ඉමං සම්මසථ, පරිජානාථ පුනප්පුනං;

කායෙ සභාවං දිස්වාන, දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සථා’ති.

කම්මකාරඞ්ගපඤ්හො නවමො.