8. අමරාදෙවීපඤ්හො
8. ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, භාසිතම්පෙතං භගවතා –
‘‘‘සචෙ ලභෙථ ඛණං වා රහො වා, නිමන්තකං [නිවාතකං (කුණාලජාතකෙ)] වාපි ලභෙථ තාදිසං;
සබ්බාව [සබ්බාපි (සී. පී.)] ඉත්ථී කයිරුං [කරෙය්යුං (සී. පී. ක.)] නු පාපං, අඤ්ඤං අලද්ධා පීඨසප්පිනා සද්ධි’න්ති.
‘‘පුන ච කථීයති ‘මහොසධස්ස භරියා අමරා නාම ඉත්ථී ගාමකෙ ඨපිතා පවුත්ථපතිකා රහො නිසින්නා විවිත්තා රාජප්පටිසමං සාමිකං කරිත්වා සහස්සෙන නිමන්තීයමානා පාපං නාකාසී’ති. යදි, භන්තෙ නාගසෙන, භගවතා භණිතං ‘සචෙ…පෙ… සද්ධි’න්ති තෙන හි ‘මහොසධස්ස භරියා…පෙ… නාකාසී’ති යං වචනං, තං මිච්ඡා. යදි මහොසධස්ස භරියා…පෙ… නාකාසි, තෙන හි ‘සචෙ…පෙ… සද්ධි’න්ති තම්පි වචනං මිච්ඡා. අයම්පි උභතො කොටිකො පඤ්හො තවානුප්පත්තො, සො තයා නිබ්බාහිතබ්බො’’ති.
‘‘භාසිතම්පෙතං, මහාරාජ, භගවතා ‘සචෙ…පෙ… සද්ධි’න්ති. කථීයති ච ‘මහොසධස්ස භරියා …පෙ… නාකාසී’ති. කරෙය්ය සා, මහාරාජ, ඉත්ථී සහස්සං ලභමානා තාදිසෙන පුරිසෙන සද්ධිං පාපකම්මං, න සා කරෙය්ය සචෙ ඛණං වා රහො වා නිමන්තකං වාපි තාදිසං ලභෙය්ය, විචිනන්තී සා, මහාරාජ, අමරා ඉත්ථී න අද්දස ඛණං වා රහො වා නිමන්තකං වාපි තාදිසං.
‘‘ඉධ ලොකෙ ගරහභයා ඛණං න පස්සි, පරලොකෙ නිරයභයා ඛණං න පස්සි, කටුකවිපාකං පාපන්ති ඛණං න පස්සි, පියං අමුඤ්චිතුකාමා ඛණං න පස්සි, සාමිකස්ස ගරුකතාය ඛණං න පස්සි, ධම්මං අපචායන්තී ඛණං න පස්සි, අනරියං ගරහන්තී ඛණං න පස්සි, කිරියං අභින්දිතුකාමා ඛණං න පස්සි. එවරූපෙහි බහූහි කාරණෙහි ඛණං න පස්සි.
‘‘රහොපි සා ලොකෙ විචිනිත්වා අපස්සන්තී පාපං නාකාසි. සචෙ සා මනුස්සෙහි රහො ලභෙය්ය, අථ අමනුස්සෙහි රහො න ලභෙය්ය. සචෙ අමනුස්සෙහි රහො ලභෙය්ය, අථ පරචිත්තවිදූහි පබ්බජිතෙහි රහො න ලභෙය්ය. සචෙ පරචිත්තවිදූහි පබ්බජිතෙහි රහො ලභෙය්ය, අථ පරචිත්තවිදූනීහි දෙවතාහි රහො න ලභෙය්ය. සචෙ පරචිත්තවිදූනීහි දෙවතාහි රහො ලභෙය්ය, අත්තනාව පාපෙහි රහො න ලභෙය්ය. සචෙ අත්තනාව පාපෙහි රහො ලභෙය්ය, අථ අධම්මෙන රහො න ලභෙය්ය. එවරූපෙහි බහුවිධෙහි කාරණෙහි රහො අලභිත්වා පාපං නාකාසි.
‘‘නිමන්තකම්පි සා ලොකෙ විචිනිත්වා තාදිසං අලභන්තී පාපං නාකාසි. මහොසධො, මහාරාජ, පණ්ඩිතො අට්ඨවීසතියා අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො. කතමෙහි අට්ඨවීසතියා අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො? මහොසධො, මහාරාජ, සූරො හිරිමා ඔත්තප්පී සපක්ඛො මිත්තසම්පන්නො ඛමො සීලවා සච්චවාදී සොචෙය්යසම්පන්නො අක්කොධනො අනතිමානී අනුසූයකො වීරියවා ආයූහකො සඞ්ගාහකො සංවිභාගී සඛිලො නිවාතවුත්ති සණ්හො අසඨො අමායාවී අතිබුද්ධිසම්පන්නො කිත්තිමා විජ්ජාසම්පන්නො හිතෙසී උපනිස්සිතානං පත්ථිතො සබ්බජනස්ස ධනවා යසවා. මහොසධො, මහාරාජ, පණ්ඩිතො ඉමෙහි අට්ඨවීසතියා අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො. සා අඤ්ඤං තාදිසං නිමන්තකං අලභිත්වා පාපං නාකාසී’’ති. ‘‘සාධු, භන්තෙ නාගසෙන, එවමෙතං තථා සම්පටිච්ඡාමී’’ති.
අමරාදෙවීපඤ්හො අට්ඨමො.