7. පාපපුඤ්ඤානං අප්පානප්පභාවපඤ්හො

7. රාජා ආහ ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, කතරං නු ඛො බහුතරං පුඤ්ඤං වා අපුඤ්ඤං වා’’ති? ‘‘පුඤ්ඤං ඛො, මහාරාජ, බහුතරං, අපුඤ්ඤං ථොක’’න්ති. ‘‘කෙන කාරණෙනා’’ති? ‘‘අපුඤ්ඤං ඛො, මහාරාජ, කරොන්තො විප්පටිසාරී හොති ‘පාපකම්මං මයා කත’න්ති, තෙන පාපං න වඩ්ඪති. පුඤ්ඤං ඛො, මහාරාජ, කරොන්තො අවිප්පටිසාරී හොති, අවිප්පටිසාරිනො පාමොජ්ජං ජායති, පමුදිතස්ස පීති ජායති, පීතිමනස්ස කායො පස්සම්භති, පස්සද්ධකායො සුඛං වෙදෙති, සුඛිනො චිත්තං සමාධියති, සමාහිතො යථාභූතං පජානාති, තෙන කාරණෙන පුඤ්ඤං වඩ්ඪති. පුරිසො ඛො, මහාරාජ, ඡින්නහත්ථපාදො භගවතො එකං උප්පලහත්ථං දත්වා එකනවුතිකප්පානි විනිපාතං න ගච්ඡිස්සති. ඉමිනාපි, මහාරාජ, කාරණෙන භණාමි ‘පුඤ්ඤං බහුතරං, අපුඤ්ඤං ථොක’’’න්ති.

‘‘කල්ලොසි, භන්තෙ නාගසෙනා’’ති.

පාපපුඤ්ඤානං අප්පානප්පභාවපඤ්හො සත්තමො.