427. ගිජ්ඣජාතකං (1)

1. පරිසඞ්කුපථො නාම, ගිජ්ඣපන්ථො සනන්තනො;

තත්‍රාසි මාතාපිතරො, ගිජ්ඣො පොසෙසි ජිණ්ණකෙ;

තෙසං අජගරමෙදං, අච්චහාසි බහුත්තසො [පහුත්තතො (ක. සී.), පහූතසො (ස්‍යා. පී.), බහුධසො (ක.)].

2. පිතා ච පුත්තං අවච, ජානං උච්චං පපාතිනං;

සුපත්තං ථාමසම්පන්නං [පක්ඛසම්පන්නං (සී. ස්‍යා. පී.)], තෙජස්සිං දූරගාමිනං.

3. පරිප්ලවන්තං පථවිං, යදා තාත විජානහි;

සාගරෙන පරික්ඛිත්තං, චක්කංව පරිමණ්ඩලං;

තතො තාත නිවත්තස්සු, මාස්සු එත්තො පරං ගමි.

4. උදපත්තොසි [උද්ධං පත්තොසි (ක. සී.)] වෙගෙන, බලී පක්ඛී දිජුත්තමො;

ඔලොකයන්තො වක්කඞ්ගො, පබ්බතානි වනානි ච.

5. අද්දස්ස පථවිං ගිජ්ඣො, යථාසාසි [යථාස්සාසි (ස්‍යා. අට්ඨ. පාඨන්තරං)] පිතුස්සුතං;

සාගරෙන පරික්ඛිත්තං, චක්කංව පරිමණ්ඩලං.

6. තඤ්ච සො සමතික්කම්ම, පරමෙවච්චවත්තථ [පරමෙව පවත්තථ (සී. ස්‍යා.)];

තඤ්ච වාතසිඛා තික්ඛා, අච්චහාසි බලිං දිජං.

7. නාසක්ඛාතිගතො පොසො, පුනදෙව නිවත්තිතුං;

දිජො බ්‍යසනමාපාදි, වෙරම්භානං [වෙරම්බානං (සී. පී.)] වසං ගතො.

8. තස්ස පුත්තා ච දාරා ච, යෙ චඤ්ඤෙ අනුජීවිනො;

සබ්බෙ බ්‍යසනමාපාදුං, අනොවාදකරෙ දිජෙ.

9. එවම්පි ඉධ වුඩ්ඪානං, යො වාක්‍යං නාවබුජ්ඣති;

අතිසීමචරො දිත්තො, ගිජ්ඣොවාතීතසාසනො;

ස වෙ බ්‍යසනං පප්පොති, අකත්වා වුඩ්ඪසාසනන්ති.

ගිජ්ඣජාතකං පඨමං.