413. ධූමකාරිජාතකං (7-2-8)
128. රාජා අපුච්ඡි විධුරං, ධම්මකාමො යුධිට්ඨිලො;
අපි බ්රාහ්මණ ජානාසි, කො එකො බහු සොචති.
129. බ්රාහ්මණො අජයූථෙන, පහූතෙධො [බහූතෙජො (පී. ක.), බහුතෙන්දො (ස්යා.)] වනෙ වසං;
ධූමං අකාසි වාසෙට්ඨො, රත්තින්දිවමතන්දිතො.
130. තස්ස තං ධූමගන්ධෙන, සරභා මකසඩ්ඩිතා [මකසද්දිතා (සී. ස්යා.), මකසට්ටිතා (පී. ක.)];
වස්සාවාසං උපාගච්ඡුං, ධූමකාරිස්ස සන්තිකෙ.
131. සරභෙසු මනං කත්වා, අජා සො නාවබුජ්ඣථ;
ආගච්ඡන්තී වජන්තී වා [ආගච්ඡන්ති වජන්ති වා (ස්යා. පී.), ආගච්ඡන්තිං වජන්තිං වා (ක.)], තස්ස තා විනසුං [විනස්සුං (සී.)] අජා.
132. සරභා සරදෙ කාලෙ, පහීනමකසෙ වනෙ;
පාවිසුං ගිරිදුග්ගානි, නදීනං පභවානි ච.
133. සරභෙ ච ගතෙ දිස්වා, අජා ච විභවං ගතා [අජෙ ච විභවං ගතෙ (ක.)];
කිසො ච විවණ්ණො චාසි, පණ්ඩුරොගී ච බ්රාහ්මණො.
134. එවං යො සං නිරංකත්වා, ආගන්තුං කුරුතෙ පියං;
සො එකො බහු සොචති, ධූමකාරීව බ්රාහ්මණොති.
ධූමකාරිජාතකං අට්ඨමං.