411. සුසීමජාතකං (7-2-6)

114. කාළානි කෙසානි පුරෙ අහෙසුං, ජාතානි සීසම්හි යථාපදෙසෙ;

තානජ්ජ සෙතානි සුසීම [සුසිම (ක.)] දිස්වා, ධම්මං චර බ්‍රහ්මචරියස්ස කාලො.

115. මමෙව දෙව පලිතං න තුය්හං, මමෙව සීසං මම උත්තමඞ්ගං;

‘‘අත්ථං කරිස්ස’’න්ති මුසා අභාණිං [අභාසිං (ක.)], එකාපරාධං ඛම රාජසෙට්ඨ.

116. දහරො තුවං දස්සනියොසි රාජ, පඨමුග්ගතො හොසි [හොහි (සී.), හොති (ක.)] යථා කළීරො;

රජ්ජඤ්ච කාරෙහි මමඤ්ච පස්ස, මා කාලිකං අනුධාවී ජනින්ද.

117. පස්සාමි වොහං දහරිං කුමාරිං, සාමට්ඨපස්සං සුතනුං සුමජ්ඣං;

කාළප්පවාළාව පවෙල්ලමානා, පලොභයන්තීව [සා ලොභයන්තීව (පී.)] නරෙසු ගච්ඡති.

118. තමෙන පස්සාමිපරෙන නාරිං, ආසීතිකං නාවුතිකං ව ජච්චා;

දණ්ඩං ගහෙත්වාන පවෙධමානං, ගොපානසීභොග්ගසමං චරන්තිං.

119. සොහං තමෙවානුවිචින්තයන්තො, එකො සයාමි [පස්සාමි (ක.)] සයනස්ස මජ්ඣෙ;

‘‘අහම්පි එවං’’ ඉති පෙක්ඛමානො, න ගහෙ රමෙ [න ගෙහෙ රමෙ (සී.), ගෙහෙ න රමෙ (ස්‍යා. ක.)] බ්‍රහ්මචරියස්ස කාලො.

120. රජ්ජුවාලම්බනී චෙසා, යා ගෙහෙ වසතො රති;

එවම්පි ඡෙත්වාන වජන්ති ධීරා, අනපෙක්ඛිනො කාමසුඛං පහායාති.

සුසීමජාතකං ඡට්ඨං.