253. මණිකණ්ඨජාතකං (3-1-3)

7. මමන්නපානං විපුලං උළාරං, උප්පජ්ජතීමස්ස මණිස්ස හෙතු;

තං තෙ න දස්සං අතියාචකොසි, න චාපි තෙ අස්සමමාගමිස්සං.

8. සුසූ යථා සක්ඛරධොතපාණී, තාසෙසි මං සෙලං යාචමානො;

තං තෙ න දස්සං අතියාචකොසි, න චාපි තෙ අස්සමමාගමිස්සං.

9. න තං යාචෙ යස්ස පියං ජිගීසෙ [ජිගිංසෙ (සී. ස්‍යා. පී.)], දෙස්සො හොති අතියාචනාය;

නාගො මණිං යාචිතො බ්‍රාහ්මණෙන, අදස්සනංයෙව තදජ්ඣගමාති.

මණිකණ්ඨජාතකං තතියං.