474. අම්බජාතකං (1)

1. අහාසි [ආහාසි (?)] මෙ අම්බඵලානි පුබ්බෙ, අණූනි ථූලානි ච බ්‍රහ්මචාරි;

තෙහෙව මන්තෙහි න දානි තුය්හං, දුමප්ඵලා පාතුභවන්ති බ්‍රහ්මෙ.

2. නක්ඛත්තයොගං පටිමානයාමි, ඛණං මුහුත්තඤ්ච මන්තෙ න පස්සං [ඛණං මුහුත්තං න මං තොසයන්ති (සී. පී.)];

නක්ඛත්තයොගඤ්ච ඛණඤ්ච ලද්ධා, අද්ධාහරිස්සම්බඵලං [අථාහරිස්සම්බඵලං (සී. පී.)] පහූතං.

3. නක්ඛත්තයොගං න පුරෙ අභාණි, ඛණං මුහුත්තං න පුරෙ අසංසි;

සයං හරී [අථාහරී (සී. ස්‍යා. පී.)] අම්බඵලං පහූතං, වණ්ණෙන ගන්ධෙන රසෙනුපෙතං.

4. මන්තාභිජප්පෙන පුරෙ හි [පුර’ස්ස (සී. පී.), පුරෙපි (ස්‍යා.)] තුය්හං, දුමප්ඵලා පාතුභවන්ති බ්‍රහ්මෙ;

ස්වාජ්ජ න පාරෙසි ජප්පම්පි මන්තං [ජපම්පි මන්තෙ (සී. පී.)], අයං සො කො නාම තවජ්ජ ධම්මො.

5. චණ්ඩාලපුත්තො මම සම්පදාසි, ධම්මෙන මන්තෙ පකතිඤ්ච සංසි;

මා චස්සු මෙ පුච්ඡිතො නාමගොත්තං, ගුය්හිත්ථො අත්ථං [මා තං (සී. ස්‍යා. පී.)] විජහෙය්‍ය මන්තො [විජහෙය්‍යුමන්තා (ස්‍යා.)].

6. සොහං ජනින්දෙන ජනම්හි පුට්ඨො, මක්ඛාභිභූතො අලිකං අභාණිං;

‘‘මන්තා ඉමෙ බ්‍රාහ්මණස්සා’’ති මිච්ඡා, පහීනමන්තො කපණො රුදාමි.

7. එරණ්ඩා පුචිමන්දා වා, අථ වා පාලිභද්දකා;

මධුං මධුත්ථිකො වින්දෙ, සො හි තස්ස දුමුත්තමො.

8. ඛත්තියා බ්‍රාහ්මණා වෙස්සා, සුද්දා චණ්ඩාලපුක්කුසා;

යම්හා ධම්මං විජානෙය්‍ය, සො හි තස්ස නරුත්තමො.

9. ඉමස්ස දණ්ඩඤ්ච වධඤ්ච දත්වා, ගලෙ ගහෙත්වා ඛලයාථ [බලයාථ (ස්‍යා.), ගලයාථ (ක.)] ජම්මං;

යො උත්තමත්ථං කසිරෙන ලද්ධං, මානාතිමානෙන විනාසයිත්ථ.

10. යථා සමං මඤ්ඤමානො පතෙය්‍ය, සොබ්භං ගුහං නරකං පූතිපාදං;

රජ්ජූති වා අක්කමෙ කණ්හසප්පං, අන්ධො යථා ජොතිමධිට්ඨහෙය්‍ය;

එවම්පි මං ත්වං ඛලිතං සපඤ්ඤ [සපඤ්ඤා (පී.)], පහීනමන්තස්ස පුනප්පදාහි [පුන සම්පදාහි (ස්‍යා.), පුනප්පසීද (සී. පී.)].

11. ධම්මෙන මන්තං [මන්තෙ (සී. ස්‍යා. පී.)] තව සම්පදාසිං, තුවම්පි ධම්මෙන [ත්වම්පි ධම්මෙනෙව (ක.)] පරිග්ගහෙසි;

පකතිම්පි තෙ අත්තමනො අසංසිං, ධම්මෙ ඨිතං තං [පතිට්ඨං (ක.)] න ජහෙය්‍ය මන්තො.

12. යො බාල මන්තං [බලමන්තං (ක.)] කසිරෙන ලද්ධං, යං දුල්ලභං අජ්ජ මනුස්සලොකෙ;

කිඤ්චාපි ලද්ධා ජීවිතුං අප්පපඤ්ඤො [කිච්ඡා ලද්ධං ජීවිකං අප්පපඤ්ඤො (සී. ස්‍යා.), කච්ඡාපි ලද්ධා ජීවිකං අප්පඤ්ඤ (පී.)], විනාසයී අලිකං භාසමානො.

13. බාලස්ස මූළ්හස්ස අකතඤ්ඤුනො ච, මුසා භණන්තස්ස අසඤ්ඤතස්ස;

මන්තෙ මයං තාදිසකෙ න දෙම, කුතො මන්තා ගච්ඡ න මය්හ රුච්චසීති.

අම්බජාතකං පඨමං.