150. සඤ්ජීවජාතකං

150. අසන්තං යො පග්ගණ්හාති, අසන්තං චූපසෙවති;

තමෙව ඝාසං කුරුතෙ, බ්‍යග්ඝො සඤ්ජීවකො යථාති.

සඤ්ජීවජාතකං දසමං.

කකණ්ටක [පාපසෙවන (ක.)] වග්ගො පන්නරසමො.

තස්සුද්දානං –

සුඛමෙධති දණ්ඩවරො ච පුන, ලසි වාලධි පඤ්චමරාධවරො;

සමහොදධි කත්තික බොන්දි පුන, චතුරඞ්ගුලබ්‍යග්ඝවරෙන දසාති.

(උපරිමො පණ්ණාසකො.) [( ) සීහළපොත්ථකෙයෙව දිස්සති]

අථ වග්ගුද්දානං –

අපණ්ණකං සීලවග්ගකුරුඞ්ග, කුලාවකං අත්ථකාමෙන පඤ්චමං;

ආසීසො ඉත්ථිවරුණං අපායි, ලිත්තවග්ගෙන තෙ දස;

පරොසතං හංචි කුසනාළි [හංසි සරික්ඛං (සබ්බත්ථ)], අසම්පදං කකණ්ටකවග්ගො.

එකනිපාතම්හිලඞ්කතන්ති.

එකකනිපාතං නිට්ඨිතං.