10. මච්ඡරාජචරියා

83. ‘‘පුනාපරං යදා හොමි, මච්ඡරාජා මහාසරෙ;

උණ්හෙ සූරියසන්තාපෙ, සරෙ උදක ඛීයථ.

84. ‘‘තතො කාකා ච ගිජ්ඣා ච, කඞ්කා [බකා (සී.)] කුලලසෙනකා;

භක්ඛයන්ති දිවාරත්තිං, මච්ඡෙ උපනිසීදිය.

85. ‘‘එවං චින්තෙසහං තත්ථ, සහ ඤාතීහි පීළිතො;

‘කෙන නු ඛො උපායෙන, ඤාතී දුක්ඛා පමොචයෙ’.

86. ‘‘විචින්තයිත්වා ධම්මත්ථං, සච්චං අද්දස පස්සයං;

සච්චෙ ඨත්වා පමොචෙසිං, ඤාතීනං තං අතික්ඛයං.

87. ‘‘අනුස්සරිත්වා සතං ධම්මං, පරමත්ථං විචින්තයං;

අකාසි සච්චකිරියං, යං ලොකෙ ධුවසස්සතං.

88. ‘‘‘යතො සරාමි අත්තානං, යතො පත්තොස්මි විඤ්ඤුතං;

නාභිජානාමි සඤ්චිච්ච, එකපාණම්පි හිංසිතං.

89. ‘‘‘එතෙන සච්චවජ්ජෙන, පජ්ජුන්නො අභිවස්සතු;

අභිත්ථනය පජ්ජුන්න, නිධිං කාකස්ස නාසය;

කාකං සොකාය රන්ධෙහි, මච්ඡෙ සොකා පමොචය’.

90. ‘‘සහකතෙ සච්චවරෙ, පජ්ජුන්නො අභිගජ්ජිය;

ථලං නින්නඤ්ච පූරෙන්තො, ඛණෙන අභිවස්සථ.

91. ‘‘එවරූපං සච්චවරං, කත්වා වීරියමුත්තමං;

වස්සාපෙසිං මහාමෙඝං, සච්චතෙජබලස්සිතො;

සච්චෙන මෙ සමො නත්ථි, එසා මෙ සච්චපාරමී’’ති.

මච්ඡරාජචරියං දසමං.