1. මාතුපොසකචරියා

1. ‘‘යදා අහොසිං පවනෙ, කුඤ්ජරො මාතුපොසකො;

න තදා අත්ථි මහියා, ගුණෙන මම සාදිසො.

2. ‘‘පවනෙ දිස්වා වනචරො, රඤ්ඤො මං පටිවෙදයි;

‘තවානුච්ඡවො මහාරාජ, ගජො වසති කානනෙ.

3. ‘‘‘න තස්ස පරික්ඛායත්ථො, නපි ආළකකාසුයා;

සහ ගහිතෙ [සමං ගහිතෙ (සී.)] සොණ්ඩාය, සයමෙව ඉධෙහි’ති.

4. ‘‘තස්ස තං වචනං සුත්වා, රාජාපි තුට්ඨමානසො;

පෙසෙසි හත්ථිදමකං, ඡෙකාචරියං සුසික්ඛිතං.

5. ‘‘ගන්ත්වා සො හත්ථිදමකො, අද්දස පදුමස්සරෙ;

භිසමුළාලං [භිසමූලං (ක.)] උද්ධරන්තං, යාපනත්ථාය මාතුයා.

6. ‘‘විඤ්ඤාය මෙ සීලගුණං, ලක්ඛණං උපධාරයි;

‘එහි පුත්තා’ති පත්වාන, මම සොණ්ඩාය අග්ගහි.

7. ‘‘යං මෙ තදා පාකතිකං, සරීරානුගතං බලං;

අජ්ජ නාගසහස්සානං, බලෙන සමසාදිසං.

8. ‘‘යදිහං තෙසං පකුප්පෙය්‍යං, උපෙතානං ගහණාය මං;

පටිබලො භවෙ තෙසං, යාව රජ්ජම්පි මානුසං.

9. ‘‘අපි චාහං සීලරක්ඛාය, සීලපාරමිපූරියා;

න කරොමි චිත්තෙ අඤ්ඤථත්තං, පක්ඛිපන්තං මමාළකෙ.

10. ‘‘යදි තෙ මං තත්ථ කොට්ටෙය්‍යුං, ඵරසූහි තොමරෙහි ච;

නෙව තෙසං පකුප්පෙය්‍යං, සීලඛණ්ඩභයා මමා’’ති.

මාතුපොසකචරියං පඨමං.