10. තිපදුමියත්ථෙරඅපදානං

48. ‘‘පදුමුත්තරො නාම ජිනො, සබ්බධම්මාන පාරගූ;

දන්තො දන්තපරිවුතො, නගරා නික්ඛමී තදා.

49. ‘‘නගරෙ හංසවතියං, අහොසිං මාලිකො තදා;

යං තත්ථ උත්තමං තොණි, පද්මපුප්ඵානි [උත්තමං පුප්ඵං, තීණි පුප්ඵානි (සී.)] අග්ගහිං.

50. ‘‘අද්දසං විරජං බුද්ධං, පටිමග්ගන්තරාපණෙ;

සහ [සොහං (සී.)] දිස්වාන සම්බුද්ධං, එවං චින්තෙසහං තදා.

51. ‘‘කිං මෙ ඉමෙහි පුප්ඵෙහි, රඤ්ඤො උපනිතෙහි මෙ;

ගාමං වා ගාමඛෙත්තං වා, සහස්සං වා ලභෙය්‍යහං.

52. ‘‘අදන්තදමනං වීරං, සබ්බසත්තසුඛාවහං;

ලොකනාථං පූජයිත්වා, ලච්ඡාමි අමතං ධනං.

53. ‘‘එවාහං චින්තයිත්වාන, සකං චිත්තං පසාදයිං;

තීණි ලොහිතකෙ ගය්හ, ආකාසෙ උක්ඛිපිං තදා.

54. ‘‘මයා උක්ඛිත්තමත්තම්හි, ආකාසෙ පත්ථරිංසු තෙ;

ධාරිංසු මත්ථකෙ තත්ථ, උද්ධංවණ්ටා අධොමුඛා.

55. ‘‘යෙ කෙචි මනුජා දිස්වා, උක්කුට්ඨිං සම්පවත්තයුං;

දෙවතා අන්තලික්ඛම්හි, සාධුකාරං පවත්තයුං.

56. ‘‘අච්ඡෙරං ලොකෙ උප්පන්නං, බුද්ධසෙට්ඨස්ස වාහසා;

සබ්බෙ ධම්මං සුණිස්සාම, පුප්ඵානං වාහසා මයං.

57. ‘‘පදුමුත්තරො ලොකවිදූ, ආහුතීනං පටිග්ගහො;

වීථියඤ්හි ඨිතො සන්තො, ඉමා ගාථා අභාසථ.

58. ‘‘‘යො සො බුද්ධං අපූජෙසි, රත්තපද්මෙහි [රත්තපදුමෙහි (සී. ස්‍යා.)] මාණවො;

තමහං කිත්තයිස්සාමි, සුණාථ මම භාසතො.

59. ‘‘‘තිංසකප්පසහස්සානි, දෙවලොකෙ රමිස්සති;

තිංසකප්පානි [තිංසක්ඛත්තුඤ්ච (ස්‍යා.)] දෙවින්දො, දෙවරජ්ජං කරිස්සති.

60. ‘‘‘මහාවිත්ථාරිකං නාම, බ්‍යම්හං හෙස්සති තාවදෙ;

තියොජනසතුබ්බිද්ධං, දියඩ්ඪසතවිත්ථතං.

61. ‘‘‘චත්තාරිසතසහස්සානි, නිය්‍යූහා ච සුමාපිතා;

කූටාගාරවරූපෙතා, මහාසයනමණ්ඩිතා.

62. ‘‘‘කොටිසතසහස්සියො, පරිවාරෙස්සන්ති අච්ඡරා;

කුසලා නච්චගීතස්ස, වාදිතෙපි පදක්ඛිණා.

63. ‘‘‘එතාදිසෙ බ්‍යම්හවරෙ, නාරීගණසමාකුලෙ;

වස්සිස්සති පුප්ඵවස්සො, දිබ්බො [පද (ක.)] ලොහිතකො සදා.

64. ‘‘‘භිත්තිඛීලෙ නාගදන්තෙ, ද්වාරබාහාය තොරණෙ;

චක්කමත්තා ලොහිතකා, ඔලම්බිස්සන්ති තාවදෙ.

65. ‘‘‘පත්තෙන පත්තසඤ්ඡන්නෙ, අන්තොබ්‍යම්හවරෙ ඉමං;

අත්ථරිත්වා පාරුපිත්වා, තුවට්ටිස්සන්ති තාවදෙ.

66. ‘‘‘භවනං පරිවාරෙත්වා, සමන්තා සතයොජනෙ;

තෙපි පද්මා [තෙ විසුද්ධා (සී. ස්‍යා.)] ලොහිතකා, දිබ්බගන්ධං පවායරෙ.

67. ‘‘‘පඤ්චසත්තතික්ඛත්තුඤ්ච, චක්කවත්තී භවිස්සති;

පදෙසරජ්ජං විපුලං, ගණනාතො අසඞ්ඛියං.

68. ‘‘‘සම්පත්තියො දුවෙ භුත්වා, අනීති අනුපද්දවො;

සම්පත්තෙ පරියොසානෙ, නිබ්බානං පාපුණිස්සති’ [ඵස්සයිස්සති (සී.), පස්සයිස්සති (ක.)].

69. ‘‘සුදිට්ඨො වත මෙ බුද්ධො, වාණිජ්ජං සුපයොජිතං;

පද්මානි තීණි පූජෙත්වා, අනුභොසිං තිසම්පදා [අනුභූයන්ති සම්පදා (ක.)].

70. ‘‘අජ්ජ මෙ ධම්මප්පත්තස්ස, විප්පමුත්තස්ස සබ්බසො;

සුපුප්ඵිතං ලොහිතකං, ධාරයිස්සති මත්ථකෙ.

71. ‘‘මම කම්මං කථෙන්තස්ස, පදුමුත්තරසත්ථුනො;

සතපාණසහස්සානං, ධම්මාභිසමයො අහු.

72. ‘‘සතසහස්සිතො කප්පෙ, යං බුද්ධමභිපූජයිං;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, තිපදුමානිදං ඵලං.

73. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං, භවා සබ්බෙ සමූහතා;

සබ්බාසවා පරික්ඛීණා, නත්ථි දානි පුනබ්භවො.

74. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා තිපදුමියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

තිපදුමියත්ථෙරස්සාපදානං දසමං.

නාගසමාලවග්ගො අට්ඨමො.