4. ගන්ධොදකියත්ථෙරඅපදානං

25. ‘‘පදුමුත්තරබුද්ධස්ස, මහාබොධිමහො අහු;

විචිත්තං ඝටමාදාය, ගන්ධොදකමදාසහං.

26. ‘‘න්හානකාලෙ ච බොධියා, මහාමෙඝො පවස්සථ;

නින්නාදො ච මහා ආසි, අසනියා ඵලන්තියා.

27. ‘‘තෙනෙවාසනිවෙගෙන, තත්ථ කාලඞ්කතො [කාලකතො (සී. ස්‍යා.)] අහං [අහුං (සී.)];

දෙවලොකෙ ඨිතො සන්තො, ඉමා ගාථා අභාසහං.

28. ‘‘‘අහො බුද්ධො අහො ධම්මො, අහො නො සත්ථුසම්පදා;

කළෙවරං [කලෙබරං (සී.)] මෙ පතිතං, දෙවලොකෙ රමාමහං.

29. ‘‘‘උබ්බිද්ධං භවනං මය්හං, සතභූමං සමුග්ගතං;

කඤ්ඤාසතසහස්සානි, පරිවාරෙන්ති මං සදා.

30. ‘‘‘ආබාධා මෙ න විජ්ජන්ති, සොකො මය්හං න විජ්ජති;

පරිළාහං න පස්සාමි, පුඤ්ඤකම්මස්සිදං ඵලං.

31. ‘‘‘අට්ඨවීසෙ කප්පසතෙ, රාජා සංවසිතො අහුං;

සත්තරතනසම්පන්නො, චක්කවත්තී මහබ්බලො’.

32. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා ගන්ධොදකියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

ගන්ධොදකියත්ථෙරස්සාපදානං චතුත්ථං.