6. බාහියත්ථෙරඅපදානං

178. ‘‘ඉතො සතසහස්සම්හි, කප්පෙ උප්පජ්ජි නායකො;

මහප්පභො තිලොකග්ගො, නාමෙන පදුමුත්තරො.

179. ‘‘ඛිප්පාභිඤ්ඤස්ස භික්ඛුස්ස, ගුණං කිත්තයතො මුනෙ;

සුත්වා උදග්ගචිත්තොහං, කාරං කත්වා මහෙසිනො.

180. ‘‘දත්වා සත්තාහිකං දානං, සසිස්සස්ස මුනෙ අහං;

අභිවාදිය සම්බුද්ධං, තං ඨානං පත්ථයිං තදා.

181. ‘‘තතො මං බ්‍යාකරි බුද්ධො, ‘එතං පස්සථ බ්‍රාහ්මණං;

පතිතං පාදමූලෙ මෙ, චරියං පච්චවෙක්ඛණං [පසන්නනයනානනං (සී.), පීනසම්පන්නවෙක්ඛණං (ස්‍යා.), පීණංසං පච්චවෙක්ඛණං (පී.)].

182. ‘‘‘හෙමයඤ්ඤොපචිතඞ්ගං, අවදාතතනුත්තචං;

පලම්බබිම්බතම්බොට්ඨං, සෙතතිණ්හසමං දිජං.

183. ‘‘‘ගුණථාමබහුතරං, සමුග්ගතතනූරුහං;

ගුණොඝායතනීභූතං, පීතිසම්ඵුල්ලිතානනං.

184. ‘‘‘එසො පත්ථයතෙ ඨානං, ඛිප්පාභිඤ්ඤස්ස භික්ඛුනො;

අනාගතෙ මහාවීරො, ගොතමො නාම හෙස්සති.

185. ‘‘‘තස්ස ධම්මෙසු දායාදො, ඔරසො ධම්මනිම්මිතො;

බාහියො නාම නාමෙන, හෙස්සති සත්ථු සාවකො’.

186. ‘‘තදා හි තුට්ඨො වුට්ඨාය, යාවජීවං මහාමුනෙ;

කාරං කත්වා චුතො සග්ගං, අගං සභවනං යථා.

187. ‘‘දෙවභූතො මනුස්සො වා, සුඛිතො තස්ස කම්මුනො;

වාහසා සංසරිත්වාන, සම්පත්තිමනුභොමහං.

188. ‘‘පුන කස්සපවීරස්ස, අත්ථමෙන්තම්හි [අත්ථඞ්ගතම්හි (ස්‍යා.)] සාසනෙ;

ආරුය්හ සෙලසිඛරං, යුඤ්ජිත්වා ජිනසාසනං.

189. ‘‘විසුද්ධසීලො සප්පඤ්ඤො, ජිනසාසනකාරකො;

තතො චුතා පඤ්ච ජනා, දෙවලොකං අගම්හසෙ.

190. ‘‘තතොහං බාහියො ජාතො, භාරුකච්ඡෙ පුරුත්තමෙ;

තතො නාවාය පක්ඛන්දො [පක්ඛන්තො (සී.), පක්කන්තො (පී.)], සාගරං අප්පසිද්ධියං [අත්ථසිද්ධියං (ක.)].

191. ‘‘තතො නාවා අභිජ්ජිත්ථ, ගන්ත්වාන කතිපාහකං;

තදා භීසනකෙ ඝොරෙ, පතිතො මකරාකරෙ.

192. ‘‘තදාහං වායමිත්වාන, සන්තරිත්වා මහොදධිං;

සුප්පාදපට්ටනවරං [සුප්පාරපට්ටනවරං (සී. පී.)], සම්පත්තො මන්දවෙධිතො [මන්දමෙධිකො (සී.), මන්දවෙදිතො (ස්‍යා.), මද්දවෙරතං (ක.)].

193. ‘‘දාරුචීරං නිවාසෙත්වා, ගාමං පිණ්ඩාය පාවිසිං;

තදාහ සො ජනො තුට්ඨො, අරහායමිධාගතො.

194. ‘‘ඉමං අන්නෙන පානෙන, වත්ථෙන සයනෙන ච;

භෙසජ්ජෙන ච සක්කත්වා, හෙස්සාම සුඛිතා මයං.

195. ‘‘පච්චයානං තදා ලාභී, තෙහි සක්කතපූජිතො;

අරහාහන්ති සඞ්කප්පං, උප්පාදෙසිං අයොනිසො.

196. ‘‘තතො මෙ චිත්තමඤ්ඤාය, චොදයී පුබ්බදෙවතා;

‘න ත්වං උපායමග්ගඤ්ඤූ, කුතො ත්වං අරහා භවෙ’.

197. ‘‘චොදිතො තාය සංවිග්ගො, තදාහං පරිපුච්ඡි තං;

‘කෙ වා එතෙ කුහිං ලොකෙ, අරහන්තො නරුත්තමා.

198. ‘‘‘සාවත්ථියං කොසලමන්දිරෙ ජිනො, පහූතපඤ්ඤො වරභූරිමෙධසො;

සො සක්‍යපුත්තො අරහා අනාසවො, දෙසෙති ධම්මං අරහත්තපත්තියා.

199. ‘‘‘තදස්ස සුත්වා වචනං සුපීණිතො [පීණිත්වා (ක.)], නිධිංව ලද්ධා කපණොති විම්හිතො;

උදග්ගචිත්තො අරහත්තමුත්තමං, සුදස්සනං දට්ඨුමනන්තගොචරං.

200. ‘‘‘තදා තතො නික්ඛමිත්වාන සත්ථුනො [නික්ඛමිතුන සත්ථුවරං (සී.)], සදා ජිනං පස්සාමි විමලානනං [පරාජිනං පස්සාමි කමලානනං (ක.)];

උපෙච්ච රම්මං විජිතව්හයං වනං, දිජෙ අපුච්ඡිං කුහිං ලොකනන්දනො.

201. ‘‘‘තතො අවොචුං නරදෙවවන්දිතො, පුරං පවිට්ඨො අසනෙසනාය සො;

සසොව [පච්චෙහි (සී. ස්‍යා.)] ඛිප්පං මුනිදස්සනුස්සුකො, උපෙච්ච වන්දාහි තමග්ගපුග්ගලං’.

202. ‘‘තතොහං තුවටං ගන්ත්වා, සාවත්ථිං පුරමුත්තමං;

විචරන්තං තමද්දක්ඛිං, පිණ්ඩත්ථං අපිහාගිධං.

203. ‘‘පත්තපාණිං අලොලක්ඛං, පාචයන්තං පීතාකරං [භාජයන්තං වියාමතං (සී.), ජොතයන්තං ඉධාමතං (ස්‍යා.), භාජයන්තං ඉදංමතං (පී.)];

සිරීනිලයසඞ්කාසං, රවිදිත්තිහරානනං.

204. ‘‘තං සමෙච්ච නිපච්චාහං, ඉදං වචනමබ්‍රවිං;

‘කුපථෙ විප්පනට්ඨස්ස, සරණං හොහි ගොතම.

205. ‘‘‘පාණසන්තාරණත්ථාය, පිණ්ඩාය විචරාමහං;

න තෙ ධම්මකථාකාලො, ඉච්චාහ මුනිසත්තමො’.

206. ‘‘තදා පුනප්පුනං බුද්ධං, ආයාචිං ධම්මලාලසො;

යො මෙ ධම්මමදෙසෙසි, ගම්භීරං සුඤ්ඤතං පදං.

207. ‘‘තස්ස ධම්මං සුණිත්වාන, පාපුණිං ආසවක්ඛයං;

පරික්ඛීණායුකො සන්තො, අහො සත්ථානුකම්පකො.

208. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං…පෙ… විහරාමි අනාසවො.

209. ‘‘ස්වාගතං වත මෙ ආසි…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

210. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

211. ‘‘එවං ථෙරො වියාකාසි, බාහියො දාරුචීරියො;

සඞ්කාරකූටෙ පතිතො, භූතාවිට්ඨාය ගාවියා.

212. ‘‘අත්තනො පුබ්බචරියං, කිත්තයිත්වා මහාමති;

පරිනිබ්බායි සො ථෙරො [වීරො (සී.), ධීරො (ස්‍යා.)], සාවත්ථියං පුරුත්තමෙ.

213. ‘‘නගරා නික්ඛමන්තො තං, දිස්වාන ඉසිසත්තමො;

දාරුචීරධරං ධීරං, බාහියං බාහිතාගමං.

214. ‘‘භූමියං පතිතං දන්තං, ඉන්දකෙතූව පාතිතං;

ගතායුං සුක්ඛකිලෙසං [ගතායු සංගතක්ලෙසං (සී. පී.), තදායු සඞ්කතාලෙසං (ක.)], ජිනසාසනකාරකං.

215. ‘‘තතො ආමන්තයී සත්ථා, සාවකෙ සාසනෙ රතෙ;

‘ගණ්හථ නෙත්වා [හුත්වා (ස්‍යා. පී. ක.)] ඣාපෙථ, තනුං සබ්‍රහ්මචාරිනො.

216. ‘‘‘ථූපං කරොථ පූජෙථ, නිබ්බුතො සො මහාමති;

ඛිප්පාභිඤ්ඤානමෙසග්ගො, සාවකො මෙ වචොකරො.

217. ‘‘‘සහස්සමපි චෙ ගාථා, අනත්ථපදසඤ්හිතා;

එකං ගාථාපදං සෙය්‍යො, යං සුත්වා උපසම්මති.

218. ‘‘‘යත්ථ ආපො ච පථවී, තෙජො වායො න ගාධති;

න තත්ථ සුක්කා ජොතන්ති, ආදිච්චො න පකාසති.

219. ‘‘‘න තත්ථ චන්දිමා භාති, තමො තත්ථ න විජ්ජති;

යදා ච අත්තනා වෙදි, මුනිමොනෙන බ්‍රාහ්මණො.

220. ‘‘‘අථ රූපා අරූපා ච, සුඛදුක්ඛා විමුච්චති’;

ඉච්චෙවං අභණී නාථො, තිලොකසරණො මුනි’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා බාහියො ථෙරො ඉමා ගාථායො

අභාසිත්ථාති.

බාහියත්ථෙරස්සාපදානං ඡට්ඨං.