3. ධජදායකත්ථෙරඅපදානං
20. ‘‘තිස්සො නාම අහු සත්ථා, ලොකජෙට්ඨො නරාසභො;
තයොපධික්ඛයෙ [තස්සොපධික්ඛයෙ (සී.)] දිස්වා, ධජං ආරොපිතං මයා.
21. ‘‘තෙන කම්මෙන සුකතෙන, චෙතනාපණිධීහි ච;
ජහිත්වා මානුසං දෙහං, තාවතිංසමගච්ඡහං.
22. ‘‘සතානං තීණික්ඛත්තුඤ්ච, දෙවරජ්ජං අකාරයිං;
සතානං පඤ්චක්ඛත්තුඤ්ච, චක්කවත්තී අහොසහං.
23. ‘‘පදෙසරජ්ජං විපුලං, ගණනාතො අසඞ්ඛියං;
අනුභොමි සකං කම්මං, පුබ්බෙ සුකතමත්තනො.
24. ‘‘ද්වෙනවුතෙ ඉතො කප්පෙ, යං කම්මමකරිං තදා;
දුග්ගතිං නාභිජානාමි, ධජදානස්සිදං ඵලං.
25. ‘‘ඉච්ඡමානො චහං අජ්ජ, සකානනං සපබ්බතං;
ඛොමදුස්සෙන ඡාදෙය්‍යං, තදා මය්හං කතෙ ඵලං.
26. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.
ඉත්ථං සුදං ආයස්මා ධජදායකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.
ධජදායකත්ථෙරස්සාපදානං තතියං.