10. අනුසංසාවකත්ථෙරඅපදානං

43. ‘‘පිණ්ඩාය චරමානාහං, විපස්සිමද්දසං ජිනං;

උළුඞ්ගභික්ඛං පාදාසිං, ද්විපදින්දස්ස තාදිනො.

44. ‘‘පසන්නචිත්තො සුමනො, අභිවාදෙසහං තදා;

අනුසංසාවයිං බුද්ධං, උත්තමත්ථස්ස පත්තියා.

45. ‘‘එකනවුතිතො කප්පෙ, අනුසංසාවයිං අහං;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, අනුසංසාවනා ඵලං.

46. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා අනුසංසාවකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

අනුසංසාවකත්ථෙරස්සාපදානං දසමං.

චිතකපූජකවග්ගො තිංසතිමො.

තස්සුද්දානං –

චිතකං පාරිඡත්තො ච, සද්දගොසීසසන්ථරං;

පාදො පදෙසං සරණං, අම්බො සංසාවකොපි ච;

අට්ඨතාලීස ගාථායො, ගණිතායො විභාවිභි.

අථ වග්ගුද්දානං –

කණිකාරො හත්ථිදදො, ආලම්බණුදකාසනං;

තුවරං ථොමකො චෙව, උක්ඛෙපං සීසුපධානං.

පණ්ණදො චිතපූජී ච, ගාථායො චෙව සබ්බසො;

චත්තාරි ච සතානීහ, එකපඤ්ඤාසමෙව ච.

පඤ්චවීසසතා සබ්බා, ද්වාසත්තති තදුත්තරි;

තිසතං අපදානානං, ගණිතා අත්ථදස්සිභි.

කණිකාරවග්ගදසකං.