2. තිණසන්ථාරකත්ථෙරඅපදානං

6. ‘‘යදා වනවාසී [යං දායවාසිකො (සී.)] ඉසි, තිණං ලායති සත්ථුනො;

සබ්බෙ පදක්ඛිණාවට්ටා [පදක්ඛිණාවත්තා (සී. ස්‍යා.)], පථබ්‍යා [පුථව්‍යා (සී.)] නිපතිංසු තෙ.

7. ‘‘තමහං තිණමාදාය, සන්ථරිං ධරණුත්තමෙ;

තීණෙව තාලපත්තානි, ආහරිත්වානහං තදා.

8. ‘‘තිණෙන ඡදනං කත්වා, සිද්ධත්ථස්ස අදාසහං;

සත්තාහං ධාරයුං තස්ස [තත්ථ (ස්‍යා.)], දෙවමානුසසත්ථුනො.

9. ‘‘චතුන්නවුතිතො කප්පෙ, යං තිණං අදදිං තදා;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, තිණදානස්සිදං ඵලං.

10. ‘‘පඤ්චසට්ඨිම්හිතො කප්පෙ, චත්තාරොසුං මහද්ධනා;

සත්තරතනසම්පන්නා, චක්කවත්තී මහබ්බලා.

11. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා තිණසන්ථාරකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

තිණසන්ථාරකත්ථෙරස්සාපදානං දුතියං.