10. සුමඞ්ගලත්ථෙරඅපදානං

124. ‘‘ආහුතිං යිට්ඨුකාමොහං, පටියාදෙත්වාන භොජනං;

බ්‍රාහ්මණෙ පටිමානෙන්තො, විසාලෙ මාළකෙ ඨිතො.

125. ‘‘අථද්දසාසිං සම්බුද්ධං, පියදස්සිං මහායසං;

සබ්බලොකවිනෙතාරං, සයම්භුං අග්ගපුග්ගලං.

126. ‘‘භගවන්තං ජුතිමන්තං, සාවකෙහි පුරක්ඛතං;

ආදිච්චමිව රොචන්තං, රථියං පටිපන්නකං.

127. ‘‘අඤ්ජලිං පග්ගහෙත්වාන, සකං චිත්තං පසාදයිං;

මනසාව නිමන්තෙසිං, ‘ආගච්ඡතු මහාමුනි’.

128. ‘‘මම සඞ්කප්පමඤ්ඤාය, සත්ථා ලොකෙ අනුත්තරො;

ඛීණාසවසහස්සෙහි, මම ද්වාරං උපාගමි.

129. ‘‘නමො තෙ පුරිසාජඤ්ඤ, නමො තෙ පුරිසුත්තම;

පාසාදං අභිරූහිත්වා, සීහාසනෙ නිසීදතං [නිසීද ත්වං (සී.)].

130. ‘‘දන්තො දන්තපරිවාරො, තිණ්ණො තාරයතං වරො;

පාසාදං අභිරූහිත්වා, නිසීදි පවරාසනෙ.

131. ‘‘යං මෙ අත්ථි සකෙ ගෙහෙ, ආමිසං පච්චුපට්ඨිතං;

තාහං බුද්ධස්ස පාදාසිං, පසන්නො සෙහි පාණිභි.

132. ‘‘පසන්නචිත්තො සුමනො, වෙදජාතො කතඤ්ජලී;

බුද්ධසෙට්ඨං නමස්සාමි, අහො බුද්ධස්සුළාරතා.

133. ‘‘අට්ඨන්නං පයිරූපාසතං, භුඤ්ජං ඛීණාසවා බහූ;

තුය්හෙවෙසො ආනුභාවො, සරණං තං උපෙමහං.

134. ‘‘පියදස්සී ච භගවා, ලොකජෙට්ඨො නරාසභො;

භික්ඛුසඞ්ඝෙ නිසීදිත්වා, ඉමා ගාථා අභාසථ.

135. ‘‘‘යො සො සඞ්ඝං අභොජෙසි, උජුභූතං සමාහිතං;

තථාගතඤ්ච සම්බුද්ධං, සුණාථ මම භාසතො.

136. ‘‘‘සත්තවීසතික්ඛත්තුං සො, දෙවරජ්ජං කරිස්සති;

සකකම්මාභිරද්ධො සො, දෙවලොකෙ රමිස්සති.

137. ‘‘‘දස අට්ඨ චක්ඛත්තුං [දසඤ්චට්ඨක්ඛත්ථුං (සී.), දස චට්ඨක්ඛත්තුං (ස්‍යා.)] සො, චක්කවත්තී භවිස්සති;

පථබ්‍යා රජ්ජං පඤ්චසතං, වසුධං ආවසිස්සති’.

138. ‘‘අරඤ්ඤවනමොග්ගය්හ, කානනං බ්‍යග්ඝසෙවිතං;

පධානං පදහිත්වාන, කිලෙසා ඣාපිතා මයා.

139. ‘‘අට්ඨාරසෙ කප්පසතෙ, යං දානමදදිං තදා;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, භත්තදානස්සිදං ඵලං.

140. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො, විමොක්ඛාපි ච අට්ඨිමෙ;

ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා සුමඞ්ගලො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

සුමඞ්ගලත්ථෙරස්සාපදානං දසමං.

තස්සුද්දානං –

සීහාසනී එකථම්භී, නන්දො ච චූළපන්ථකො;

පිලින්දරාහුලො චෙව, වඞ්ගන්තො රට්ඨපාලකො.

සොපාකො මඞ්ගලො චෙව, දසෙව දුතියෙ වග්ගෙ;

සතඤ්ච අට්ඨතිංස ච, ගාථා චෙත්ථ පකාසිතා.

සීහාසනියවග්ගො දුතියො.