10. බුද්ධුපට්ඨාකත්ථෙරඅපදානං

56. ‘‘විපස්සිස්ස භගවතො, අහොසිං සඞ්ඛධම්මකො;

නිච්චුපට්ඨානයුත්තොම්හි, සුගතස්ස මහෙසිනො.

57. ‘‘උපට්ඨානඵලං පස්ස, ලොකනාථස්ස තාදිනො;

සට්ඨිතූරියසහස්සානි, පරිවාරෙන්ති මං සදා.

58. ‘‘එකනවුතිතො කප්පෙ, උපට්ඨහිං මහාඉසිං;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, උපට්ඨානස්සිදං ඵලං.

59. ‘‘චතුවීසෙ [චතුනවුතෙ (ස්‍යා.)] ඉතො කප්පෙ, මහානිග්ඝොසනාමකා;

සොළසාසිංසු රාජානො, චක්කවත්තී මහබ්බලා.

60. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා බුද්ධුපට්ඨාකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

බුද්ධුපට්ඨාකත්ථෙරස්සාපදානං දසමං.

සුධාවග්ගො දසමො.

තස්සුද්දානං –

සුධා සුචින්ති චෙළඤ්ච, සූචී ච ගන්ධමාලියො;

තිපුප්ඵියො මධුසෙනා, වෙය්‍යාවච්චො චුපට්ඨකො;

සමසට්ඨි ච ගාථායො, අස්මිං වග්ගෙ පකිත්තිතා.

අථ වග්ගුද්දානං –

බුද්ධවග්ගො හි පඨමො, සීහාසනි සුභූති ච;

කුණ්ඩධානො උපාලි ච, බීජනිසකචින්ති ච.

නාගසමාලො තිමිරො, සුධාවග්ගෙන තෙ දස;

චතුද්දසසතා ගාථා, පඤ්චපඤ්ඤාසමෙව ච.

බුද්ධවග්ගදසකං.