3-4. අනුරුද්ධත්ථෙරඅපදානං

421. ‘‘සුමෙධං භගවන්තාහං, ලොකජෙට්ඨං නරාසභං;

වූපකට්ඨං විහරන්තං, අද්දසං ලොකනායකං.

422. ‘‘උපගන්ත්වාන සම්බුද්ධං, සුමෙධං ලොකනායකං;

අඤ්ජලිං පග්ගහෙත්වාන, බුද්ධසෙට්ඨමයාචහං.

423. ‘‘අනුකම්ප මහාවීර, ලොකජෙට්ඨ නරාසභ;

පදීපං තෙ පදස්සාමි, රුක්ඛමූලම්හි ඣායතො.

424. ‘‘අධිවාසෙසි සො ධීරො, සයම්භූ වදතං වරො;

දුමෙසු විනිවිජ්ඣිත්වා, යන්තං යොජියහං තදා.

425. ‘‘සහස්සවට්ටිං පාදාසිං, බුද්ධස්ස ලොකබන්ධුනො;

සත්තාහං පජ්ජලිත්වාන, දීපා වූපසමිංසු මෙ.

426. ‘‘තෙන චිත්තප්පසාදෙන, චෙතනාපණිධීහි ච;

ජහිත්වා මානුසං දෙහං, විමානමුපපජ්ජහං.

427. ‘‘උපපන්නස්ස දෙවත්තං, බ්‍යම්හං ආසි සුනිම්මිතං;

සමන්තතො පජ්ජලති, දීපදානස්සිදං ඵලං.

428. ‘‘සමන්තා යොජනසතං, විරොචෙසිමහං තදා;

සබ්බෙ දෙවෙ අභිභොමි, දීපදානස්සිදං ඵලං.

429. ‘‘තිංසකප්පානි දෙවින්දො, දෙවරජ්ජමකාරයිං;

න මං කෙචීතිමඤ්ඤන්ති, දීපදානස්සිදං ඵලං.

430. ‘‘අට්ඨවීසතික්ඛත්තුඤ්ච, චක්කවත්තී අහොසහං;

දිවා රත්තිඤ්ච පස්සාමි, සමන්තා යොජනං තදා.

431. ‘‘සහස්සලොකං ඤාණෙන, පස්සාමි සත්ථු සාසනෙ;

දිබ්බචක්ඛුමනුප්පත්තො, දීපදානස්සිදං ඵලං.

432. ‘‘සුමෙධො නාම සම්බුද්ධො, තිංසකප්පසහස්සිතො;

තස්ස දීපො මයා දින්නො, විප්පසන්නෙන චෙතසා.

433. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො, විමොක්ඛාපි ච අට්ඨිමෙ;

ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා අනුරුද්ධො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

අනුරුද්ධත්ථෙරස්සාපදානං චතුත්ථං.