3-3. මහාකස්සපත්ථෙරඅපදානං

398. ‘‘පදුමුත්තරස්ස භගවතො, ලොකජෙට්ඨස්ස තාදිනො;

නිබ්බුතෙ ලොකනාථම්හි, පූජං කුබ්බන්ති සත්ථුනො.

399. ‘‘උදග්ගචිත්තා ජනතා, ආමොදිතපමොදිතා;

තෙසු සංවෙගජාතෙසු, පීති මෙ උදපජ්ජථ.

400. ‘‘ඤාතිමිත්තෙ සමානෙත්වා, ඉදං වචනමබ්‍රවිං;

පරිනිබ්බුතො මහාවීරො, හන්ද පූජං කරොමසෙ.

401. ‘‘සාධූති තෙ පටිස්සුත්වා, භිය්‍යො හාසං ජනිංසු මෙ;

බුද්ධස්මිං ලොකනාථම්හි, කාහාම පුඤ්ඤසඤ්චයං.

402. ‘‘අග්ඝියං සුකතං කත්වා, සතහත්ථසමුග්ගතං;

දියඩ්ඪහත්ථපත්ථටං, විමානං නභමුග්ගතං.

403. ‘‘කත්වාන හම්මියං තත්ථ, තාලපන්තීහි චිත්තිතං;

සකං චිත්තං පසාදෙත්වා, චෙතියං පූජයුත්තමං.

404. ‘‘අග්ගික්ඛන්ධොව ජලිතො, කිංසුකො ඉව [සාලරාජාව (සී.)] ඵුල්ලිතො;

ඉන්දලට්ඨීව ආකාසෙ, ඔභාසෙති චතුද්දිසා.

405. ‘‘තත්ථ චිත්තං පසාදෙත්වා, කත්වාන කුසලං බහුං;

පුබ්බකම්මං සරිත්වාන, තිදසං උපපජ්ජහං.

406. ‘‘සහස්සයුත්තං හයවාහිං, දිබ්බයානමධිට්ඨිතො;

උබ්බිද්ධං භවනං මය්හං, සත්තභූමං සමුග්ගතං.

407. ‘‘කූටාගාරසහස්සානි, සබ්බසොණ්ණමයා අහුං;

ජලන්ති සකතෙජෙන, දිසා සබ්බා පභාසයං.

408. ‘‘සන්ති අඤ්ඤෙපි නිය්‍යූහා, ලොහිතඞ්ගමයා තදා;

තෙපි ජොතන්ති ආභාය, සමන්තා චතුරො දිසා.

409. ‘‘පුඤ්ඤකම්මාභිනිබ්බත්තා, කූටාගාරා සුනිම්මිතා;

මණිමයාපි ජොතන්ති, දිසා දස [දිසොදිසං (ස්‍යා.)] සමන්තතො.

410. ‘‘තෙසං උජ්ජොතමානානං, ඔභාසො විපුලො අහු;

සබ්බෙ දෙවෙ අභිභොමි, පුඤ්ඤකම්මස්සිදං ඵලං.

411. ‘‘සට්ඨිකප්පසහස්සම්හි, උබ්බිද්ධො නාම ඛත්තියො;

චාතුරන්තො විජිතාවී, පථවිං ආවසිං අහං.

412. ‘‘තථෙව භද්දකෙ කප්පෙ, තිංසක්ඛත්තුං අහොසහං;

සකකම්මාභිරද්ධොම්හි, චක්කවත්තී මහබ්බලො.

413. ‘‘සත්තරතනසම්පන්නො, චතුදීපම්හි ඉස්සරො;

තත්ථාපි භවනං මය්හං, ඉන්දලට්ඨීව උග්ගතං.

414. ‘‘ආයාමතො චතුබ්බීසං, විත්ථාරෙන ච ද්වාදස;

රම්මණං [රම්මකං (සී. ස්‍යා.)] නාම නගරං, දළ්හපාකාරතොරණං.

415. ‘‘ආයාමතො පඤ්චසතං, විත්ථාරෙන තදඩ්ඪකං;

ආකිණ්ණං ජනකායෙහි, තිදසානං පුරං විය.

416. ‘‘යථා සූචිඝරෙ සූචී, පක්ඛිත්තා පණ්ණවීසති;

අඤ්ඤමඤ්ඤං පඝට්ටෙන්ති, ආකිණ්ණං හොති ලඞ්කතං [තං තදා (සී.), සතතා (ස්‍යා.), සඞ්කරං (?)].

417. ‘‘එවම්පි නගරං මය්හං, හත්ථිස්සරථසංකුලං;

මනුස්සෙහි සදාකිණ්ණං, රම්මණං නගරුත්තමං.

418. ‘‘තත්ථ භුත්වා පිවිත්වා ච, පුන දෙවත්තනං ගතො [පුනපි දෙවතඞ්ගතො (ක.)].

භවෙ පච්ඡිමකෙ මය්හං, අහොසි කුලසම්පදා.

419. ‘‘බ්‍රාහ්මඤ්ඤකුලසම්භූතො, මහාරතනසඤ්චයො;

අසීතිකොටියො හිත්වා, හිරඤ්ඤස්සාපි පබ්බජිං.

420. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො, විමොක්ඛාපි ච අට්ඨිමෙ;

ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා මහාකස්සපො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

මහාකස්සපත්ථෙරස්සාපදානං තතියං.