(13) සුවණ්ණවණ්ණලක්ඛණං

218. ‘‘යම්පි, භික්ඛවෙ, තථාගතො පුරිමං ජාතිං පුරිමං භවං පුරිමං නිකෙතං පුබ්බෙ මනුස්සභූතො සමානො අක්කොධනො අහොසි අනුපායාසබහුලො, බහුම්පි වුත්තො සමානො නාභිසජ්ජි න කුප්පි න බ්‍යාපජ්ජි න පතිත්ථීයි, න කොපඤ්ච දොසඤ්ච අප්පච්චයඤ්ච පාත්වාකාසි. දාතා ච අහොසි සුඛුමානං මුදුකානං අත්ථරණානං පාවුරණානං [පාපුරණානං (සී. ස්‍යා. පී.)] ඛොමසුඛුමානං කප්පාසිකසුඛුමානං කොසෙය්‍යසුඛුමානං කම්බලසුඛුමානං. සො තස්ස කම්මස්ස කටත්තා උපචිතත්තා…පෙ… සො තතො චුතො ඉත්ථත්තං ආගතො සමානො ඉමං මහාපුරිසලක්ඛණං පටිලභති. සුවණ්ණවණ්ණො හොති කඤ්චනසන්නිභත්තචො.

‘‘සො තෙන ලක්ඛණෙන සමන්නාගතො සචෙ අගාරං අජ්ඣාවසති, රාජා හොති චක්කවත්තී…පෙ… රාජා සමානො කිං ලභති? ලාභී හොති සුඛුමානං මුදුකානං අත්ථරණානං පාවුරණානං ඛොමසුඛුමානං කප්පාසිකසුඛුමානං කොසෙය්‍යසුඛුමානං කම්බලසුඛුමානං. රාජා සමානො ඉදං ලභති… බුද්ධො සමානො කිං ලභති? ලාභී හොති සුඛුමානං මුදුකානං අත්ථරණානං පාවුරණානං ඛොමසුඛුමානං කප්පාසිකසුඛුමානං කොසෙය්‍යසුඛුමානං කම්බලසුඛුමානං. බුද්ධො සමානො ඉදං ලභති’’. එතමත්ථං භගවා අවොච.

219. තත්ථෙතං වුච්චති –

‘‘අක්කොධඤ්ච අධිට්ඨහි අදාසි [අදාසි ච (සී. පී.)],

දානඤ්ච වත්ථානි සුඛුමානි සුච්ඡවීනි;

පුරිමතරභවෙ ඨිතො අභිවිස්සජි,

මහිමිව සුරො අභිවස්සං.

‘‘තං කත්වාන ඉතො චුතො දිබ්බං,

උපපජ්ජි [උපපජ්ජ (සී. පී.)] සුකතඵලවිපාකමනුභුත්වා;

කනකතනුසන්නිභො ඉධාභිභවති,

සුරවරතරොරිව ඉන්දො.

‘‘ගෙහඤ්චාවසති නරො අපබ්බජ්ජ,

මිච්ඡං මහතිමහිං අනුසාසති [පසාසති (ස්‍යා.)];

පසය්හ සහිධ සත්තරතනං [පසය්හ අභිවසන-වරතරං (සී. පී.)],

පටිලභති විමල [විපුල (ස්‍යා.), විපුලං (සී. පී.)] සුඛුමච්ඡවිං සුචිඤ්ච.

‘‘ලාභී අච්ඡාදනවත්ථමොක්ඛපාවුරණානං,

භවති යදි අනාගාරියතං උපෙති;

සහිතො [සුහිත (ස්‍යා.), ස හි (සී. පී.)] පුරිමකතඵලං අනුභවති,

න භවති කතස්ස පනාසො’’ති.