6. මහාපජාපතිගොතමීථෙරීගාථාවණ්ණනා

බුද්ධ වීර නමො ත්‍යත්ථූතිආදිකා මහාපජාපතිගොතමියා ගාථා. අයම්පි කිර පදුමුත්තරස්ස භගවතො කාලෙ හංසවතීනගරෙ කුලගෙහෙ නිබ්බත්තිත්වා විඤ්ඤුතං පත්වා සත්ථු සන්තිකෙ ධම්මං සුණන්තී සත්ථාරං එකං භික්ඛුනිං රත්තඤ්ඤූනං අග්ගට්ඨානෙ ඨපෙන්තං දිස්වා, අධිකාරකම්මං කත්වා තං ඨානන්තරං පත්ථෙත්වා යාවජීවං දානාදීනි පුඤ්ඤානි කත්වා කප්පසතසහස්සං දෙවමනුස්සෙසු සංසරිත්වා, කස්සපස්ස ච භගවතො අන්තරෙ අම්හාකඤ්ච භගවතො බුද්ධසුඤ්ඤෙ ලොකෙ බාරාණසියං පඤ්චන්නං දාසිසතානං ජෙට්ඨිකා හුත්වා නිබ්බත්ති. අථ සා වස්සූපනායිකසමයෙ පඤ්ච පච්චෙකබුද්ධෙ නන්දමූලකපබ්භාරතො ඉසිපතනෙ ඔතරිත්වා, නගරෙ පිණ්ඩාය චරිත්වා ඉසිපතනමෙව ගන්ත්වා, වස්සූපනායිකසමයෙ කුටියා අත්ථාය හත්ථකම්මං පරියෙසන්තෙ දිස්වා, තා දාසියො තාසං අත්තනො ච සාමිකෙ සමාදපෙත්වා චඞ්කමාදිපරිවාරසම්පන්නා පඤ්ච කුටියො කාරෙත්වා, මඤ්චපීඨපානීයපරිභොජනීයභාජනාදීනි උපට්ඨපෙත්වා පච්චෙකබුද්ධෙ තෙමාසං තත්ථෙව වසනත්ථාය පටිඤ්ඤං කාරෙත්වා වාරභික්ඛං පට්ඨපෙසුං. යා අත්තනො වාරදිවසෙ භික්ඛං දාතුං න සක්කොති, තස්සා සයං සකගෙහතො නීහරිත්වා දෙති. එවං තෙමාසං පටිජග්ගිත්වා පවාරණාය සම්පත්තාය එකෙකං දාසිං එකෙකං සාටකං විස්සජ්ජාපෙසි. පඤ්චථූලසාටකසතානි අහෙසුං. තානි පරිවත්තාපෙත්වා පඤ්චන්නං පච්චෙකබුද්ධානං තිචීවරානි කත්වා අදාසි. පච්චෙකබුද්ධා තාසං පස්සන්තීනංයෙව ආකාසෙන ගන්ධමාදනපබ්බතං අගමංසු.

තාපි සබ්බා යාවජීවං කුසලං කත්වා දෙවලොකෙ නිබ්බත්තිංසු. තාසං ජෙට්ඨිකා තතො චවිත්වා බාරාණසියා අවිදූරෙ පෙසකාරගාමෙ පෙසකාරජෙට්ඨකස්ස ගෙහෙ නිබ්බත්තිත්වා විඤ්ඤුතං පත්වා, පදුමවතියා පුත්තෙ පඤ්චසතෙ පච්චෙකබුද්ධෙ දිස්වා සම්පියායමානා සබ්බෙ වන්දිත්වා භික්ඛං අදාසි. තෙ භත්තකිච්චං කත්වා ගන්ධමාදනමෙව අගමංසු. සාපි යාවජීවං කුසලං කත්වා දෙවමනුස්සෙසු සංසරන්තී අම්හාකං සත්ථු නිබ්බත්තිතො පුරෙතරමෙව දෙවදහනගරෙ මහාසුප්පබුද්ධස්ස ගෙහෙ පටිසන්ධිං ගණ්හි, ගොතමීතිස්සා ගොත්තාගතමෙව නාමං අහොසි; මහාමායාය කනිට්ඨභගිනී. ලක්ඛණපාඨකාපි ‘‘ඉමාසං ද්වින්නම්පි කුච්ඡියං වසිතා දාරකා චක්කවත්තිනො භවිස්සන්තී’’ති බ්‍යාකරිංසු. සුද්ධොදනමහාරාජා වයප්පත්තකාලෙ ද්වෙපි මඞ්ගලං කත්වා අත්තනො ඝරං අභිනෙසි.

අපරභාගෙ අම්හාකං සත්ථරි උප්පජ්ජිත්වා පවත්තිතවරධම්මචක්කෙ අනුපුබ්බෙන තත්ථ තත්ථ වෙනෙය්‍යානං අනුග්ගහං කරොන්තෙ වෙසාලිං උපනිස්සාය කූටාගාරසාලායං විහරන්තෙ සුද්ධොදනමහාරාජා සෙතච්ඡත්තස්ස හෙට්ඨා අරහත්තං සච්ඡිකත්වා පරිනිබ්බායි. අථ මහාපජාපතිගොතමී පබ්බජිතුකාමා හුත්වා සත්ථාරං එකවාරං පබ්බජ්ජං යාචමානා අලභිත්වා දුතියවාරං කෙසෙ ඡින්දාපෙත්වා කාසායානි අච්ඡාදෙත්වා කලහවිවාදසුත්තන්තදෙසනාපරියොසානෙ (සු. නි. 868 ආදයො) නික්ඛමිත්වා පබ්බජිතානං පඤ්චන්නං සක්‍යකුමාරසතානං පාදපරිචාරිකාහි සද්ධිං වෙසාලිං ගන්ත්වා ආනන්දත්ථෙරං සත්ථාරං යාචාපෙත්වා අට්ඨහි ගරුධම්මෙහි (අ. නි. 8.51; චූළව. 403) පබ්බජ්ජඤ්ච උපසම්පදඤ්ච පටිලභි. ඉතරා පන සබ්බාපි එකතොඋපසම්පන්නා අහෙසුං. අයමෙත්ථ සඞ්ඛෙපො, විත්ථාරතො පනෙතං වත්ථු පාළියං ආගතමෙව.

එවං උපසම්පන්නා පන මහාපජාපතිගොතමී සත්ථාරං උපසඞ්කමිත්වා අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. අථස්සා සත්ථා ධම්මං දෙසෙසි. සා සත්ථු සන්තිකෙ කම්මට්ඨානං ගහෙත්වා භාවනමනුයුඤ්ජන්තී න චිරස්සෙව අභිඤ්ඤාපටිසම්භිදාපරිවාරං අරහත්තං පාපුණි. සෙසා පන පඤ්චසතා භික්ඛුනියො නන්දකොවාදපරියොසානෙ (ම. නි. 3.398 ආදයො) ඡළභිඤ්ඤා අහෙසුං. අථෙකදිවසං සත්ථා ජෙතවනමහාවිහාරෙ අරියගණමජ්ඣෙ නිසින්නො භික්ඛුනියො ඨානන්තරෙ ඨපෙන්තො මහාපජාපතිගොතමිං රත්තඤ්ඤූනං භික්ඛුනීනං අග්ගට්ඨානෙ ඨපෙසි. සා ඵලසුඛෙන නිබ්බානසුඛෙන ච වීතිනාමෙන්තී කතඤ්ඤුතාය ඨත්වා එකදිවසං සත්ථු ගුණාභිත්ථවනපුබ්බකඋපකාරකවිභාවනාමුඛෙන අඤ්ඤං බ්‍යාකරොන්තී –

157. ‘‘බුද්ධවීර නමො ත්‍යත්ථු, සබ්බසත්තානමුත්තම;

යො මං දුක්ඛා පමොචෙසි, අඤ්ඤඤ්ච බහුකං ජනං.

158. ‘‘සබ්බදුක්ඛං පරිඤ්ඤාතං, හෙතුතණ්හා විසොසිතා;

භාවිතො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො, නිරොධො ඵුසිතො මයා.

159. ‘‘මාතා පුත්තො පිතා භාතා, අය්‍යකා ච පුරෙ අහුං;

යථාභුච්චමජානන්තී, සංසරිංහං අනිබ්බිසං.

160. ‘‘දිට්ඨො හි මෙ සො භගවා, අන්තිමොයං සමුස්සයො;

වික්ඛීණො ජාතිසංසාරො, නත්ථි දානි පුනබ්භවො.

161. ‘‘ආරද්ධවීරියෙ පහිතත්තෙ, නිච්චං දළ්හපරක්කමෙ;

සමග්ගෙ සාවකෙ පස්සෙ, එසා බුද්ධාන වන්දනා.

162. ‘‘බහූනං වත අත්ථාය, මායා ජනයි ගොතමං;

බ්‍යාධිමරණතුන්නානං, දුක්ඛක්ඛන්ධං බ්‍යපානුදී’’ති. – ඉමා ගාථා අභාසි;

තත්ථ බුද්ධවීරාති චතුසච්චබුද්ධෙසු වීර, සබ්බබුද්ධා හි උත්තමවීරියෙහි චතුසච්චබුද්ධෙහි වා චතුබ්බිධසම්මප්පධානවීරියනිප්ඵත්තියා විජිතවිජයත්තා වීරා නාම. භගවා පන වීරියපාරමිපාරිපූරියා චතුරඞ්ගසමන්නාගතවීරියාධිට්ඨානෙන සාතිසයචතුබ්බිධසම්මප්පධානකිච්චනිප්ඵත්තියා තස්සා ච වෙනෙය්‍යසන්තානෙ සම්මදෙව පතිට්ඨාපිතත්තා විසෙසතො වීරියයුත්තතාය වීරොති වත්තබ්බතං අරහති. නමො ත්‍යත්ථූති නමො නමක්කාරො තෙ හොතු. සබ්බසත්තානමුත්තමාති අපදාදිභෙදෙසු සත්තෙසු සීලාදිගුණෙහි උත්තමො භගවා. තදෙකදෙසං සත්ථුපකාරගුණං දස්සෙතුං, ‘‘යො මං දුක්ඛා පමොචෙසි, අඤ්ඤඤ්ච බහුකං ජන’’න්ති වත්වා අත්තනො දුක්ඛා පමුත්තභාවං විභාවෙන්තී ‘‘සබ්බදුක්ඛ’’න්ති ගාථමාහ.

පුන යතො පමොචෙසි, තං වට්ටදුක්ඛං එකදෙසෙන දස්සෙන්තී ‘‘මාතා පුත්තො’’ති ගාථමාහ. තත්ථ යථාභුච්චමජානන්තීති පවත්තිහෙතුආදිං යථාභූතං අනවබුජ්ඣන්තී. සංසරිංහං අනිබ්බිසන්ති සංසාරසමුද්දෙ පතිට්ඨං අවින්දන්තී අලභන්තී භවාදීසු අපරාපරුප්පත්තිවසෙන සංසරිං අහන්ති කථෙන්තී ආහ ‘‘මාතා පුත්තො’’තිආදි. යස්මිං භවෙ එතස්ස මාතා අහොසි, තතො අඤ්ඤස්මිං භවෙ තස්සෙව පුත්තො, තතො අඤ්ඤස්මිං භවෙ පිතා භාතා අහූති අත්ථො.

‘‘දිට්ඨො හි මෙ’’ති ගාථායපි අත්තනො දුක්ඛතො පමුත්තභාවමෙව විභාවෙති. තත්ථ දිට්ඨො හි මෙ සො භගවාති සො භගවා සම්මාසම්බුද්ධො අත්තනා දිට්ඨලොකුත්තරධම්මදස්සනෙන ඤාණචක්ඛුනා මයා පච්චක්ඛතො දිට්ඨො. යො හි ධම්මං පස්සති, සො භගවන්තං පස්සති නාම. යථාහ – ‘‘යො ඛො, වක්කලි, ධම්මං පස්සති, සො මං පස්සතී’’තිආදි (සං. නි. 3.87).

ආරද්ධවීරියෙති පග්ගහිතවීරියෙ. පහිතත්තෙති නිබ්බානං පෙසිතචිත්තෙ. නිච්චං දළ්හපරක්කමෙති අපත්තස්ස පත්තියා පත්තස්ස වෙපුල්ලත්ථාය සබ්බකාලං ථිරපරක්කමෙ. සමග්ගෙති සීලදිට්ඨිසාමඤ්ඤෙන සංහතභාවෙන සමග්ගෙ. සත්ථුදෙසනාය සවනන්තෙ ජාතත්තා සාවකෙ, ‘‘ඉමෙ මග්ගට්ඨා ඉමෙ ඵලට්ඨා’’ති යාථාවතො පස්සති. එසා බුද්ධාන වන්දනාති යා සත්ථු ධම්මසරීරභූතස්ස අරියසාවකානං අරියභාවභූතස්ස ච ලොකුත්තරධම්මස්ස අත්තපච්චක්ඛකිරියා, එසා සම්මාසම්බුද්ධානං සාවකබුද්ධානඤ්ච වන්දනා යාථාවතො ගුණනින්නතා.

‘‘බහූනං වත අත්ථායා’’ති ඔසානගාථායපි සත්ථු ලොකස්ස බහූපකාරතංයෙව විභාවෙති. යං පනෙත්ථ අත්ථතො න විභත්තං, තං සුවිඤ්ඤෙය්‍යමෙව.

අථෙකදා මහාපජාපතිගොතමී සත්ථරි වෙසාලියං විහරන්තෙ මහාවනෙ කූටාගාරසාලායං සයං වෙසාලියං භික්ඛුනුපස්සයෙ විහරන්තී පුබ්බණ්හසමයං වෙසාලියං පිණ්ඩාය චරිත්වා භත්තං භුඤ්ජිත්වා අත්තනො දිවාට්ඨානෙ යථාපරිච්ඡින්නකාලං ඵලසමාපත්තිසුඛෙන වීතිනාමෙත්වා ඵලසමාපත්තිතො වුට්ඨාය අත්තනො පටිපත්තිං පච්චවෙක්ඛිත්වා සොමනස්සජාතා අත්තනො ආයුසඞ්ඛාරෙ ආවජ්ජෙන්තී තෙසං ඛීණභාවං ඤත්වා එවං චින්තෙසි – ‘‘යංනූනාහං විහාරං ගන්ත්වා භගවන්තං අනුජානාපෙත්වා මනොභාවනීයෙ ච ථෙරෙ සබ්බෙව සබ්‍රහ්මචරියෙ ආපුච්ඡිත්වා ඉධෙව ආගන්ත්වා පරිනිබ්බායෙය්‍ය’’න්ති. යථා ච ථෙරියා, එවං තස්සා පරිවාරභූතානං පඤ්චන්නං භික්ඛුනිසතානං පරිවිතක්කො අහොසි. තෙන වුත්තං අපදානෙ (අප. ථෙරී 2.2.97-288) –

‘‘එකදා ලොකපජ්ජොතො, වෙසාලියං මහාවනෙ;

කූටාගාරෙ කුසාලායං, වසතෙ නරසාරථි.

‘‘තදා ජිනස්ස මාතුච්ඡා, මහාගොතමි භික්ඛුනී;

තහිං කතෙ පුරෙ රම්මෙ, වසී භික්ඛුනුපස්සයෙ.

‘‘භික්ඛුනීහි විමුත්තාහි, සතෙහි සහ පඤ්චහි;

රහොගතාය තස්සෙවං, චිතස්සාසි විතක්කිතං.

‘‘බුද්ධස්ස පරිනිබ්බානං, සාවකග්ගයුගස්ස වා;

රාහුලානන්දනන්දානං, නාහං ලච්ඡාමි පස්සිතුං.

‘‘බුද්ධස්ස පරිනිබ්බානා, සාවකග්ගයුගස්ස වා;

මහාකස්සපනන්දානං, ආනන්දරාහුලාන ච.

‘‘පටිකච්චායුසඞ්ඛාරං, ඔසජ්ජිත්වාන නිබ්බුතිං;

ගච්ඡෙය්‍යං ලොකනාථෙන, අනුඤ්ඤාතා මහෙසිනා.

‘‘තථා පඤ්චසතානම්පි, භික්ඛුනීනං විතක්කිතං;

ආසි ඛෙමාදිකානම්පි, එතදෙව විතක්කිතං.

‘‘භූමිචාලො තදා අසි, නාදිතා දෙවදුන්දුභී;

උපස්සයාධිවත්ථායො, දෙවතා සොකපීළිතා.

‘‘විලපන්තා සුකරුණං, තත්ථස්සූනි පවත්තයුං;

මිත්තා භික්ඛුනියො තාහි, උපගන්ත්වාන ගොතමිං.

‘‘නිපච්ච සිරසා පාදෙ, ඉදං වචනමබ්‍රවුං;

තත්ථ තොයලවාසිත්තා, මයමය්‍යෙ රහොගතා.

‘‘සා චලා චලිතා භූමි, නාදිතා දෙවදුන්දුභී;

පරිදෙවා ච සුය්‍යන්තෙ, කිමත්ථං නූන ගොතමී.

‘‘තදා අවොච සා සබ්බං, යථාපරිවිතක්කිතං;

තායොපි සබ්බා ආහංසු, යථාපරිවිතක්කිතං.

‘‘යදි තෙ රුචිතං අය්‍යෙ, නිබ්බානං පරමං සිවං;

නිබ්බායිස්සාම සබ්බාපි, බුද්ධානුඤ්ඤාය සුබ්බතෙ.

‘‘මයං සහාව නික්ඛන්තා, ඝරාපි ච භවාපි ච;

සහායෙව ගමිස්සාම, නිබ්බානං පදමුත්තමං.

‘‘නිබ්බානාය වජන්තීනං, කිං වක්ඛාමීති සා වදං;

සහ සබ්බාහි නිග්ගඤ්ඡි, භික්ඛුනීනිලයා තදා.

‘‘උපස්සයෙ යාධිවත්ථා, දෙවතා තා ඛමන්තු මෙ;

භික්ඛුනීනිලයස්සෙදං, පච්ඡිමං දස්සනං මම.

‘‘න ජරා මච්චු වා යත්ථ, අප්පියෙහි සමාගමො;

පියෙහි න වියොගොත්ථි, තං වජිස්සං අසඞ්ඛතං.

‘‘අවීතරාගා තං සුත්වා, වචනං සුගතොරසා;

සොකට්ටා පරිදෙවිංසු, අහො නො අප්පපුඤ්ඤතා.

‘‘භික්ඛුනීනිලයො සුඤ්ඤො, භූතො තාහි විනා අයං;

පභාතෙ විය තාරායො, න දිස්සන්ති ජිනොරසා.

‘‘නිබ්බානං ගොතමී යාති, සතෙහි සහ පඤ්චහි;

නදීසතෙහිව සහ, ගඞ්ගා පඤ්චහි සාගරං.

‘‘රථියාය වජන්තියො, දිස්වා සද්ධා උපාසිකා;

ඝරා නික්ඛම්ම පාදෙසු, නිපච්ච ඉදමබ්‍රවුං.

‘‘පසීදස්සු මහාභොගෙ, අනාථායො විහාය නො;

තයා න යුත්තා නිබ්බාතුං, ඉච්ඡට්ටා විලපිංසු තා.

‘‘තාසං සොකපහානත්ථං, අවොච මධුරං ගිරං;

රුදිතෙන අලං පුත්තා, හාසකාලොයමජ්ජ වො.

‘‘පරිඤ්ඤාතං මයා දුක්ඛං, දුක්ඛහෙතු විවජ්ජිතො;

නිරොධො මෙ සච්ඡිකතො, මග්ගො චාපි සුභාවිතො.

‘‘පරිචිණ්ණො මයා සත්ථා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං;

ඔහිතො ගරුකො භාරො, භවනෙත්ති සමූහතා.

‘‘යස්සත්ථාය පබ්බජිතා, අගාරස්මානගාරියං;

සො මෙ අත්ථො අනුප්පත්තො, සබ්බසංයොජනක්ඛයො.

‘‘බුද්ධො තස්ස ච සද්ධම්මො, අනූනො යාව තිට්ඨති;

නිබ්බාතුං තාව කාලො මෙ, මා මං සොචථ පුත්තිකා.

‘‘කොණ්ඩඤ්ඤානන්දනන්දාදී, තිට්ඨන්ති රාහුලො ජිනො;

සුඛිතො සහිතො සඞ්ඝො, හතදබ්බා ච තිත්ථියා.

‘‘ඔක්කාකවංසස්ස යසො, උස්සිතො මාරමද්දනො;

නනු සම්පති කාලො මෙ, නිබ්බානත්ථාය පුත්තිකා.

‘‘චිරප්පභුති යං මය්හං, පත්ථිතං අජ්ජ සිජ්ඣතෙ;

ආනන්දභෙරිකාලොයං, කිං වො අස්සූහි පුත්තිකා.

‘‘සචෙ මයි දයා අත්ථි, යදි චත්ථි කතඤ්ඤුතා;

සද්ධම්මට්ඨිතියා සබ්බා, කරොථ වීරියං දළ්හං.

‘‘ථීනං අදාසි පබ්බජ්ජං, සම්බුද්ධො යාචිතො මයා;

තස්මා යථාහං නන්දිස්සං, තථා තමනුතිට්ඨථ.

‘‘තා එවමනුසාසිත්වා, භික්ඛුනීහි පුරක්ඛතා;

උපෙච්ච බුද්ධං වන්දිත්වා, ඉදං වචනමබ්‍රවි.

‘‘අහං සුගත තෙ මාතා, ත්වඤ්ච වීර පිතා මම;

සද්ධම්මසුඛද නාථ, තයි ජාතාම්හි ගොතම.

‘‘සංවද්ධිතොයං සුගත, රූපකායො මයා තව;

අනින්දිතො ධම්මකායො, මම සංවද්ධිතො තයා.

‘‘මුහුත්තං තණ්හාසමණං, ඛීරං ත්වං පායිතො මයා;

තයාහං සන්තමච්චන්තං, ධම්මඛීරඤ්හි පායිතා.

‘‘බන්ධනාරක්ඛණෙ මය්හං, අණණො ත්වං මහාමුනෙ;

පුත්තකාමා ථියො යාචං, ලභන්ති තාදිසං සුතං.

‘‘මන්ධාතාදිනරින්දානං, යා මාතා සා භවණ්ණවෙ;

නිමුග්ගාහං තයා පුත්ත, තාරිතා භවසාගරා.

‘‘රඤ්ඤො මාතා මහෙසීති, සුලභං නාමමිත්ථිනං;

බුද්ධමාතාති යං නාමං, එතං පරමදුල්ලභං.

‘‘තඤ්ච ලද්ධං මහාවීර, පණිධානං මමං තයා;

අණුකං වා මහන්තං වා, තං සබ්බං පූරිතං මයා.

‘‘පරිනිබ්බාතුමිච්ඡාමි, විහායෙමං කළෙවරං;

අනුජානාහි මෙ වීර, දුක්ඛන්තකර නායක.

‘‘චක්කඞ්කුසධජාකිණ්ණෙ, පාදෙ කමලකොමලෙ;

පසාරෙහි පණාමං තෙ, කරිස්සං පුත්තඋත්තමෙ.

‘‘සුවණ්ණරාසිසඞ්කාසං, සරීරං කුරු පාකටං;

කත්වා දෙහං සුදිට්ඨං තෙ, සන්තිං ගච්ඡාමි නායක.

‘‘ද්වත්තිංසලක්ඛණූපෙතං, සුප්පභාලඞ්කතං තනුං;

සඤ්ඣාඝනාව බාලක්කං, මාතුච්ඡං දස්සයී ජිනො.

‘‘ඵුල්ලාරවින්දසංකාසෙ, තරුණාදිච්චසප්පභෙ;

චක්කඞ්කිතෙ පාදතලෙ, තතො සා සිරසා පති.

‘‘පණමාමි නරාදිච්ච, ආදිච්චකුලකෙතුකං;

පච්ඡිමෙ මරණෙ මය්හං, න තං ඉක්ඛාමහං පුනො.

‘‘ඉත්ථියො නාම ලොකග්ග, සබ්බදොසාකරා මතා;

යදි කො චත්ථි දොසො මෙ, ඛමස්සු කරුණාකර.

‘‘ඉත්ථිකානඤ්ච පබ්බජ්ජං, හං තං යාචිං පුනප්පුනං;

තත්ථ චෙ අත්ථි දොසො මෙ, තං ඛමස්සු නරාසභ.

‘‘මයා භික්ඛුනියො වීර, තවානුඤ්ඤාය සාසිතා;

තත්‍ර චෙ අත්ථි දුන්නීතං, තං ඛමස්සු ඛමාධිප.

‘‘අක්ඛන්තෙ නාම ඛන්තබ්බං, කිං භවෙ ගුණභූසනෙ;

කිමුත්තරං තෙ වත්ථාමි, නිබ්බානාය වජන්තියා.

‘‘සුද්ධෙ අනූනෙ මම භික්ඛුසඞ්ඝෙ, ලොකා ඉතො නිස්සරිතුං ඛමන්තෙ;

පභාතකාලෙ බ්‍යසනඞ්ගතානං, දිස්වාන නිය්‍යාතිව චන්දලෙඛා.

‘‘තදෙතරා භික්ඛුනියො ජිනග්ගං, තාරාව චන්දානුගතා සුමෙරුං;

පදක්ඛිණං කච්ච නිපච්ච පාදෙ, ඨිතා මුඛන්තං සමුදික්ඛමානා.

‘‘න තිත්තිපුබ්බං තව දස්සනෙන, චක්ඛුං න සොතං තව භාසිතෙන;

චිත්තං මමං කෙවලමෙකමෙව, පප්පුය්‍ය තං ධම්මරසෙන තිත්ති.

‘‘නදතො පරිසායං තෙ, වාදිතබ්බපහාරිනො;

යෙ තෙ දක්ඛන්ති වදනං, ධඤ්ඤා තෙ නරපුඞ්ගව.

‘‘දීඝඞ්ගුලී තම්බනඛෙ, සුභෙ ආයතපණ්හිකෙ;

යෙ පාදෙ පණමිස්සන්ති, තෙපි ධඤ්ඤා ගුණන්ධර.

‘‘මධුරානි පහට්ඨානි, දොසග්ඝානි හිතානි ච;

යෙ තෙ වාක්‍යානි සුය්‍යන්ති, තෙපි ධඤ්ඤා නරුත්තම.

‘‘ධඤ්ඤාහං තෙ මහාවීර, පාදපූජනතප්පරා;

තිණ්ණසංසාරකන්තාරා, සුවාක්‍යෙන සිරීමතො.

‘‘තතො සා අනුසාවෙත්වා, භික්ඛුසඞ්ඝම්පි සුබ්බතා;

රාහුලානන්දනන්දෙ ච, වන්දිත්වා ඉදමබ්‍රවි.

‘‘ආසීවිසාලයසමෙ, රොගාවාසෙ කළෙවරෙ;

නිබ්බින්දා දුක්ඛසඞ්ඝාටෙ, ජරාමරණගොචරෙ.

‘‘නානාකලිමලාකිණ්ණෙ, පරායත්තෙ නිරීහකෙ;

තෙන නිබ්බාතුමිච්ඡාමි, අනුමඤ්ඤථ පුත්තකා.

‘‘නන්දො රාහුලභද්දො ච, වීතසොකා නිරාසවා;

ඨිතාචලට්ඨිති ථිරා, ධම්මතමනුචින්තයුං.

‘‘ධිරත්ථු සඞ්ඛතං ලොලං, අසාරං කදලූපමං;

මායාමරීචිසදිසං, ඉත්තරං අනවට්ඨිතං.

‘‘යත්ථ නාම ජිනස්සායං, මාතුච්ඡා බුද්ධපොසිකා;

ගොතමී නිධනං යාති, අනිච්චං සබ්බසඞ්ඛතං.

‘‘ආනන්දො ච තදා සෙඛො, සොකට්ටො ජිනවච්ඡලො;