11. කණ්හදීපායනචරියාවණ්ණනා
92. එකාදසමෙ කණ්හදීපායනො ඉසීති එවංනාමකො තාපසො. බොධිසත්තො හි තදා දීපායනො නාම අත්තනො සහායං මණ්ඩබ්‍යතාපසං සූලෙ උත්තාසිතං උපසඞ්කමිත්වා තස්ස සීලගුණෙන තං අවිජහන්තො තියාමරත්තිං සූලං නිස්සාය ඨිතො තස්ස සරීරතො පග්ඝරිත්වා පතිතපතිතෙහි ලොහිතබින්දූහි සුක්ඛෙහි කාළවණ්ණසරීරතාය ‘‘කණ්හදීපායනො’’ති පාකටො අහොසි. පරොපඤ්ඤාසවස්සානීති සාධිකානි පඤ්ඤාසවස්සානි, අච්චන්තසංයොගෙ උපයොගවචනං. අනභිරතො චරිං අහන්ති පන්තසෙනාසනෙසු චෙව අධිකුසලධම්මෙසු ච අනභිරතිවාසං වසන්තො අහං බ්‍රහ්මචරියං අචරිං. පබ්බජිත්වා සත්තාහමෙව හි තදා මහාසත්තො අභිරතො බ්‍රහ්මචරියං චරි. තතො පරං අනභිරතිවාසං වසි.
කස්මා පන මහාපුරිසො අනෙකසතසහස්සෙසු අත්තභාවෙසු නෙක්ඛම්මජ්ඣාසයො බ්‍රහ්මචරියවාසං අභිරමිත්වා ඉධ තං නාභිරමි? පුථුජ්ජනභාවස්ස චඤ්චලභාවතො. කස්මා ච පුන න අගාරං අජ්ඣාවසීති? පඨමං නෙක්ඛම්මජ්ඣාසයෙන කාමෙසු දොසං දිස්වා පබ්බජි. අථස්ස අයොනිසොමනසිකාරෙන අනභිරති උප්පජ්ජි. සො තං විනොදෙතුමසක්කොන්තොපි කම්මඤ්ච ඵලඤ්ච සද්දහිත්වා තාව මහන්තං විභවං පහාය අගාරස්මා නික්ඛමන්තො යං පජහි, පුන තදත්ථමෙව නිවත්තො, ‘‘එළමූගො චපලො වතායං කණ්හදීපායනො’’ති ඉමං අපවාදං ජිගුච්ඡන්තො අත්තනො හිරොත්තප්පභෙදභයෙන. අපි ච පබ්බජ්ජාපුඤ්ඤං නාමෙතං විඤ්ඤූහි බුද්ධාදීහි පසත්ථං, තෙහි ච අනුට්ඨිතං, තස්මාපි සහාපි දුක්ඛෙන සහාපි දොමනස්සෙන අස්සුමුඛො රොදමානොපි බ්‍රහ්මචරියවාසං වසි, න තං විස්සජ්ජෙසි. වුත්තඤ්චෙතං –
‘‘සද්ධාය නික්ඛම්ම පුන නිවත්තො, සො එළමූගො චපලො වතායං;
එතස්ස වාදස්ස ජිගුච්ඡමානො, අකාමකො චරාමි බ්‍රහ්මචරියං;
විඤ්ඤුප්පසත්ථඤ්ච සතඤ්ච ඨානං, එවම්පහං පුඤ්ඤකරො භවාමී’’ති. (ජා. 1.10.66);
93. න කොචි එතං ජානාතීති එතං මම අනභිරතිමනං බ්‍රහ්මචරියවාසෙ අභිරතිවිරහිතචිත්තං කොචි මනුස්සභූතො න ජානාති. කස්මා? අහඤ්හි කස්සචි නාචික්ඛිං මම මානසෙ චිත්තෙ අරති චරති පවත්තතීති කස්සචිපි න කථෙසිං, තස්මා න කොචි මනුස්සභූතො එතං ජානාතීති.
94. ‘‘සබ්‍රහ්මචාරී මණ්ඩබ්‍යො, සහායො මෙ මහාඉසි;
පුබ්බකම්මසමායුත්තො, සූලමාරොපනං ලභි.
.
සබ්‍රහ්මචාරීති තාපසපබ්බජ්ජාය සමානසික්ඛතාය සබ්‍රහ්මචාරී. මණ්ඩබ්‍යොති එවංනාමකො. සහායොති ගිහිකාලෙ පබ්බජිතකාලෙ ච දළ්හමිත්තතාය පියසහායො. මහාඉසීති මහානුභාවො ඉසි. පුබ්බකම්මසමායුත්තො, සූලමාරොපනං ලභීති කතොකාසෙන අත්තනො පුබ්බකම්මෙන යුත්තො සූලාරොපනං ලභි, සූලං උත්තාසිතොති.
තත්‍රායං අනුපුබ්බිකථා – අතීතෙ වංසරට්ඨෙ කොසම්බියං කොසම්බිකො නාම රාජා රජ්ජං කාරෙසි. තදා බොධිසත්තො අඤ්ඤතරස්මිං නිගමෙ අසීතිකොටිවිභවස්ස බ්‍රාහ්මණමහාසාලස්ස පුත්තො හුත්වා නිබ්බත්ති, නාමෙන දීපායනො නාම. තාදිසස්සෙව බ්‍රාහ්මණමහාසාලස්ස පුත්තො බ්‍රාහ්මණකුමාරො තස්ස පියසහායො අහොසි, නාමෙන මණ්ඩබ්‍යො නාම. තෙ උභොපි අපරභාගෙ මාතාපිතූනං අච්චයෙන කාමෙසු දොසං දිස්වා මහාදානං පවත්තෙත්වා කාමෙ පහාය ඤාතිමිත්තපරිජනස්ස රොදන්තස්ස පරිදෙවන්තස්ස නික්ඛමිත්වා හිමවන්තප්පදෙසෙ අස්සමං කත්වා පබ්බජිත්වා උඤ්ඡාචරියාය වනමූලඵලාහාරෙන යාපෙන්තො පරොපණ්ණාසවස්සානි වසිංසු, කාමච්ඡන්දං වික්ඛම්භෙතුං නාසක්ඛිංසු, තෙ ඣානමත්තම්පි න නිබ්බත්තෙසුං.
තෙ ලොණම්බිලසෙවනත්ථාය ජනපදචාරිකං චරන්තා කාසිරට්ඨං සම්පාපුණිංසු. තත්‍රෙකස්මිං නිගමෙ දීපායනස්ස ගිහිසහායො මණ්ඩබ්‍යො නාම පටිවසති. තෙ උභොපි තස්ස සන්තිකං උපසඞ්කමිංසු. සො තෙ දිස්වා අත්තමනො පණ්ණසාලං කාරෙත්වා චතූහි පච්චයෙහි උපට්ඨහි. තෙ තත්ථ තීණි චත්තාරි වස්සානි වසිත්වා තං ආපුච්ඡිත්වා චාරිකං චරන්තා බාරාණසිසමීපෙ අතිමුත්තකසුසානෙ වසිංසු. තත්ථ දීපායනො යථාභිරන්තං විහරිත්වා පුන තස්මිං නිගමෙ මණ්ඩබ්‍යස්ස අත්තනො සහායස්ස සන්තිකං ගතො. මණ්ඩබ්‍යතාපසො තත්ථෙව වසි.
අථෙකදිවසං එකො චොරො අන්තොනගරෙ චොරිකං කත්වා ධනසාරං ආදාය නික්ඛන්තො පටිබුද්ධෙහි ගෙහසාමිකෙහි නගරාරක්ඛකමනුස්සෙහි ච අනුබද්ධො නිද්ධමනෙන නික්ඛමිත්වා වෙගෙන සුසානං පවිසිත්වා තාපසස්ස පණ්ණසාලද්වාරෙ භණ්ඩිකං ඡඩ්ඩෙත්වා පලායි. මනුස්සා භණ්ඩිකං දිස්වා ‘‘අරෙ දුට්ඨජටිල, රත්තිං, චොරිකං කත්වා දිවා තාපසවෙසෙන චරසී’’ති තජ්ජෙත්වා පොථෙත්වා තං ආදාය රඤ්ඤො දස්සයිංසු. රාජා අනුපපරික්ඛිත්වාව ‘‘සූලෙ උත්තාසෙථා’’ති ආහ. තං සුසානං නෙත්වා ඛදිරසූලෙ ආරොපයිංසු. තාපසස්ස සරීරෙ සූලං න පවිසති. තතො නිම්බසූලං ආහරිංසු, තම්පි න පවිසති. තතො අයසූලං ආහරිංසු, තම්පි න පවිසති. තාපසො ‘‘කිං නු ඛො මෙ පුබ්බකම්ම’’න්ති චින්තෙසි. තස්ස ජාතිස්සරඤාණං උප්පජ්ජි. තෙන පුබ්බකම්මං අද්දස – සො කිර පුරිමත්තභාවෙ වඩ්ඪකීපුත්තො හුත්වා පිතු රුක්ඛතච්ඡනට්ඨානං ගන්ත්වා එකං මක්ඛිකං ගහෙත්වා කොවිළාරසකලිකාය සූලෙන විය විජ්ඣි. තස්ස තං පාපං ඉමස්මිං ඨානෙ ඔකාසං ලභි. සො ‘‘න සක්කා ඉතො පාපතො මුච්චිතු’’න්ති ඤත්වා රාජපුරිසෙ ආහ – ‘‘සචෙ මං සූලෙ උත්තාසෙතුකාමත්ථ, කොවිළාරසූලං ආහරථා’’ති. තෙ තථා කත්වා තං සූලෙ උත්තාසෙත්වා ආරක්ඛං දත්වා පක්කමිංසු.
තදා කණ්හදීපායනො ‘‘චිරදිට්ඨො මෙ සහායො’’ති මණ්ඩබ්‍යස්ස සන්තිකං ආගච්ඡන්තො තං පවත්තිං සුත්වා තං ඨානං ගන්ත්වා එකමන්තං ඨිතො ‘‘කිං, සම්ම, කාරකොසී’’ති පුච්ඡිත්වා ‘‘අකාරකොම්හී’’ති වුත්තෙ ‘‘අත්තනො මනොපදොසං රක්ඛිතුං සක්ඛි න සක්ඛී’’ති පුච්ඡි. ‘‘සම්ම, යෙහි අහං ගහිතො, නෙව තෙසං න රඤ්ඤො උපරි මය්හං මනොපදොසො අත්ථී’’ති. ‘‘එවං සන්තෙ තාදිසස්ස සීලවතො ඡායා මය්හං සුඛා’’ති වත්වා කණ්හදීපායනො සූලං නිස්සාය නිසීදි. ආරක්ඛකපුරිසා තං පවත්තිං රඤ්ඤො ආරොචෙසුං. රාජා ‘‘අනිසාමෙත්වා මෙ කත’’න්ති වෙගෙන තත්ථ ගන්ත්වා ‘‘කස්මා, භන්තෙ, ත්වං සූලං නිස්සාය නිසින්නොසී’’ති දීපායනං පුච්ඡි. ‘‘මහාරාජ, ඉමං තාපසං රක්ඛන්තො නිසින්නොස්මී’’ති. ‘‘කිං පන ත්වං ඉමස්ස කාරකභාවං ඤත්වා එවං කරොසී’’ති. සො කම්මස්ස අවිසොධිතභාවං ආචික්ඛි. අථස්ස දීපායනො ‘‘රඤ්ඤා නාම නිසම්මකාරිනා භවිතබ්බං.
‘‘අලසො ගිහී කාමභොගී න සාධු, අසඤ්ඤතො පබ්බජිතො න සාධු;
රාජා න සාධු අනිසම්මකාරී, යො පණ්ඩිතො කොධනො තං න සාධූ’’ති. (ජා. 1.4.127; 1.5.4; 1.10.153; 1.15.229) –
ආදීනි වත්වා ධම්මං දෙසෙසි.
රාජා මණ්ඩබ්‍යතාපසස්ස නිද්දොසභාවං ඤත්වා ‘‘සූලං හරථා’’ති ආණාපෙසි. සූලං හරන්තා හරිතුං නාසක්ඛිංසු. මණ්ඩබ්‍යො ආහ – ‘‘මහාරාජ, අහං පුබ්බෙ කතකම්මදොසෙන එවරූපං අයසං පත්තො, මම සරීරතො සූලං හරිතුං න සක්කා, සචෙපි මය්හං ජීවිතං දාතුකාමො, කකචෙන ඉමං සූලං චම්මසමං කත්වා ඡින්දාපෙහී’’ති. රාජා තථා කාරෙසි. සූලං අන්තොයෙව අහොසි, න කඤ්චි පීළං ජනෙසි. තදා කිර සුඛුමං සකලිකහීරං ගහෙත්වා මක්ඛිකාය වච්චමග්ගං පවෙසෙසි, තං තස්ස අන්තො එව අහොසි. සො තෙන කාරණෙන අමරිත්වා, අත්තනො ආයුක්ඛයෙනෙව මරි, තස්මා අයම්පි න මතොති. රාජා තාපසෙ වන්දිත්වා ඛමාපෙත්වා උභොපි උය්‍යානෙයෙව වසාපෙන්තො පටිජග්ගි. තතො පට්ඨාය සො ආණිමණ්ඩබ්‍යො නාම ජාතො. සො රාජානං උපනිස්සාය තත්ථෙව වසි. දීපායනො පන තස්ස වණං ඵාසුකං කරිත්වා අත්තනො ගිහිසහායමණ්ඩබ්‍යෙන කාරිතං පණ්ණසාලමෙව ගතො. තෙන වුත්තං –
95. ‘‘තමහං උපට්ඨහිත්වාන, ආරොග්‍යමනුපාපයිං;
ආපුච්ඡිත්වාන ආගඤ්ඡිං, යං මය්හං සකමස්සම’’න්ති.
තත්ථ ආපුච්ඡිත්වානාති මය්හං සහායං මණ්ඩබ්‍යතාපසං ආපුච්ඡිත්වා. යං මය්හං සකමස්සමන්ති යං තං මය්හං ගිහිසහායෙන මණ්ඩබ්‍යබ්‍රාහ්මණෙන කාරිතං සකං මම සන්තකං අස්සමපදං පණ්ණසාලා, තං උපාගඤ්ඡිං.
96. තං පන පණ්ණසාලං පවිසන්තං දිස්වා සහායස්ස ආරොචෙසුං. සො සුත්වාව තුට්ඨචිත්තො සපුත්තදාරො බහුගන්ධමාලඵාණිතාදීනි ආදාය පණ්ණසාලං ගන්ත්වා දීපායනං වන්දිත්වා පාදෙ ධොවිත්වා පානකං පායෙත්වා ආණිමණ්ඩබ්‍යස්ස පවත්තිං සුණන්තො නිසීදි. අථස්ස පුත්තො යඤ්ඤදත්තකුමාරො නාම චඞ්කමනකොටියං ගෙණ්ඩුකෙන කීළි. තත්ථ චෙකස්මිං වම්මිකෙ ආසිවිසො වසති. කුමාරෙන භූමියං පහතගෙණ්ඩුකො ගන්ත්වා වම්මිකබිලෙ ආසිවිසස්ස මත්ථකෙ පති. කුමාරො අජානන්තො බිලෙ හත්ථං පවෙසෙසි.
අථ නං කුද්ධො ආසිවිසො හත්ථෙ ඩංසි. සො විසවෙගෙන මුච්ඡිතො තත්ථෙව පති. අථස්ස මාතාපිතරො සප්පෙන දට්ඨභාවං ඤත්වා කුමාරං උක්ඛිපිත්වා තාපසස්ස පාදමූලෙ නිපජ්ජාපෙත්වා ‘‘භන්තෙ, ඔසධෙන වා මන්තෙන වා පුත්තකං නො නීරොගං කරොථා’’ති ආහංසු. සො ‘‘අහං ඔසධං න ජානාමි, නාහං වෙජ්ජකම්මං කරිස්සාමි, පබ්බජිතොම්හී’’ති. ‘‘තෙන හි, භන්තෙ, ඉමස්මිං කුමාරකෙ මෙත්තං කත්වා සච්චකිරියං කරොථා’’ති. තාපසො ‘‘සාධු සච්චකිරියං කරිස්සාමී’’ති වත්වා යඤ්ඤදත්තස්ස සීසෙ හත්ථං ඨපෙත්වා සච්චකිරියං අකාසි. තෙන වුත්තං ‘‘සහායො බ්‍රාහ්මණො මය්හ’’න්තිආදි.
තත්ථ ආගඤ්ඡුං පාහුනාගතන්ති අතිථිඅභිගමනං අභිගමිංසු.
97. වට්ටමනුක්ඛිපන්ති ඛිපනවට්ටසණ්ඨානතාය ‘‘වට්ට’’න්ති ලද්ධනාමං ගෙණ්ඩුකං අනුක්ඛිපන්තො, ගෙණ්ඩුකකීළං කීළන්තොති අත්ථො. ආසිවිසමකොපයීති භූමියං පටිහතො හුත්වා වම්මිකබිලගතෙන ගෙණ්ඩුකෙන තත්ථ ඨිතං කණ්හසප්පං සීසෙ පහරිත්වා රොසෙසි.
98. වට්ටගතං මග්ගං, අන්වෙසන්තොති තෙන වට්ටෙන ගතං මග්ගං ගවෙසන්තො. ආසිවිසස්ස හත්ථෙන, උත්තමඞ්ගං පරාමසීති වම්මිකබිලං පවෙසිතෙන අත්තනො හත්ථෙන ආසීවිසස්ස සීසං ඵුසි.
99. විසබලස්සිතොති විසබලනිස්සිතො අත්තනො විසවෙගං නිස්සාය උප්පජ්ජනකසප්පො. අඩංසි දාරකං ඛණෙති තස්මිං පරාමසිතක්ඛණෙ එව තං බ්‍රාහ්මණකුමාරං ඩංසි.
100. සහදට්ඨොති ඩංසෙන සහෙව, දට්ඨසමකාලමෙව. ආසිවිසෙනාති ඝොරවිසෙන. තෙනාති තෙන දාරකස්ස විසවෙගෙන මුච්ඡිතස්ස භූමියං පතනෙන අහං දුක්ඛිතො අහොසිං. මම වාහසි තං දුක්ඛන්ති තං දාරකස්ස මාතාපිතූනඤ්ච දුක්ඛං මම වාහසි, මය්හං සරීරෙ විය මම කරුණාය වාහෙසි.
101. ත්‍යාහන්ති තෙ තස්ස දාරකස්ස මාතාපිතරො අහං ‘‘මා සොචථ, මා පරිදෙවථා’’තිආදිනා නයෙන සමස්සාසෙත්වා. සොකසල්ලිතෙති සොකසල්ලවන්තෙ. අග්ගන්ති සෙට්ඨං තතො එව වරං උත්තමං සච්චකිරියං අකාසිං.
102. ඉදානි තං සච්චකිරියං සරූපෙන දස්සෙතුං ‘‘සත්තාහමෙවා’’ති ගාථමාහ.
තත්ථ සත්තාහමෙවාති පබ්බජිතදිවසතො පට්ඨාය සත්ත අහානි එව. පසන්නචිත්තොති කම්මඵලසද්ධාය පසන්නමානසො. පුඤ්ඤත්ථිකොති පුඤ්ඤෙන අත්ථිකො, ධම්මච්ඡන්දයුත්තො. අථාපරං යං චරිතන්ති අථ තස්මා සත්තාහා උත්තරි යං මම බ්‍රහ්මචරියචරණං.
103. අකාමකොවාහීති පබ්බජ්ජං අනිච්ඡන්තො එව. එතෙන සච්චෙන සුවත්ථි හොතූති සචෙ අතිරෙකපඤ්ඤාසවස්සානි අනභිරතිවාසං වසන්තෙන මයා කස්සචි අජානාපිතභාවො සච්චො, එතෙන සච්චෙන යඤ්ඤදත්තකුමාරස්ස සොත්ථි හොතු, ජීවිතං පටිලභතූති.
එවං පන මහාසත්තෙන සච්චකිරියාය කතාය යඤ්ඤදත්තස්ස සරීරතො විසං භස්සිත්වා පථවිං පාවිසි. කුමාරො අක්ඛීනි උම්මීලෙත්වා මාතාපිතරො ඔලොකෙත්වා ‘‘අම්ම, තාතා’’ති වත්වා වුට්ඨාසි. තෙන වුත්තං –
104. ‘‘සහ සච්චෙ කතෙ මය්හං, විසවෙගෙන වෙධිතො;
අබුජ්ඣිත්වාන වුට්ඨාසි, අරොගො චාසි මාණවො’’ති.
තස්සත්ථො – මම සච්චකරණෙන සහ සමානකාලමෙව තතො පුබ්බෙ විසවෙගෙන වෙධිතො කම්පිතො විසඤ්ඤිභාවෙන අබුජ්ඣිත්වා ඨිතො විගතවිසත්තා පටිලද්ධසඤ්ඤො සහසා වුට්ඨාසි. සො මාණවො කුමාරො විසවෙගාභාවෙන අරොගො ච අහොසීති.
ඉදානි සත්ථා තස්සා අත්තනො සච්චකිරියාය පරමත්ථපාරමිභාවං දස්සෙන්තො ‘‘සච්චෙන මෙ සමො නත්ථි, එසා මෙ සච්චපාරමී’’ති ආහ. තං උත්තානත්ථමෙව. ජාතකට්ඨකථායං (ජා. අට්ඨ. 4.10.62) පන ‘‘මහාසත්තස්ස සච්චකිරියාය කුමාරස්ස ථනප්පදෙසතො උද්ධං විසං භස්සිත්වා විගතං. දාරකස්ස පිතු සච්චකිරියාය කටිතො උද්ධං, මාතු සච්චකිරියාය අවසිට්ඨසරීරතො විසං භස්සිත්වා විගත’’න්ති ආගතං. තථා හි වුත්තං –
‘‘යස්මා දානං නාභිනන්දිං කදාචි, දිස්වානහං අතිථිං වාසකාලෙ;
න චාපි මෙ අප්පියතං අවෙදුං, බහුස්සුතා සමණබ්‍රාහ්මණා ච;
අකාමකො වාපි අහං දදාමි, එතෙන සච්චෙන සුවත්ථි හොතු;
හතං විසං ජීවතු යඤ්ඤදත්තො.
‘‘ආසීවිසො තාත පහූතතෙජො, යො තං අදංසී පතරා උදිච්ච;
තස්මිඤ්ච මෙ අප්පියතාය අජ්ජ, පිතරි ච තෙ නත්ථි කොචි විසෙසො;
එතෙන සච්චෙන සුවත්ථි හොතු, හතං විසං ජීවතු යඤ්ඤදත්තො’’ති.
තත්ථ වාසකාලෙති වසනත්ථාය ගෙහං ආගතකාලෙ. න චාපි මෙ අප්පියතං අවෙදුන්ති බහුස්සුතාපි සමණබ්‍රාහ්මණා අයං නෙව දානං අභිනන්දති, න අම්හෙති ඉමං මම අප්පියභාවං නෙව ජානිංසු. අහඤ්හි තෙ පියචක්ඛූහියෙව ඔලොකෙමීති දීපෙති. එතෙන සච්චෙනාති සචෙ අහං දදමානොපි විපාකං අසද්දහිත්වා අත්තනො අනිච්ඡාය දෙමි, අනිච්ඡභාවඤ්ච මෙ පරෙ න ජානන්ති, එතෙන සච්චෙන සුවත්ථි හොතූති අත්ථො. ඉතරගාථාය, තාතාති පුත්තං ආලපති. පහූතතෙජොති බලවවිසො. පතරාති පදරා, අයමෙව වා පාඨො. උදිච්චාති උද්ධං ගන්ත්වා, වම්මිකබිලතො උට්ඨහිත්වාති අත්ථො. ඉදං වුත්තං හොති – තාත යඤ්ඤදත්ත, තස්මිඤ්ච ආසිවිසෙ තව ච පිතරි අප්පියභාවෙන මය්හං කොචි විසෙසො නත්ථි, තඤ්ච පන අප්පියභාවං ඨපෙත්වා අජ්ජ මයා න කොචි ජානාපිතපුබ්බො, සචෙ එතං සච්චං, එතෙන සච්චෙන සුවත්ථි හොතූති.
එවං බොධිසත්තො කුමාරෙ අරොගෙ ජාතෙ තස්ස පිතරං ‘‘දානං දදන්තෙන නාම කම්මඤ්ච ඵලඤ්ච සද්දහිත්වා දාතබ්බ’’න්ති කම්මඵලසද්ධාය නිවෙසෙත්වා සයං අනභිරතිං විනොදෙත්වා ඣානාභිඤ්ඤායො උප්පාදෙත්වා ආයුපරියොසානෙ බ්‍රහ්මලොකපරායනො අහොසි.
තදා මණ්ඩබ්‍යො ආනන්දත්ථෙරො අහොසි, තස්ස භරියා විසාඛා, පුත්තො රාහුලත්ථෙරො, ආණිමණ්ඩබ්‍යො සාරිපුත්තත්ථෙරො, කණ්හදීපායනො ලොකනාථො.
තස්ස ඉධ පාළියා ආරුළ්හා සච්චපාරමී, සෙසා ච පාරමියො හෙට්ඨා වුත්තනයෙනෙව නිද්ධාරෙතබ්බා. තථා අනවසෙසමහාභොගපරිච්චාගාදයො ගුණානුභාවා විභාවෙතබ්බාති.
කණ්හදීපායනචරියාවණ්ණනා නිට්ඨිතා.