൫. കഥിനസമുട്ഠാനം

൨൬൨. ഉബ്ഭതം കഥിനം തീണി, പഠമം പത്തഭേസജ്ജം;

അച്ചേകം ചാപി സാസങ്കം, പക്കമന്തേന വാ ദുവേ.

ഉപസ്സയം പരമ്പരാ, അനതിരിത്തം നിമന്തനാ;

വികപ്പം രഞ്ഞോ വികാലേ, വോസാസാരഞ്ഞകേന ച.

ഉസ്സയാസന്നിചയഞ്ച, പുരേ പച്ഛാ വികാലേ ച;

പഞ്ചാഹികാ സങ്കമനീ, ദ്വേപി ആവസഥേന ച.

പസാഖേ ആസനേ ചേവ, തിംസ ഏകൂനകാ ഇമേ;

കായവാചാ ന ച ചിത്താ [ന ചിത്തതോ (സ്യാ.)], തീഹി ദ്വാരേഹി ജായരേ.

ദ്വിസമുട്ഠാനികാ സബ്ബേ, കഥിനേന സഹാസമാ.

കഥിനസമുട്ഠാനം നിട്ഠിതം.