൬. ഏളകലോമസമുട്ഠാനം

൨൬൩. ഏളകലോമാ ദ്വേ സേയ്യാ, ആഹച്ച പിണ്ഡഭോജനം;

ഗണവികാലസന്നിധി, ദന്തപോനേന ചേലകാ.

ഉയ്യുത്തം സേനം [ഉയ്യുത്തം വസേ (സ്യാ.)] ഉയ്യോധി, സുരാ ഓരേന ന്ഹായനാ;

ദുബ്ബണ്ണേ ദ്വേ ദേസനികാ, ലസുണുപതിട്ഠേ നച്ചനാ.

ന്ഹാനമത്ഥരണം സേയ്യാ, അന്തോരട്ഠേ തഥാ ബഹി;

അന്തോവസ്സം ചിത്താഗാരം, ആസന്ദി സുത്തകന്തനാ.

വേയ്യാവച്ചം സഹത്ഥാ ച, അഭിക്ഖുകാവാസേന ച;

ഛത്തം യാനഞ്ച സങ്ഘാണിം, അലങ്കാരം ഗന്ധവാസിതം.

ഭിക്ഖുനീ സിക്ഖമാനാ ച, സാമണേരീ ഗിഹിനിയാ;

അസംകച്ചികാ ആപത്തി, ചത്താരീസാ ചതുത്തരി.

കായേന ന വാചാചിത്തേന, കായചിത്തേന ന വാചതോ;

ദ്വിസമുട്ഠാനികാ സബ്ബേ, സമാ ഏളകലോമികാതി.

ഏളകലോമസമുട്ഠാനം നിട്ഠിതം.