൨൨൬. നഗ്ഗിയപടിക്ഖേപകഥാ

൩൭൦. തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു നഗ്ഗോ ഹുത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി, ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘ഭഗവാ, ഭന്തേ, അനേകപരിയായേന അപ്പിച്ഛസ്സ സന്തുട്ഠസ്സ സല്ലേഖസ്സ ധുതസ്സ പാസാദികസ്സ അപചയസ്സ വീരിയാരമ്ഭസ്സ വണ്ണവാദീ. ഇദം, ഭന്തേ, നഗ്ഗിയം അനേകപരിയായേന അപ്പിച്ഛതായ സന്തുട്ഠിതായ സല്ലേഖായ ധുതതായ [ധുതത്തായ (ക.)] പാസാദികതായ അപചയായ വീരിയാരമ്ഭായ സംവത്തതി. സാധു, ഭന്തേ, ഭഗവാ ഭിക്ഖൂനം നഗ്ഗിയം അനുജാനാതൂ’’തി. വിഗരഹി ബുദ്ധോ ഭഗവാ – ‘‘അനനുച്ഛവികം, മോഘപുരിസ, അനനുലോമികം അപ്പതിരൂപം അസ്സാമണകം അകപ്പിയം അകരണീയം. കഥഞ്ഹി നാമ ത്വം, മോഘപുരിസ, നഗ്ഗിയം തിത്ഥിയസമാദാനം സമാദിയിസ്സസി. നേതം, മോഘപുരിസ, അപ്പസന്നാനം വാ പസാദായ…പേ…’’ വിഗരഹിത്വാ ധമ്മിം കഥം കത്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ന, ഭിക്ഖവേ, നഗ്ഗിയം തിത്ഥിയസമാദാനം സമാദിയിതബ്ബം. യോ സമാദിയേയ്യ, ആപത്തി ഥുല്ലച്ചയസ്സാ’’തി.

നഗ്ഗിയപടിക്ഖേപകഥാ നിട്ഠിതാ.