൨൧൭. തിചീവരാനുജാനനാ

൩൪൬. അഥ ഖോ ഭഗവാ രാജഗഹേ യഥാഭിരന്തം വിഹരിത്വാ യേന വേസാലീ തേന ചാരികം പക്കാമി. അദ്ദസ ഖോ ഭഗവാ അന്തരാ ച രാജഗഹം അന്തരാ ച വേസാലിം അദ്ധാനമഗ്ഗപ്പടിപന്നോ സമ്ബഹുലേ ഭിക്ഖൂ ചീവരേഹി ഉബ്ഭണ്ഡിതേ [ഉബ്ഭണ്ഡീകതേ (സ്യാ.)] സീസേപി ചീവരഭിസിം കരിത്വാ ഖന്ധേപി ചീവരഭിസിം കരിത്വാ കടിയാപി ചീവരഭിസിം കരിത്വാ ആഗച്ഛന്തേ, ദിസ്വാന ഭഗവതോ ഏതദഹോസി – ‘‘അതിലഹും ഖോ ഇമേ മോഘപുരിസാ ചീവരേ ബാഹുല്ലായ ആവത്താ. യംനൂനാഹം ഭിക്ഖൂനം ചീവരേ സീമം ബന്ധേയ്യം, മരിയാദം ഠപേയ്യ’’ന്തി. അഥ ഖോ ഭഗവാ അനുപുബ്ബേന ചാരികം ചരമാനോ യേന വേസാലീ തദവസരി. തത്ര സുദം ഭഗവാ വേസാലിയം വിഹരതി ഗോതമകേ ചേതിയേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ സീതാസു ഹേമന്തികാസു രത്തീസു അന്തരട്ഠകാസു ഹിമപാതസമയേ രത്തിം അജ്ഝോകാസേ ഏകചീവരോ നിസീദി. ന ഭഗവന്തം സീതം അഹോസി. നിക്ഖന്തേ പഠമേ യാമേ സീതം ഭഗവന്തം അഹോസി. ദുതിയം ഭഗവാ ചീവരം പാരുപി. ന ഭഗവന്തം സീതം അഹോസി. നിക്ഖന്തേ മജ്ഝിമേ യാമേ സീതം ഭഗവന്തം അഹോസി. തതിയം ഭഗവാ ചീവരം പാരുപി. ന ഭഗവന്തം സീതം അഹോസി. നിക്ഖന്തേ പച്ഛിമേ യാമേ ഉദ്ധസ്തേ അരുണേ നന്ദിമുഖിയാ രത്തിയാ സീതം ഭഗവന്തം അഹോസി. ചതുത്ഥം ഭഗവാ ചീവരം പാരുപി. ന ഭഗവന്തം സീതം അഹോസി. അഥ ഖോ ഭഗവതോ ഏതദഹോസി – ‘‘യേപി ഖോ തേ കുലപുത്താ ഇമസ്മിം ധമ്മവിനയേ സീതാലുകാ സീതഭീരുകാ തേപി സക്കോന്തി തിചീവരേന യാപേതും. യംനൂനാഹം ഭിക്ഖൂനം ചീവരേ സീമം ബന്ധേയ്യം, മരിയാദം ഠപേയ്യം, തിചീവരം അനുജാനേയ്യ’’ന്തി. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതസ്മിം നിദാനേ ഏതസ്മിം പകരണേ ധമ്മിം കഥം കത്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ഇധാഹം, ഭിക്ഖവേ, അന്തരാ ച രാജഗഹം അന്തരാ ച വേസാലിം അദ്ധാനമഗ്ഗപ്പടിപന്നോ അദ്ദസം സമ്ബഹുലേ ഭിക്ഖൂ ചീവരേഹി ഉബ്ഭണ്ഡിതേ സീസേപി ചീവരഭിസിം കരിത്വാ ഖന്ധേപി ചീവരഭിസിം കരിത്വാ കടിയാപി ചീവരഭിസിം കരിത്വാ ആഗച്ഛന്തേ, ദിസ്വാന മേ ഏതദഹോസി – ‘അതിലഹും ഖോ ഇമേ മോഘപുരിസാ ചീവരേ ബാഹുല്ലായ ആവത്താ. യംനൂനാഹം ഭിക്ഖൂനം ചീവരേ സീമം ബന്ധേയ്യം, മരിയാദം ഠപേയ്യ’ന്തി. ഇധാഹം, ഭിക്ഖവേ, സീതാസു ഹേമന്തികാസു രത്തീസു അന്തരട്ഠകാസു ഹിമപാതസമയേ രത്തിം അജ്ഝോകാസേ ഏകചീവരോ നിസീദിം. ന മം സീതം അഹോസി. നിക്ഖന്തേ പഠമേ യാമേ സീതം മം അഹോസി. ദുതിയാഹം ചീവരം പാരുപിം. ന മം സീതം അഹോസി. നിക്ഖന്തേ മജ്ഝിമേ യാമേ സീതം മം അഹോസി. തതിയാഹം ചീവരം പാരുപിം. ന മം സീതം അഹോസി. നിക്ഖന്തേ പച്ഛിമേ യാമേ ഉദ്ധസ്തേ അരുണേ നന്ദിമുഖിയാ രത്തിയാ സീതം മം അഹോസി. ചതുത്ഥാഹം ചീവരം പാരുപിം. ന മം സീതം അഹോസി. തസ്സ മയ്ഹം, ഭിക്ഖവേ, ഏതദഹോസി – ‘‘യേപി ഖോ തേ കുലപുത്താ ഇമസ്മിം ധമ്മവിനയേ സീതാലുകാ സീതഭീരുകാ തേപി സക്കോന്തി തിചീവരേന യാപേതും. യംനൂനാഹം ഭിക്ഖൂനം ചീവരേ സീമം ബന്ധേയ്യം, മരിയാദം ഠപേയ്യം, തിചീവരം അനുജാനേയ്യ’ന്തി. അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, തിചീവരം – ദിഗുണം സങ്ഘാടിം, ഏകച്ചിയം ഉത്തരാസങ്ഗം, ഏകച്ചിയം അന്തരവാസക’’ന്തി.

തിചീവരാനുജാനനാ നിട്ഠിതാ.