൨൦൪. ബിമ്ബിസാരരാജവത്ഥു

൩൩൧. തേന ഖോ പന സമയേന രഞ്ഞോ മാഗധസ്സ സേനിയസ്സ ബിമ്ബിസാരസ്സ ഭഗന്ദലാബാധോ ഹോതി. സാടകാ ലോഹിതേന മക്ഖിയന്തി. ദേവിയോ ദിസ്വാ ഉപ്പണ്ഡേന്തി – ‘‘ഉതുനീ ദാനി ദേവോ, പുപ്ഫം ദേവസ്സ ഉപ്പന്നം, ന ചിരം [നചിരസ്സേവ (സ്യാ.)] ദേവോ വിജായിസ്സതീ’’തി. തേന രാജാ മങ്കു ഹോതി. അഥ ഖോ രാജാ മാഗധോ സേനിയോ ബിമ്ബിസാരോ അഭയം രാജകുമാരം ഏതദവോച – ‘‘മയ്ഹം ഖോ, ഭണേ അഭയ, താദിസോ ആബാധോ, സാടകാ ലോഹിതേന മക്ഖിയന്തി, ദേവിയോ മം ദിസ്വാ ഉപ്പണ്ഡേന്തി – ‘ഉതുനീ ദാനി ദേവോ, പുപ്ഫം ദേവസ്സ ഉപ്പന്നം, ന ചിരം ദേവോ വിജായിസ്സതീ’തി. ഇങ്ഘ, ഭണേ അഭയ, താദിസം വേജ്ജം ജാനാഹി യോ മം തികിച്ഛേയ്യാ’’തി. ‘‘അയം, ദേവ, അമ്ഹാകം ജീവകോ വേജ്ജോ തരുണോ ഭദ്രകോ. സോ ദേവം തികിച്ഛിസ്സതീ’’തി. ‘‘തേന ഹി, ഭണേ അഭയ, ജീവകം വേജ്ജം ആണാപേഹി; സോ മം തികിച്ഛിസ്സതീ’’തി. അഥ ഖോ അഭയോ രാജകുമാരോ ജീവകം കോമാരഭച്ചം ആണാപേസി – ‘‘ഗച്ഛ, ഭണേ ജീവക, രാജാനം തികിച്ഛാഹീ’’തി. ‘‘ഏവം, ദേവാ’’തി ഖോ ജീവകോ കോമാരഭച്ചോ അഭയസ്സ രാജകുമാരസ്സ പടിസ്സുത്വാ നഖേന ഭേസജ്ജം ആദായ യേന രാജാ മാഗധോ സേനിയോ ബിമ്ബിസാരോ തേനുപസങ്കമി, ഉപസങ്കമിത്വാ രാജാനം മാഗധം സേനിയം ബിമ്ബിസാരം ഏതദവോച – ‘‘ആബാധം തേ, ദേവ, പസ്സാമാ’’തി [പസ്സാമീതി (സ്യാ.)]. അഥ ഖോ ജീവകോ കോമാരഭച്ചോ രഞ്ഞോ മാഗധസ്സ സേനിയസ്സ ബിമ്ബിസാരസ്സ ഭഗന്ദലാബാധം ഏകേനേവ ആലേപേന അപകഡ്ഢി. അഥ ഖോ രാജാ മാഗധോ സേനിയോ ബിമ്ബിസാരോ അരോഗോ സമാനോ പഞ്ച ഇത്ഥിസതാനി സബ്ബാലങ്കാരം ഭൂസാപേത്വാ ഓമുഞ്ചാപേത്വാ പുഞ്ജം കാരാപേത്വാ ജീവകം കോമാരഭച്ചം ഏതദവോച – ‘‘ഏതം, ഭണേ ജീവക, പഞ്ചന്നം ഇത്ഥിസതാനം സബ്ബാലങ്കാരം തുയ്ഹം ഹോതൂ’’തി. ‘‘അലം, ദേവ, അധികാരം മേ ദേവോ സരതൂ’’തി. ‘‘തേന ഹി, ഭണേ ജീവക, മം ഉപട്ഠഹ, ഇത്ഥാഗാരഞ്ച, ബുദ്ധപ്പമുഖഞ്ച ഭിക്ഖുസങ്ഘ’’ന്തി. ‘‘ഏവം, ദേവാ’’തി ഖോ ജീവകോ കോമാരഭച്ചോ രഞ്ഞോ മാഗധസ്സ സേനിയസ്സ ബിമ്ബിസാരസ്സ പച്ചസ്സോസി.

ബിമ്ബിസാരരാജവത്ഥു നിട്ഠിതം.