൧൨൫. ആപത്തിപടികമ്മവിധി

൨൧൯. തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു തദഹു പവാരണായ ആപത്തിം ആപന്നോ ഹോതി. അഥ ഖോ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ ഏതദഹോസി – ‘‘ഭഗവതാ പഞ്ഞത്തം ‘ന സാപത്തികേന പവാരേതബ്ബ’ന്തി. അഹഞ്ചമ്ഹി ആപത്തിം ആപന്നോ. കഥം നു ഖോ മയാ പടിപജ്ജിതബ്ബ’’ന്തി? ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും [ആരോചേസി (ക.)].

ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു തദഹു പവാരണായ ആപത്തിം ആപന്നോ ഹോതി. തേന, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനാ ഏകം ഭിക്ഖും ഉപസങ്കമിത്വാ ഏകംസം ഉത്തരാസങ്ഗം കരിത്വാ ഉക്കുടികം നിസീദിത്വാ അഞ്ജലിം പഗ്ഗഹേത്വാ ഏവമസ്സ വചനീയോ – ‘‘അഹം, ആവുസോ, ഇത്ഥന്നാമം ആപത്തിം ആപന്നോ, തം പടിദേസേമീ’’തി. തേന വത്തബ്ബോ – ‘‘പസ്സസീ’’തി. ആമ പസ്സാമീതി. ആയതിം സംവരേയ്യാസീതി.

ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു തദഹു പവാരണായ ആപത്തിയാ വേമതികോ ഹോതി. തേന, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനാ ഏകം ഭിക്ഖും ഉപസങ്കമിത്വാ ഏകംസം ഉത്തരാസങ്ഗം കരിത്വാ ഉക്കുടികം നിസീദിത്വാ അഞ്ജലിം പഗ്ഗഹേത്വാ ഏവമസ്സ വചനീയോ – ‘‘അഹം, ആവുസോ, ഇത്ഥന്നാമായ ആപത്തിയാ വേമതികോ; യദാ നിബ്ബേമതികോ ഭവിസ്സാമി തദാ തം ആപത്തിം പടികരിസ്സാമീ’’തി വത്വാ പവാരേതബ്ബം; ന ത്വേവ തപ്പച്ചയാ പവാരണായ അന്തരായോ കാതബ്ബോതി.

ആപത്തിപടികമ്മവിധി നിട്ഠിതാ.