൧൨൬. ആപത്തിആവികരണവിധി

൨൨൦. തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു പവാരയമാനോ ആപത്തിം സരതി. അഥ ഖോ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ ഏതദഹോസി – ‘‘ഭഗവതാ പഞ്ഞത്തം ‘ന സാപത്തികേന പവാരേതബ്ബ’ന്തി. അഹഞ്ചമ്ഹി ആപത്തിം ആപന്നോ. കഥം നു ഖോ മയാ പടിപജ്ജിതബ്ബ’’ന്തി? ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും.

ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു പവാരയമാനോ ആപത്തിം സരതി. തേന, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനാ സാമന്തോ ഭിക്ഖു ഏവമസ്സ വചനീയോ – ‘‘അഹം, ആവുസോ, ഇത്ഥന്നാമം ആപത്തിം ആപന്നോ. ഇതോ വുട്ഠഹിത്വാ തം ആപത്തിം പടികരിസ്സാമീ’’തി വത്വാ പവാരേതബ്ബം; ന ത്വേവ തപ്പച്ചയാ പവാരണായ അന്തരായോ കാതബ്ബോ.

ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു പവാരയമാനോ ആപത്തിയാ വേമതികോ ഹോതി. തേന, ഭിക്ഖവേ,

ഭിക്ഖുനാ സാമന്തോ ഭിക്ഖു ഏവമസ്സ വചനീയോ – ‘‘അഹം, ആവുസോ, ഇത്ഥന്നാമായ ആപത്തിയാ വേമതികോ; യദാ നിബ്ബേമതികോ ഭവിസ്സാമി തദാ തം ആപത്തിം പടികരിസ്സാമീ’’തി വത്വാ പവാരേതബ്ബം; ന ത്വേവ തപ്പച്ചയാ പവാരണായ അന്തരായോ കാതബ്ബോതി.

ആപത്തി ആവികരണവിധി നിട്ഠിതാ.